Column Bert Wagendorp

Verslikte Baudet zich tijdens het lezen van Ottens tirade in zijn muesli met honing?

Bert Wagendorp

Henk Otten, straks de fractievoorzitter van Forum voor Democratie in de Eerste Kamer, gaf een interview aan NRC Handelsblad dat voornamelijk ging over partijleider T. Baudet. Het was zo’n gesprek dat vragen opriep. Zoals: hoe stond het hoofd van T. Baudet toen hij aan de ontbijttafel het interview las? En, nóg belangrijker, hoe moet het verder met Forum nu blijkt dat aanzienlijke verschillen van inzicht bestaan tussen de twee aanvoerders van de hemelbestormers?

Het was een openhartig gesprek. Eigenlijk had Otten niet zoveel zin om over Baudet te praten: ‘Ik dacht dat het over mij zou gaan’. Maar toen dat niet zo bleek te zijn was hij niet te beroerd zijn mening over de leider te geven.

Hij heeft niks met Baudets ‘oikofobie’, hij vond de toespraak na de verkiezingszege verkeerd, atonale muziek en moderne architectuur zijn niet zijn favoriete aandachtspunten, hij is niet onder de indruk van Baudets Latijnse spreuken en gezegden en het meldpunt ‘linkse indoctrinatie in het onderwijs’ vindt hij een misser. FvD-sympathisanten in het bedrijfsleven moeten volgens hem niks hebben van een Nexit, hij dreigde ermee te kappen als Baudet bleef doorgaan met zijn rechts-christelijke koers en Baudets ondergangsfantasieën raken bij hem ook al geen gevoelige snaar. Otten vindt bovendien dat Baudet zijn partij te veel naar rechts trekt met zijn verhuld uitgedragen blank-nationalistische voorkeuren. Voor de zekerheid verklaarde Otten niks te hebben met racisme en fascisme.

Hij beloofde Baudet te zullen aanraden vaker de Volkskrant en NRC Handelsblad te lezen, een prima voornemen.

Otten wil dat FvD zich richt op democratische vernieuwing en lagere belastingen. Heldere doelen, maar het is de vraag of T. Baudets aspiraties niet elders liggen, op een meer ideologisch vlak en in boreale natte dromen.

Otten is een Drentse boerenzoon die in 2015 samen met Baudet FvD oprichtte. Hij verzorgt de fondsenwerving voor de partij, is de recruiter van nieuw politiek talent en denkt na over de bestuurlijke organisatie. Als Baudet het uithangbord is, is Otten het brein. Hij doet me sterk denken aan Peter Langendam, de man achter Pim Fortuyn en diens LPF: een zelfstandige, intelligente denker met een helder beeld van waar het heen moet met de partij. En net zomin als Otten was Langendam bang om een knuppel in het hoenderhok te gooien of de grote leider te corrigeren.

Het verschil is dat Langendam en Fortuyn meer op één lijn zaten dan Otten en Baudet en dat Langendam geen enkele behoefte voelde zelf de politiek in te gaan – hij schreef liever fel-realistische romans of ontwierp voor zijn bedrijf nóg gecompliceerdere chips. Met de politieke stumpers die na de moord op Fortuyn de boel overnamen had hij weinig mededogen, hij trok zich gedesillusioneerd terug.

Zover lijkt Otten nog lang niet. Hij is al drastisch aan het afvallen, om binnenkort afgetraind en strak in het pak zijn politieke entree te maken. ‘De partij is groter dan Baudet’, zei hij. Of dat een realistische inschatting is staat te bezien, maar het lijkt in elk geval zeker dat de vleugel-Otten en die van Baudet vaker zullen clashen. Otten is een harde, hij deinsde er niet voor terug hem onwelgevallige tendensen in de partij met harde hand uit te roeien.

Plotseling politiek succes, zo leert het verleden, schept euforie maar ook ellende. De vraag of Baudet zich zaterdagochtend tijdens het lezen van Ottens tirade verslikte in zijn muesli met honing is nog niet beantwoord, we zullen op zijn reactie moeten wachten. In elk geval staat de grote leider voor zijn eerste test.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.