Lezersbrieven Donderdag 4 juli

Vertel het complete verhaal over slavernij, inclusief grijstinten

De ingezonden lezersbrieven van donderdag 4 juli. 

Surinamers vieren Keti Koti, de dag waarop de afschaffing van de Slavernij word gevierd. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Brief van de dag: Vertel het complete verhaal over slavernij

Hoe zetten we excuses voor het slavernijverleden om in harde munt, vraagt Wim Bossema zich af (O&D, 2 juli) en hij citeert Nancy Jouwe, initiatiefnemer van Sporen van Slavernij Utrecht.

Zij stelt dat compensatie voor het leed en de schade wél kan, ‘Sterker: dat is al eens gedaan, lang geleden bij de afschaffing van de slavernij in Suriname.

Alleen waren het niet de slachtoffers die een schadevergoeding kregen, maar de Nederlanders die slavenaandelen hadden.’ Dit klopt ten dele.

Alle slaveneigenaren die in ­Suriname slavenbelangen hadden werden gecompenseerd. Dat waren inderdaad Nederlanders in Nederland en in Suriname maar ook belanghebbenden in en uit Duitsland, Engeland, Italië en Amerika.

Maar er waren ook zwarte en gekleurde eigenaren in Suriname onder wie zelfs mensen die zelf uit de slavenstand voortkwamen.

Mensen die soms nog in Afrika waren geboren, in Suriname slaaf waren geweest en daar ten tijde van de slavernij hun manumissie (individuele vrijlating) verwierven en toen zelf slaveneigenaar werden. Als het verhaal verteld moet worden, dan moet het verhaal compleet worden verteld. Het feit is dat het verhaal meer grijstinten kent dan dat het een zwart-witverhaal is.

Okke ten Hove, auteur van het boek Manumissies in Suriname, 1832-1863 en mede-auteur van enkele boeken over de afschaffing van de slavernij in Suriname, Den Haag

Speelbal

De Europese Unie speelt in de wereld altijd graag de moraalridder van democratische waarden. Uiteindelijk blijkt het altijd een dun sausje over botte machtspolitiek. Zo ook weer bij dit mistige rondje baantjes verdelen. De arena van regeringsleiders lijkt daarbij meer op een Poolse landdag, met egogestuurde belangetjes en dealtjes die een werkelijke volwassen sprong voorwaarts in de weg staan. De Europese droom van interdependentie die tot vreedzame coëxistentie leidt op het hele continent, blijkt telkens weer niet meer dan een verlangen dan realiteit.

Zo is Europa telkens een speelbal zonder een werkelijke wereldmacht te worden. Misschien is het daarom tijd voor een stap achteruit om er ­later weer twee vooruit te kunnen doen, want het eenwordingsproces is te snel verlopen. Tijdelijke ontvlechting van de EU. Economisch samenwerken binnen humane kaders en met Europese subsidies die je alleen kunt verdienen via promotie.

Zeg maar een eredivisie op basis van Europese gedeelde en geïnternaliseerde democratische waarden en een keukenkampioendivisie voor de landen, die het niet zo nauw nemen en die Europa opportunistisch gebruiken voor eigen gewin. Je kunt democratie niet alleen belijden als het je uitkomt. Want zo kweek je scepsis, cynisme en vervolgens populisme.

Marien van Schijndel, Deventer

Immorele handel

Sinds afgelopen maandag is de prijs van het antidepressivum Priadel verdrievoudigd. Zo’n 19.000 patiënten betalen voortaan 11 euro per maand uit eigen zak bij. Dit bedrag wordt niet vergoed uit de basisverzekering. Robert de Knegt probeert ons deze prijsexplosie in een brief uit te leggen (O&D, 3 juli).

Onder het motto van ‘eten of gegeten worden’ breekt hij een lans voor winstmaximalisatie van de farmaceutische industrie omdat die het geld hard nodig heeft voor de ontwikkeling van nieuwe medicijnen. Maar daar gaat het hier helemaal niet om. Hier wordt dik geld gemunt uit een geneesmiddel dat al vele jaren op de markt is.

Het patent op Priadel is opgekocht door Essential Pharmaceuticals dat al eerder Camcolit heeft overgenomen, een antidepressivum uit dezelfde klasse. Essential Pharmaceuticals is nu monopolist is geworden en maximaliseert de prijs omdat de concurrentie ontbreekt. Legaal, dat wel, maar volstrekt immoreel.

Essential Pharmaceuticals struint de markt af naar handel in patenten. Dit heeft niets meer met de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen te maken, maar alleen met geld, heel veel geld uit de zak van de (vaak armlastige) patiënt

Harry Koster, Duiven

Achting

Het staatsieportret dat gemaakt is tijdens de top van de G20-leiders in Osaka is niet alleen een iconische foto omdat in het midden een moordenaar staat, zoals Max Pam terecht schrijft (O&D, 3 juli), maar ook omdat Angela Merkel zich helemaal op de linkerflank heeft gepositioneerd (voor de kijker helemaal rechts). Daarmee heeft ze letterlijk de grootst mogelijke afstand genomen van Bin Salman en is ze daarmee nog meer in mijn achting gestegen.

Hans Koenen, Amsterdam

Minder, minder

‘Steeds minder bedden nodig in ggz’, kopt een berichtje op pagina 15 (3 juli). Ook de vraag naar psychische zorg zonder verblijf blijkt afgenomen. Wat een fantastisch nieuws. Alle problemen in de psychiatrie zijn opeens opgelost. De politie hoeft niet meer te leuren met ‘verwarde personen’ voor wie nergens plaats is, want die zijn er niet meer. De wachtlijsten voor mensen met (meervoudige) psychische problematiek zijn opgeheven. Geen zorgen meer over ‘jeugdzorgkostenplafonds’ bij gemeenten. Wow! De bedenker van deze miraculeuze oplossing moet morgen op de voorpagina.

Het fijne van dit soort woordtovenarij is dat hij op zo veel terreinen toepasbaar is. Ikzelf bijvoorbeeld heb helemaal geen zin om geld uit te geven aan een nieuwe stofzuiger. Dus laat ik lekker het huis verslonzen. Binnenkort verwacht ik wel een berichtje in de krant: ‘Minder stofzuigers nodig’.

Heleen den Beer Poortugael, Soest 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden