Column

Vergiet versus hoofddoek: keuzevrijheid voor Spaghetti-volgers

Het is niet eerlijk. Moslimvrouwen mogen op pasfoto's een hoofddoek om, maar een meneer die voor zijn nieuwe rijbewijs een vergiet op zijn hoofd wilde zetten, kreeg deze week ongelijk van de rechter. Het vergiet moet af, anders krijgt hij geen rijbewijs. Geldt de vrijheid van godsdienst dan niet voor iedereen? Nee, eigenlijk niet. De Kerk van het Vliegend Spaghettimonster, waar die meneer lid van is, voldoet namelijk niet aan de minimumeisen voor een religie.

'Er zijn ook heel veel liberale moslima's die heus niet zo letterlijk in het bestaan van God geloven.'

Die bestaan dus.

Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft bepaald dat religieuze opvattingen 'in zekere mate begrijpelijk, serieus, samenhangend en van belang' moeten zijn om in aanmerking te komen voor wettelijke bescherming. Volgens de rechtbank in Den Bosch voldoet de Kerk van het Vliegend Spaghettimonster, in 2005 bedacht door de Amerikaanse natuurkundige Bobby Henderson, daar niet aan.

Het vonnis laat geen spaan heel van het pasta-evangelie: 'De eerste piraat Mosey leefde, afgaande op de brief van Bobby Henderson, al voor het jaar 1800. De stenen tabletten waarmee Mosey de berg afdaalde, maken niettemin melding van het bestaan van tv en breedbandkabel' - enzovoorts.

Conclusie: het 'pastafarisme' is geen serieuze religie.

Voor niet-gelovigen klinkt dat raar. Wij vinden de avonturen van Mozes en Abraham net zo absurd en onwaarschijnlijk als ieder ander religieus verhaal, dus waarom zouden sommige van zulke verhalen meer rechten hebben dan andere? Aan de andere kant: kom op, het Vliegend Spaghettimonster is overduidelijk satirisch bedoeld. De rechter heeft dus volkomen gelijk als hij stelt dat het pastafarisme niet 'serieus' is; de meneer in kwestie gelooft heus niet dat hij naar de hel gaat zonder dat vergiet op zijn hoofd.

Maar als we zo beginnen: er zijn ook heel veel liberale moslima's die heus niet zo letterlijk in het bestaan van God geloven. Ze dragen een hoofddoek, maar een man op een wolk die praat met de profeet Mohammed is voor hen misschien wel net zo onwaarschijnlijk als het idee dat de oerknal is veroorzaakt door een vliegend spaghettimonster. Een ambtenaar die de pasfoto goedkeurt, weet dat niet: hij kan moeilijk controleren of iedereen met een hoofddoek écht diepgelovig is.

Nu kun je zeggen: wat flauw. Ook een moslima die niet per se heel erg gelovig is, kan het gewoon fijn vinden om een hoofddoek te dragen. Niet omdat ze echt niet anders kan, maar omdat ze het nu eenmaal graag wil. Bovendien: ze is herkenbaar op de foto, daar gaat het om. En inderdaad. Maar als dat alles is, dan zijn we weer terug bij de beginvraag: waarom zou een gelovige die iets graag wil, daar meer recht op hebben dan een ongelovige? Gelijke monniken, iedereen een kap naar keuze.

Als laatste wanhoopsargument kun je dan nog vragen of het nou echt zo'n belangrijke kwestie is. En ja, dat is het. Voor mij wel. Het botst met een heilig principe van mij, namelijk dat de overheid zich niet bemoeit met wat er in en om ons hoofd gebeurt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden