LezersbrievenMaandag 15 juni 2020

Vergeet ons en het klimaat alstublieft niet

De ingezonden lezersbrieven van maandag 15 juni.

Beeld Reuters

Brief van de dag:  Vergeet ons en het klimaat alstublieft niet

Ik ben boos, boos dat de overheid nog steeds een zwakke houding en onvoldoende beleid heeft over klimaatverandering. En ik ben bang dat door de coronacrisis dit alleen maar erger zal worden. We zijn ondertussen slechts tien jaar verwijderd van onomkeerbare en vernietigende gevolgen voor klimaatverandering en nog steeds doet onze overheid het absolute minimale om dit rampzalige scenario te voorkomen.

Zoveel wisten jullie waarschijnlijk al. De wetenschap heeft meerdere keren bewezen dat het huidige klimaatbeleid gewoon niet genoeg is. Toch lijkt dit tot veel mensen gewoon niet door te dringen. Ik vind het eerlijk gezegd vrij asociaal, omdat het straks mijn generatie, niet die van Rutte of Baudet is die deze troep weer mag oplossen. Voor zover dat überhaupt kan.

Ik ben bang dat ik in de toekomst niet meer met de luxe kan leven die ik nu heb of dat ik mijn kinderen niets te bieden zal hebben. Alles zal bergafwaarts gaan, de economie voorop, al is dat op dit moment het enige waar onze leiders nu aan denken, wat klimaat betreft. En ik ben bang dat onze overheid, en die van alle andere landen ook, de coronacrisis als excuus gaan gebruiken om nog minder te doen.

We komen zo in een economische crisis en dan zullen we moeten gaan bezuinigen. Er zal gezegd worden dat er geen geld is om ‘nog meer’ voor het klimaat te doen. Mijn toekomst is in gevaar, en terwijl volwassenen zeggen dat ze hun kinderen boven alles stellen, steken ze op dit moment behoorlijk hun kop in het zand. Zo lang men het probleem niet onder ogen hoeft te komen bestaat het ook niet.

Wat ik dus wil zeggen: we hebben geen tijd om een pauze te nemen van klimaatactie. De tijd dringt en iedere dag waarin we niets doen is een dag te laat in actie gekomen. We kunnen niet wachten tot de coronacrisis en economische crisis voorbij zijn om onze plannen weer te hervatten. Anders komen we in een crisis die nog veel moeilijker is op te lossen dan die waar we nu in zitten/komen.

En ondertussen krijgen vervuilende industrieën zoals de luchtvaartindustrie gewoon miljoenen aan staatssteun zonder voorwaarden en zonder ook maar een toezegging op verduurzaming. Terwijl alle aandacht naar de ene crisis gaat, vergeten we dat we ook nog midden in een andere zitten.

Ik zou graag Nederland een schop onder de kont geven, zodat we met z’n alleen eens wakker worden en zien op wat voor afgrond we op dit moment aan het af racen zijn, terwijl de overheid lichtjes bijstuurt maar lang niet genoeg. Ook zou ik de politiek willen vragen de klimaatcrisis niet te vergeten en nog een tandje bij te zetten om net wat meer verschil te maken. Het liefst een heleboel tandjes.

Tessa Madeira, 16 jaar, Arnhem

Genezing

Een jaar of 20 terug ging ik met een acute oorontsteking naar de plaatsvervangende huisarts. Vanuit de wachtkamer werd ik opgehaald door een allochtone dame met een hoofddoek. We gingen de spreekkamer in en ik verwachtte de volgende zin: de dokter komt er zo aan. Die zin kwam niet.

De dame met de hoofddoek was de dokter natuurlijk. Ik zou mezelf nooit een racist noemen. Ik werk als vrijwilliger voor vluchtelingenwerk en heb geen enkele drang om mezelf beter of anders te vinden dan welk ander persoon dan ook. De vooroordelen zijn er dus toch. Onbewust, tot je een dergelijk incident als hierboven beschreven staat meemaakt. Het heeft mijn ogen geopend.

Ik wil die huisarts in Alphen a/d Rijn alsnog bedanken voor het openen van mijn ogen en de genezing van mijn oor­ontsteking.

Eduard de Beer, Zoetermeer

Lijstjes

In 1993 won Toni Morrison de Nobelprijs voor de literatuur, zij was de eerste en enige Afro-Amerikaanse vrouw die ooit die prestigieuze prijs won. Haar doel was de historie van haar voorouders vast te leggen en toegankelijk te maken. Aanvankelijk werd er (te) weinig aandacht besteed aan haar werk, tot Oprah Winfrey daar verandering in bracht. Boeken als Beminde en God sta het kind bij zouden in deze tijd door iedereen gelezen moeten worden. Hartverscheurend en onvergetelijk. Ik mis haar op de lijstjes voor BLM-boeken.

Miriam Vaz Dias, Leeuwarden

Megalomaan

Schrijnender konden de twee korte artikelen op pagina 31 rechtsonder niet naast elkaar staan (Sport, 12 juni). Een miljoenendeal van een IAAF-baas om Russische dopingzaken uit de publiciteit te houden en de nog schrijnender inhoud van het belendende artikeltje dat honderd buitenlandse werknemers die voor een hongerloon werken aan de megalomane ideeën van de FIFA, ‘een WK voetbal in Quatar’ op hun schamele loon wachten. Los van het levens­gevaarlijke werk is het schandalig dat dit gebeurt onder de ogen van de FIFA en de tientallen miljardairs in deze oliestaat.Stop nu eens met deze waanzin en verhef je stem nu eens: voetballers, trainers, bestuurders!

Piet Broekhuizen, Amsterdam

Mark

Top, het voorstel van Ludo Grégoire in zijn brief van de dag (Geachte redactie, 13 juni) om de huidige feest­dagen aan te passen. Lost niet alleen het probleem van de discriminerende feestdagen op, maar zal waarschijnlijk ook de productiviteit verhogen. Wordt Mark ook blij van. En Goede Vrijdag vervalt als vrije dag voor ambtenaren en banken. Nog een vorm van discriminatie opgelost.

Hans Nagtegaal, Bussum

Held

‘Vroeger was je een held als je kanker overleefde. Dat is tegenwoordig niet meer zo. Nu moet je eerst óók nog een fucking Elfstedentocht zwemmen’, aldus de inmiddels overleden Marc de Hond grappend tijdens een optreden in comedyclub Toomler (Magazine, 13 juni). Wat maakt dat we iemand als ‘held’ omschrijven omdat hij of zij kanker heeft overleefd of de Elfstedentocht heeft gezwommen? Zijn mensen die overlijden aan kanker dan opeens geen helden? Laten we afstappen van dergelijke stempels, waarmee we de volgende generaties laten zien dat je eerst iets moet doen, presteren of overleven, voordat je er toe doet.

Mariette Reineke, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden