Column Arthur van Amerongen

Vertrouw nooit mensen die van hun slaapkamer een hol maken waar de zon nooit schijnt

Afgepeigerd en uitgewoond door de zigeuners in Andalusië, schonk ik mijzelf een snipperdag. Ik vier het hele jaar vakantie in de Algarve, maar als ik echt aan een overdosis vitamine V toe ben, pak ik de boot naar het eiland Culatra. Op het westelijke puntje, dat officieel de Kaap van de Heilige Maria heet, staat de farol en dat is Portugees voor vuurtoren.

’s Nachts verlicht hij iedere 17 seconden mijn slaapkamer, die aan alle kanten ramen heeft. Het is een vertrouwd schijnsel, behalve als ik een delirium heb, want dan denk ik dat de narcoticabrigade op me jaagt, met schijnwerpers en bloedhonden.

Iemand vroeg eens: waarom heb je geen gordijnen, Don Arturo? ‘Omdat ik geen geheimen heb, snoes’, antwoordde ik de man. ‘Bovendien moet je mensen die van hun slaapkamer een hol maken waar de zon nooit schijnt, nooit vertrouwen. Die zijn manisch-depressief of erger. Die denken de werkelijkheid buiten de deur te houden met nicotine doordrenkte gordijnen van de Kringloop. Maar de werkelijkheid fop je niet hoor, want die is niet van gisteren!’

Mijn welverdiende uitje naar het mooiste strand van Portugal begon in Olhão, waar het veer vertrekt. Hoewel ik teruggetrokken leef, ben ik een echt mensenmens en vind ik het heerlijk om mij in een kudde toeristen te laten drijven. Die mensen genieten van hun vakantie en daarom gebruik ik geen denigrerende termen als tokkies, janhagel, geteisem en uitvaagsel. Bovendien kom ik deze zomer met een ­Algarve-reisgids en ga ik potentiële kopers niet op de kop schijten.

Falderappes, illustratie door Gabriël Kousbroek. Beeld Gabriël Kousbroek

Mar Amais, de oldschoolstrandtent waar ik ging loungen, is dermate prijzig (7 euro voor een caipirinha, 15 euro voor ligstoel en parasolletje) dat er al ras een natuurlijke selectie plaatsvond. Het falderappes zat met zelfgesmeerde bammies en Aldi-cola op het strand voor Mar Amais, terwijl ik zwaar chillend met de vingers knipte als ik een nieuwe caipirinha en nog een dozijn oesters bliefde.

De dag dreigde eventjes in mineur te eindigen toen ik vernam dat Frans Timmermans op dramatische wijze stemmen had gesnaaid bij de SP, D66, GroenLinks en bij mijn Partij voor de Dieren. Maar: ik win altijd, want bij de bookies van Ladbrokes heb ik 500 euro op Frenske als opvolger van Juncker the Drunker gewed.

Als de vriendelijke reus uit Heerlen alsnog voorzitter van de EC wordt, pak ik mooi het jaarsalaris van een Bulgaarse vrachtwagenchauffeur.

En zo werd het toch een perfect dagje naar het strand, om met Heere Heeresma te spreken. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden