Lezersbrieven Zaterdag 27 april

Vereniging Natuurmonumenten maakt zichzelf belachelijk

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 27 april.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag: topnatuur

Mark van den Tweel, directeur van Natuurmonumenten, pareert met rationeel ­afweergeschut de proteststroom tegen grootschalige boskap (U, 20 april). Volgens hem raken de feiten uit zicht. Wat de feiten betreft: aanvankelijk golden de bestaande waarden van bossen, heiden en vennen als uitgangspunt voor natuurbeheer, met bescherming als primaire doelstelling. 

Sluipenderwijs heeft zich echter een omwenteling binnen Natuurmonumenten voorgedaan. De directies bestaan tegenwoordig veelal uit marketeers en managers, die geen genoegen nemen met bescherming. ‘De natuur’ moet worden gecorrigeerd, ‘biodiversiteit’ kunstmatig opgekrikt, waarbij een uitgesproken voorkeur voor het creëren van open landschappen bestaat en het terughalen van soorten die in de gemoderniseerde samenleving geen kans van slagen hebben. Duizenden hectaren vol kostbaar leven zijn inmiddels tegen de vlakte gegaan.

Percelen waar ik ooit nesten inventariseerde van buizerd, havik, sperwer en een enkele wespendief, zijn verworden tot kale boomkerkhoven en kapotgereden terreinen. De rust verstoord door jankende zagen en het gebulder en gebonk van ­monsterachtige machines. Dit alles ten koste van flora en fauna die zich wél zonder hulp weet aan te passen. Roofvogels zijn plaatselijk verdwenen of sterk gereduceerd, paddestoelpopulaties weg­gevaagd, verbindingsroutes voor vleermuizen verbroken, alle bodemleven vernield.

Van den Tweel klaagt dat van zijn werk een karikatuur wordt gemaakt. Klopt niet. Natuurmonumenten maakt zichzelf belachelijk, door naast alle hartverscheurende treurnis, enorme borden te plaatsen dat hier wordt gewerkt aan ‘topnatuur’. Op de beoogde heidevelden groeien de zaailingen al weer tegen de klippen op en verhongeren de uitgezette korhoenderkuikens bij gebrek aan insecten. Natuurlijke processen en biodiversiteit laten zich niet door marketeers en ­machines afdwingen.

Van den Tweel wil zijn achterban raadplegen. Die heeft zich echter al luid en duidelijk uitgesproken: geen prestigieuze scheppingsprojecten meer, rust graag, en een ­natuurlijke gang van zaken in natuurgebieden. Dat gaat alleen lukken wanneer er onder de verantwoordelijke marketeers en managers eerst eens flink wat spaanders gaan vallen.

Maria Quist, Dwingeloo, lid en ex-medewerker Natuurmonumenten

Gamende kinderen

Goed om te lezen dat het spelen van ­videogames doorgaans geen invloed heeft op het hebben van sociale contacten. Waar ik me wel zorgen over maak is de fysieke gezondheid van die kinderen. Als ik naar de geplaatste foto kijk zie ik een behoorlijk mollig kind dat een heel ongezond ontbijt eet. En er wordt gegeten tijdens het spelen waardoor het gevaar bestaat dat er maar gedachteloos van alles naar binnen wordt gewerkt. En alle tijd die gamend wordt doorgebracht gaat ten koste van sport en buiten ­spelen/bewegen. Misschien moet daar eens onderzoek naar worden gedaan?

Marijke van der HoekUden

Beeld Bas van der Schot

Liefde in het OM

Als romanticus pur sang resteert wat mij betreft slechts een zeer belangrijke vraag: zijn Marc en Marianne nog bij ­elkaar? (Ten eerste, 26 april) Liefde ­overwint alles, nietwaar?

Gerrie Heuts, Tilburg

Volksvertegenwoordigers

Ik verkeerde in de (naïeve) veronderstelling dat volksvertegenwoordigers een voorbeeldfunctie hebben. Deze veronderstelling is aan het wankelen gebracht doordat meerdere volksvertegenwoordigers het niet zo nauw nemen met de waarheid (geheugenverlies komt regelmatig voor), de regels voor henzelf niet kennen (waar woon ik ook al weer en o, ik wist niet dat ik een vergoeding ontving). In het laatste geval ben je redelijk losgezongen van de werkelijkheid: van een dergelijke vergoeding moet een groot aantal gezinnen in Nederland rondkomen.

Gewone Nederlanders moeten als ­onderbouwing voor een vaste onkostenvergoeding bonnetjes aan de fiscus overleggen, maar dat geldt niet voor onze volksvertegenwoordigers. Als penningmeester maak je een vergoeding over aan jezelf omdat je vindt dat je wel érg hard gewerkt hebt en je van mening bent dat je voor al je werk wel wat (bijna een modaal inkomen extra!) meer mag krijgen.

Dit alles trouwens naast een riante wachtgeldregeling voor de mensen die verondersteld worden het volk te vertegenwoordigen. Alle dieren zijn gelijk, sommige dieren zijn gelijker dan anderen (George Orwell).

Henk de Vetter, Nieuwegein

Greep in de kas

Theo Hiddema ontvangt teveel geld voor reiskosten en houdt zich van de domme. Kennelijk mag je bij Forum voor Democratie gemeenschapsgeld vrijelijk in ­eigen voordeel gebruiken, maar van de partijkas moet je afblijven.

Gerrit Voortman, Warnsveld

De uil

Ah, de Uil van Minerva: Of je nu de uil slaat met de stok, of de stok slaat met de uil: de uil voelt de pijn (Russisch spreekwoord).

Henk Meeuws, Den Haag

Vertrutting

In de Volkskrant van 25 april 2019 gaat Arno Haijtema in op het besluit om de Auschwitz-foto’s van Alberto Errera niet te tonen op de tentoonstelling ­‘Jodenvervolging in foto’s. Nederland 1940-1945’ in het Nationaal Holocaust Museum i.o. Dit tegen de wens van de gastconservatoren van het NIOD.

De eerdere, onvolledige voorstelling van zaken rond dit besluit is inmiddels rechtgezet in een gezamenlijke verklaring van NIOD-directeur Frank van Vree en mijzelf, te vinden op jck.nl. Onze keuze om de foto’s niet in deze tentoonstelling te tonen, kan Haijtema nog steeds niet billijken. Gezien de complexiteit van het onderwerp kan ik dat respecteren. In deze kwestie is er immers, zoals zo vaak, geen sprake van absoluut gelijk of ongelijk.

Tegelijk maak ik bezwaar tegen zijn ­retorische keuze om onze behoefte aan uiterst historische precisie bij het tonen van dergelijke beelden af te doen als dreigende ‘vertrutting’ en niet als een te respecteren alternatieve afweging door een museum dat zijn bestaansrecht nu juist ontleent aan die noodzakelijke precisie. Ik weet mij daardoor juist gesterkt in onze overtuiging dat gruwelijke beelden uitsluitend in een historisch volledig verantwoorde en doordachte museale context getoond moeten worden.

Emile Schrijver, algemeen directeur Joods Cultureel Kwartier

Het ongelijk van Milieudefensie

Volgens mij heeft Donald Pols, directeur Milieudefensie in zijn brief ‘Klimaatzaak draagt bij aan open samenleving’(O&D, 25 april) een andere versie van Poppers De open samenleving en haar vijanden gelezen dan die waar Martin Sommer naar verwijst (‘Ik ben bang voor klimaatopwarming, maar nog banger voor Milieudefensie’, Opinie zaterdag, 20 april).

De oorspronkelijke, door Popper geschreven versie ging niet over democratie, maar over wetenschapsfilosofie. Met name het wetenschappelijk socialisme van Marx werd op de korrel genomen. Popper zag in de wetenschappelijke ­pretenties van Marx, die zijn visie op de samenleving als een wetenschappelijk vaststaand feit beschouwde, een bedreiging van de vrije samenleving. Zeker wanneer die visie door een overheid zou worden opgelegd.

Petrochemische producten spelen nu nog een sleutelrol in de industrie, en Shell is geen monopolist. De hele uitstoot moet naar beneden en niet alleen die van Shell. Dat kan alleen wanneer er voldoende schone energiebronnen voorhanden zijn. Nu alleen Shell extra belasten, zoals Milieudefensie wil, is alleen in het voordeel van de concurrenten van Shell terwijl de vraag naar olie en gas, en de CO2 uitstoot hetzelfde blijft. Milieudefensie heeft maar 80 duizend betalende leden. De Tweede Kamer moet zich nog uitspreken over een nieuwe milieuwetgeving, ik vind dat Milieudefensie, gezien de geringe aanhang, de Kamer aan het woord moet laten.

Pols vindt dat zijn oplossing voor het klimaatprobleem de enige juiste is en door de rechter moet worden afgedwongen. Dat heeft niets met democratie te maken, maar met de dictatuur van het proletariaat, met Milieudefensie in de rol van de communistische partij. Dat is juist waar Popper tegen heeft gewaarschuwd.

E.W. Bosman, Apeldoorn

Bewoners van Palestina

Max Pam is naar Bach’s Johannes-Passion is geweest (column, 24 april). Hij stoort zich aan de tekst van het Johannes-evangelie, zoals Bach die gebruikte, geschreven einde eerste eeuw. En het gaat bovendien over een gebeurtenis die zou hebben plaatsgevonden rond het jaar 33. De Romeinen waren toen bezetters van een gebied dat zij veroverd hadden, en dat zij ­Palestina noemden, met als hoofdstad Jeruzalem.

De Griekse grondtekst van dit evangelie noemt de bewoners van dat gebied Judeeërs – voor ons: ­Joden. De hogepriester van die bewoners leverden hun geloofsgenoot Jezus over aan de Romeinen, aan Pilatus, om hem ter dood te laten brengen. Pilatus wilde niet. De hogepriesters hitsten de aanwezigen bewoners op om hem daartoe te dwingen. Pilatus waste zijn handen in onschuld. Jullie willen het, zegt hij. Van antisemitisme is in die tekst nergens sprake (al is deze later in de christenheid schandelijk misbruikt). Het is onhistorisch om dat zo te stellen.

In de prachtige ‘Naardense’ Bijbelvertaling van Piet Oussoren (2014) noemt hij de bewoners ­Judeeërs. Dat is inderdaad een ­betere vertaling.

Erik Jurgens, Amsterdam

Klappen doen pijn

Wat een huilverhaal van de omstanders uit Kanaleneiland die klappen kregen van de aanwezige politieagenten (Ten eerste, 26 april). Klappen doen pijn, dat is vervelend. Maar men vroeg er zelf om. Het is toch heel simpel: bemoei je niet met een arrestatie van iemand. Als je dat wel doet, loop je een risico. En zeker als je dat met een groep doet. Het is aan de rechter om te beoordelen of iemand ­terecht is gearresteerd. Het was in deze zaak wachten tot de discriminatiekaart getrokken wordt. Als er zich niemand met de arrestatie had bemoeid, dan was er niets gebeurd. Dit incident pleit voor het verplicht dragen van werkende bodycams bij de politie.

Tom van Schendel, Rosmalen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden