Opinie

Veracht Trump-kiezer niet, win hem terug

De Trump-gekte maakt Democraten zo woedend dat het een echte progressieve agenda in de weg zit.

Donald Trump tijdens een campagnebijeenkomst op 4 november 2016 in Hershey, Pennsylvania Beeld afp

Als ik schrijf over mensen die worstelen met een verslaving, krijg ik van progressieve mensen altijd sympathiserende reacties terwijl conservatieven vijandig reageren op de losers die 'slechte keuzes' maken. Als ik schrijf over Trump-kiezers, gebeurt het tegendeel. 'Ik verafschuw deze mensen', twitterde een vrouw toen ik Trump-kiezers had geïnterviewd. 'Het ergste wat de mensheid voortbracht. Laat ze allemaal naar de hel lopen.'

Ik schreef mijn laatste column uit Oklahoma, over Trump-kiezers die erachter komen dat hij de program-ma's wegbezuinigt die hen helpen. Een vrouw was hersteld van een verkrachting met hulp van een vrouwencentrum dat zijn financiering verliest, een ander zei dat ze thuis zou zitten en dood zou gaan zonder banenprogramma waarop wordt bezuinigd. Maar allemaal stonden ze nog steeds achter Trump - en dat maakte mijn lezers laaiend. 'Ik haat deze mensen', twitterde Bridgette. 'Ze zijn stom en egoïstisch. Screw them. Raak je baan kwijt, zit thuis, en sterf.'

Een ander: 'Alle Trump-kiezers zijn racistisch en beklagenswaardig. Ze zullen nooit op de Democraten stemmen. We moeten de Trumpites nooit ter wille zijn. We zijn geen partij voor racisten.'

De stroom gif was, vond ik, net zo misplaatst als de steun voor Trump van worstelende Oklahomans. Ik ben bang dat de Trump-gekte de Democraten zo woedend maakt dat het een echte progressieve agenda in de weg zit. De Democratische woede maakt een stereotype van een grote en intern tegenstrijdige groep van 63 miljoen mensen. Zeker, er zaten racisten tussen, maar dat betekent niet dat elke Trump-kiezer gelooft in witte suprematie. Een van de Trump-kiezers die ik sprak was zwart, een ander was latino. Miljoenen mensen die Trump stemden kwamen uit minderheidsgroepen of hadden daarvóór op Obama gestemd.

De harde waarheid is dat als we geven om een progressieve agenda, we niet 46 procent van het electoraat kunnen afschrijven. Als er beweging moet komen op gebieden als het massaal opsluiten voor kleine vergrijpen, verkiezingshervormingen, toegang tot goed onderwijs, klimaatverandering enzovoort, dan moeten progressieve kandidaten meer zetels winnen. Trump-kiezers overtuigen betekent niet het normaliseren van extremisme - maar de bestrijding ervan.

Ik vroeg mensen in Oklahoma waarom ze trouw bleven aan Trump. Er zijn heel veel redenen waarom conservatieven uit de arbeidersklasse tegen hun economische belangen in stemmen. Abortus en wapenbezit zijn voor sommigen belangrijk, maar wat ook meespeelt is de hoon van Democraten die hen wegzetten als onwetende kinkels. De schoffering van deze kiezers is een cadeau aan Trump.

Niets wat ik heb geschreven sinds de verkiezingen heeft meer woede opgewekt dan mijn herhaalde bewering dat Trump-kiezers ook mensen zijn. Maar ik ben opgegroeid in Trump-land - landelijk Oregon - en veel van mijn jeugdvrienden steunen Trump. Dat zijn niet de hatelijke karikaturen die sommige linkse mensen verwachten, net zo min als progressieve mensen uit New York zo decadent zijn als mijn oude vrienden veronderstellen.

Misschien moeten we meer 'buitenlandse schoolreizen' organiseren, waarbij progressieve jongeren naar Kansas gestuurd worden en conservatieven naar Massachusetts.

Haat jegens Trump-kiezers verwijdert de Democratische Partij ook verder van de pijn van de arbeidersklasse. Voor mensen van in de vijftig zijn de sterftecijfers onder laagopgeleide blanken sterk gestegen sinds 2000. Ze zijn nu hoger dan die voor zwarten op alle onderwijsniveaus. Hoogleraren Angus Deaton en Ann Case van Princeton University noemden spraken van 'doden uit wanhoop' - voortkomend uit zelfmoord, drugs en alcohol.

Democraten hebben niet genoeg gedaan aan dit lijden, dus won Trump de stem van de arbeidersklasse: hij deed tenminste alsof het lot van de worstelende arbeidersklasse hem iets kon schelen. Hij verkocht deze kiezers knollen voor citroenen en begint ze nu al te verraden. Trump won de weg naar het Witte Huis op grond van leed dat door zijn beleid zal worden vergroot.

Dus ja, sta op tegen Trump, laat zien wat voor charlatan hij is, verzet je tegen zijn initiatieven. Maar besef dat sociale vooruitgang betekent dat je stemmen moet winnen in 'fly-over country' en dat het moeilijk is kiezers voor je te winnen als je ze wegzet als verachtelijke imbecielen.

Nicholas Kristof is columnist van The New York Times.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.