Column Arnon Grunberg

‘Velen vinden het in het diepst van hun gedachten ondraaglijk om bemind te worden’

Ik was in Coronado, nabij San Diego, aangekomen. Men zei dat Coronado een eiland was voor bejaarden, maar de wind was koel. Het hotel herinnerde vaag aan de grandeur van Thomas Mann, een hopeloos verlangen naar aristocratie.

Op het strand las ik weer De ballade van het treurige café van Carson McCullers, in de prachtige vertaling van Molly van Gelder. Ik had het zeker 25 jaar geleden niet gelezen, maar het verhaal van Miss Amelia, die alleen maar wat aan mensen had ‘als ze geld aan hen kon verdienen’, en de gebochelde greep me weer aan. Jaren na een tiendaags huwelijk wordt Miss Amelia geconfronteerd met ‘het verschijnsel liefde’. Waarom het uitgerekend een gebochelde moet zijn die haar met het verschijnsel confronteert is raadselachtig, maar zoals McCullers schrijft: ‘Velen vinden het in het diepst van hun gedachten ondraaglijk om bemind te worden.’ Allicht maakt een gebochelde het draaglijk.

In dat dorpje in het zuiden van Amerika, waar het altijd augustus lijkt te zijn, zelfs als het sneeuwt, kan de idylle niet lang duren, voor zover idylles ooit lang duren. Marvin, de echtgenoot schreef aan Miss Amelia een hartstochtelijke liefdesbrief ‘maar er stonden ook bedreigingen in’, nu keert hij terug uit de gevangenis naar het dorpje. Vrijwel elk drama begint met een terugkeer, een terugkerende soldaat, een terugkerende echtgenoot.

Toen ik de novelle uit had, was er niemand meer op het strand. Ik huiverde. In onze metropolen denken wij boven dergelijke dorpjes te zijn uitgegroeid, boven de broeierigheid, het geweld dat altijd op de loer ligt, het verschijnsel liefde, dat net zo hardvochtig kan zijn als de eenzaamheid van de katoenvelden.

Dergelijke dorpjes zitten diep in ons, ze zijn sterker dan de vooruitgang.

‘En wie anders dan God mag over deze of een andere liefde oordelen’, schrijft McCullers.

Ja, het verschijnsel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden