Opinie Lezersbrieven

Vernederen helpt mensen niet aan het werk

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 29 mei.

Werknemers in het magazijn van Smartwares in Tilburg. Het bedrijf berekende met behulp van een scan ontwikkeld aan de universiteit Tilburg dat het goedkoper zou zijn als zij retour- en reparatiewerk terughaalde uit Polen naar Nederland. Er werken veel mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Foto Hollandse Hoogte / Joyce van Belkom

Brief van de dag: Bijstand

Mensen die noodgedwongen in de bijstand zitten, zijn niet georganiseerd. Ze staan als individu tegenover een machtige partijman als Klaas Dijkhoff, die de bijstandsgerechtigden wenst te vernederen in plaats van ze de helpende hand te bieden.

Een groot deel van de bijstandsgerechtigden die kan werken, wil dit dolgraag. Helaas zijn zij steeds verder weggedrukt door een gebrek aan begeleiding of mogelijkheden.

Jarenlang nodeloos solliciteren, weinig begeleiding en financiële en lichamelijke problemen versterken de beknelling van het ‘moeten thuiszitten’. De moed is vaak opgegeven, het cv is verouderd, de creativiteit om een goede sollicitatiebrief te schrijven is al lang vervlogen en relatieproblemen spelen vaak een destructieve rol. Nee, bijstand is geen lolletje, zeker niet als je in het keurslijf moet lopen van onze overheid, die nog steeds denkt dat straffen een beter middel is om mensen aan het werk te krijgen dan stimuleren, ondersteunen en belonen.

Als re-integratiebedrijf hebben we talloze voorbeelden van mensen die dolblij zijn met onze begeleiding en we zien ze daardoor binnen afzienbare tijd duurzaam aan het werk gaan. Ruim 80 procent van de bijstandsgerechtigden die wij mochten begeleiden zijn aan het werk. Wij zorgen voor het nodige zelfvertrouwen en vergroten daarmee de motivatie.

Met negativisme kom je niet verder, heer Dijkhoff; met goede en professionele begeleiding krijg je het aantal bijstandsgerechtigden substantieel omlaag. Van demotivatie heb ik nog nooit iemand zien groeien.

H.G.M. Sanders, Duiven, directeur van re-integratiebedrijf Interstap.

Tbs

Een van de topmensen van het OM, Rinus Otte, wilde destijds als rechter de moordenaar van Anne Faber geen tbs opleggen, in weerwil van beschikbare feiten die op een zeer sterk vermoeden van een gevaarlijke psychische stoornis wezen.

Uit het artikel in de krant van zaterdag blijkt dat Otte niet gelooft in tbs. Dat is niet terecht. De feiten spreken boekdelen. Zo laten meerdere grootschalige wetenschappelijke onderzoeken zien dat behandeling veel effectiever is dan alleen gevangenisstraf. Ook is recidive na een tbs-behandeling slechts 4,4 procent, hetgeen erg laag is. Daarmee is tbs een van de meest succesvolle maatregelen om de samenleving veiliger te maken.

De oproep van de vader van Anne Faber is dus wetenschappelijk goed te onderbouwen en ambtenaren van het OM zouden zich door deze feiten moeten laten leiden.

Peer van der Helm, Leiden, lector Hogeschool Leiden

Claimcultuur

Peter de Waard vraagt zich af (De Kwestie, 25 mei) of Nederland een claimcultuur gaat krijgen, en spreekt zijn zorgen hierover uit (‘maatschappelijk ontwrichtend’). Daar kan ik inkomen; uiteindelijk spinnen alleen verzekeringsmaatschappijen er garen bij als iedereen de fouten van een ander met enorme financiële claims af gaat straffen.

Maar dan komt de slotzin: ‘(...) de claimcultuur en de juridisering van de samenleving ligt op de loer en kan in de toekomst zo overslaan van het aardbevingsgebied in Groningen naar de zorg’.

Nog even los van de vraag of er in het aardbevingsgebied sprake is van een claimcultuur, lijkt me hier enige nuancering op zijn plaats. De puinhopen in Groningen zijn niet veroorzaakt door menselijke fouten; overheid en NAM hebben dit willens en wetens veroorzaakt. Wat de juridisering betreft; gelukkig is er nog een rechter. En als er in de gezondheidszorg een claimcultuur ontstaat, gaan we dan beschuldigend wijzen naar die inhalige Groningers? Kom nou toch, Peter.

Wim TommassenMiddelstum (aardbevingsgebied)

Magnitsky Act

Er is wel iets wat parlement en regering kunnen doen en wat onmiddellijke impact op Poetin en Rusland heeft: het ondertekenen van de Magnitsky Act of een variant daarvan.

Estland, Letland en het Verenigd Koninkrijk deden dat al.

P. Gieske, Amsterdam

Herhaling is geen verspilling

Veel vindingen in de moderne wetenschap worden ontkracht. Goede wetenschap koppelt nieuwe ontdekkingen aan precies uitzoeken hoe goed die ontdekking is. Dat komt vaak neer op twee stappen vooruit, en een stap terug. Herhalingsonderzoek is essentieel om uit te zoeken welke stap teruggezet moet worden.

De valversnelling die Tonie Mudde in Sir Edmund (26 mei) noemt is hier een mooi voorbeeld van. De impetus-theorie, het idee dat iets pas gaat vallen als de beginsnelheid is uitgeput, is lang dominant geweest. Dit zien we nog in tekenfilms, bijvoorbeeld als Wile E. Coyote over de rand van een ravijn rent, vertraagt, blijft hangen en dan recht naar beneden valt.

Het waren herhalingen van val­experimenten door Galileo en anderen waardoor deze theorie werd verworpen. Gelukkig werden die herhalingsstudies niet als verspilling van geld, energie en denkkracht gezien.

Arnout Fischer, Utrecht

Tom wint opnieuw

Twee keer achter elkaar een grote ronde winnen: geen Nederlander deed het al eens. Tom Dumoulin wel. Drie weken lang rustig, kampioenwaardig en stabiel op de fiets en in hijgerige tv-interviewtjes. Relativerend na zeldzaam succes, optimistisch na herhaalde tegenslag. Maar vooral: overtuigd van eigen kracht. Dan hoeft er niet gepocht, gezucht of gezeken te worden. Dan fiets je je eigen rondje en klaag je niet over te veel pufjes of te weinig tijdritkilometers. Dan ben je een ware kampioen, ook al staat er dan misschien nog iemand boven je.

Bauke KoekkoekZeist

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.