TV-recensie Kelderklasse voetbal

Vermakelijke serie over een stel gladiolen op het voetbalveld

Kelderklasse 15 oogt als onbekommerd­heid alom, maar tussen veel slap geouwehoer zitten lieve monumentjes.

Elke donderdagavond fiets ik naar de andere kant van de stad om daar te voetballen in een halveveldjescompetitie. Het niveau waarop wij ons op die donderdagavonden bewegen is zó laag dat regenwater onze kant op stroomt en de marktwaarde van al mijn teamgenoten bij elkaar opgeteld precies 75 miljoen onder die van Frenkie de Jong ligt. In de kleed­kamer gaat het over ‘knijpen’, ‘vooruit verdedigen’ en ‘gegenpressung’, op een toon alsof die kitscherige Champions League-hymne elk moment kan beginnen.

Zoals Özcan Akyol maandag terecht opmerkte bij DWDD: het is niet fraai, wat er in de weekends op al die velden gebeurt. Maar mooi is het wel: tienduizenden mannen, vrouwen, jongens en meisjes die in diezelfde, verrukkelijke illusie het veld op strompelen.

Zo ook de spelers van Kampong 15, het team van Daan ‘Streetlab’ Boom. Dat elftal speelt de hoofdrol in Booms docusoap Kelderklasse 15. In wekelijkse episodes – te zien op NPO3.nl en YouTube – volg je de race naar het kampioenschap, ­gefilmd van binnenuit, want Boom staat meestal wissel.

De eerste afleveringen zijn alles wat je wilt van een serie over een stel gladiolen op een voetbalveld: om buiken spannende shirts, ballen in de sloot, opstellingen op bierviltjes, een incidenteel wonderdoelpunt (gemaakt door Tom, de vedette met het Herman den Blijker-postuur), elke week een andere keeper en die ene jongen, die wel altijd komt, maar nooit echt overloopt van animo. In Kelderklasse 15 is die laatste rol voor Jens, die tijdens een regenwedstrijd in de dug-out plaatsneemt.

‘Wil je er nog in?’

‘Als het echt moet.’

All Stars, maar dan echt.

Centrale figuur van de serie is coach Rubbe, een chefkok met een stem als een autosloperij. Rubbe is nogal fanatiek – tijdens wedstrijden krabbelt hij driftig in een aantekeningenboekje, ‘tactische aanwijzingen en  ­ recepturen’. Hij is ook de architect van een boetesysteem waarin het spelen op nieuwe voetbalschoenen wordt gesanctioneerd met de verplichting ‘een kratje’ te kopen. Het filmpje waarin Rubbe in de nacht voor de wedstrijd strontlazarus een plantsoentje in fietst, vat de topsportmentaliteit in het team afdoende samen.

Elke aflevering schetst Boom een portretje van een van zijn teamgenoten: Souf, die het als moslim zwaar te verduren heeft tussen al die meters bier. Of Nicko, wiens vader trouwer is aan het team dan hijzelf. Bescheiden, lieve monumentjes, tussen veel slap geouwehoer. Kelderklasse 15 oogt als onbekommerdheid alom, maar gaat stiekem ook over volwassen worden. Bij ­iedere bruiloftsaankondiging of zwangerschap wordt er gejuicht, maar ook gezucht, want het is op die momenten dat de realiteit de kleedkamer binnendringt.

Mijn onbetwiste Kelderklasse 15-favoriet is Arie. Aries warming-ups zijn ongeëvenaard. Niemand die zijn knieën zo hoog optrekt als hij. Helaas wordt hij zelden opgesteld, want hij kan totaal niet voetballen. Toch zou ik voor zijn rek-en-strekroutine alléén zo 75 miljoen neertellen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden