Column Esther Gerritsen

Verhalen zijn van iedereen. Helaas kun je niet voorkomen dat je erin opduikt terwijl je zelf niet wist dat je meespeelde

Onder de naam Code Rood verzamelden mensen zich vanuit de hele wereld in het Groningse Farmsum, om te protesteren tegen de ‘fossiele industrie en haar macht’. Die macht is in Groningen tenslotte tot uiting gekomen door de schade die zoveel Groningse huizen opliepen.

Niet iedereen was even blij met dat enorme protest. De activisten zouden Groningen misbruiken voor hun klimaatstrijd.

Of zoals het hoofdredactioneel commentaar in Dagblad van het Noorden luidde: ‘Of het protest bijdraagt aan een betere schade-afhandeling en meer duidelijkheid over de versterking van huizen is daarmee nog maar de vraag.’

Iets korter door de bocht, een inwoner van Delfzijl: ‘Laat ze lekker protesteren in hun eigen land.’

Dat je huis eraan gaat is al rampzalig, maar als ze je ook nog eens je verhaal gaan afnemen, wordt het wel erg bont. Ineens sta je zij aan zij met de klimaatactivisten en lopen je medestrijders gemaskerd door je geboortedorp. De strijdliederen klinken in het Engels. Het leed van de Groningers is ineens ook het leed van de club ‘Gegenstrom Hamburg’ en de Internationale Socialisten.

Verhalen zijn van iedereen. En je kunt helaas niet voorkomen dat je in een verhaal opduikt waarvan je zelf niet wist dat je erin meespeelde.

Een ander verhaal waar zoveel mensen de afgelopen week mee aan de haal gingen, was natuurlijk dat van Jos B. (Brinkman? Bouyeri? Brouwers? Hoe zou die man toch heten?). De man die verdacht wordt van de moord op Nicky Verstappen.

Iedereen die Jos B. kende mocht iets over hem zeggen, en alle anderen trouwens ook. Zo was er een man die hem heel goed zou kennen (ze hadden een maandje samengewerkt) en hem werd gevraagd of hij zich kon voorstellen dat Jos B. een moord kon plegen. Deze man zei dat hij zich dat inderdaad kon voorstellen.

De man wilde zelf niet in beeld, maar een journalist mocht deze uitspraak op serieuze toon herhalen: ‘Hij kon het zich voorstellen.’

Het enige wat zo’n uitspraak ons leert, is natuurlijk iets over het voorstellingsvermogen van de mensen. We hebben soms ook niet veel anders. Als zo’n persoonlijk gruwelverhaal het nieuws gaat beheersen, terwijl er geen nieuws over het onderwerp meer te melden is, dan hebben we schijnbewegingen nodig om het er ogenschijnlijk toch over te hebben.

Wat valt er voorlopig nog te melden, sinds de extra journaaluitzending van de NOS over de aanhouding van Jos B.?

Misschien kunnen we die leefgemeenschap eens gaan bezoeken waar Jos B. zich kort schuilhield, La Encantada, waar retraites worden georganiseerd. Of die doortastende man ondervragen die Jos B. met een list meenam naar het bos om hout te gaan hakken, zodat de politie hun gemeenschap niet zou komen binnenvallen.

Want, zo zei de man, toen hij op een zondagochtend een telefoontje kreeg van de politie: ‘Een heel slecht moment.’ Het was die week druk met mediterende volwassenen en spelende kinderen. ‘Een grote politie-inval zou een grote inbreuk vormen op de energie hier.’

Hij vertrok met Jos B. het bos in, en op een afgesproken open plek, werden ze bestormd door een politie-eenheid.

Kijk, zo doe je dat, als je in een verhaal verzeild raakt waar je niet in wilt zitten. Op die zondag waarop Jos B. werd gearresteerd, konden de mensen op La Encantada rustig door mediteren.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.