opinielezersbrieven

Václav Havel is het symbool van politiek fatsoen

De ingezonden lezersbrieven van maandag 24 februari.

Presidentskandidaat Václav Havel in Praag, december 1989.Beeld Reuters

Brief van de dag

Max Pam voert in zijn column één bron op om te veronderstellen dat de geschiedenis wellicht anders zal oordelen over de verdiensten van Václav Havel.

Mijn hoogbejaarde vader in Praag, die een zeer klein pensioen ontvangt, heb ik nog nooit horen klagen over Havel of de Fluwelen Revolutie. 

Wel heb ik van hem negatieve geluiden gehoord over de veertig jaren wanbeleid van de communisten tussen 1948 en 1989, die hem in 1948 van de universiteit afschopten, hem buitenlandse reizen onmogelijk maakten, verboden boeken te lezen en films te zien, zijn huis afnamen (en het bloeiende bedrijf van zijn schoonfamilie), die volstrekt willekeurig schuldeloze burgers hebben verbannen, gevangengezet, dwangarbeid lieten verrichten, hebben gemarteld en vermoord, die alle burgers (behalve de partijbonzen) in nette armoede een aan alle kanten gecontroleerd bestaan lieten leven, maar die vooral de moraliteit van de bevolking tot het bot hebben uitgehold. Die binnen veertig jaar een welvarend land naar de knoppen hebben geholpen en die een betreurenswaardig cynisme en wantrouwen hebben gezaaid. 

Dat al die ellende dertig jaar later nog niet is hersteld, is nauwelijks de schuld van Havel te noemen. Integendeel: Havel is voor veel mensen − in alle lagen van de bevolking van Tsjechië − nog steeds het symbool van vrijheid, van waarheid, van politiek fatsoen.

Natuurlijk zijn er ook mensen die negatief denken over Havel. In elke Tsjechische krant die iets positiefs schrijft over Havel, staan ingezonden brieven die net zo negatief zijn over Havel als de gids in het Clementinum; het zou raar zijn als iedereen tevreden was.

Eerlijk is eerlijk: onder het communisme kon ik wel gewoon gratis de bibliotheek van het Clementinum inlopen; ik heb er geregeld gezeten met mijn studieboeken.

Jarka van Unnik - AdamováBennebroek

Compensatie

Het huidige kabinet compenseert: gedupeerde ouders in de toeslagenaffaire, veehouders, vissers, vuurwerkverkopers, de Zeeuwen en Zeeland en misbruikte / mishandelde kinderen van instellingen in de jaren na de Tweede Wereldoorlog.

Kunnen wij misschien gecompenseerd worden voor zo’n kabinet?

Piet Timmerman, Amsterdam

Ajax - Getafe

Wat een weergaloos en eerlijk geschreven verslag van Willem Vissers over de Europa Leaguewedstrijd Getafe - Ajax. Na twintig minuten was ik al zo gefrustreerd door de algehele matennaaierij van de Getafe-‘voetballers’ dat ik een Amsterdamse vriend en fervent Ajax-fan een appje wilde sturen dat ik dit antivoetbal voor gezien hield en ging kijken naar mijn andere lievelingssport: darten. 

Maar ik kon de juiste woorden niet vinden om mijn misselijkmakende gevoel over de wedstrijd te omschrijven. Ik zocht tevergeefs naar de kernachtige woorden die ik ’s ochtends in het verslag las: loopgraven en verschrikking, aanstellerij en onbeschoftheid, onbekwaamheid en provocaties. Het hele verslag voelde als een bevrijding van mijn onmacht. Trouwens, bij het darten leefde ik weer op. Een volle zaal met feestende, vrolijke en kleurrijk verklede echte liefhebbers, goeie muziek en spannend spel.

Rene Roks, Rijsbergen

Op z’n kop

In het Volkskrant Magazine deelt Onno Kleyn wekelijks mooie wijntips. Foto van fles en etiket worden steeds ondersteboven afgebeeld. Ben ik de enige lezer die zich elke week al draaiend afvraagt wat de gedachte hierachter is?

Gijs van den Brekel, Tilburg

Hoop

Ik hoop voor u dat uw Volkskrant van vrijdag 21 februari nog niet op de hoop oude kranten ligt. Pak hem er snel bij en lees op de voorpagina de dagelijkse column 150, deze keer van de hand van Sander Donkers met de titel Hoop. 150 is geen hoop woorden, maar wat Donkers er in die 150 woorden weet uit te persen is briljant.

Jaap Lampe, Haarlem

Hoop (2)

Het is geen goed idee om alle hoop te laten varen als je opstaat van een toilet, zoals Sander Donkers deed.

Dick Bakker, Amsterdam

Het had gekund

Baudet bestrijdt dat hij heeft gezegd: ‘De EU heeft een vooropgezet plan om het blanke Europese ras te vervangen door Afrikaanse immigranten’. Om met een van zijn aanhangers te spreken: ‘Hij had het kúnnen zeggen’.

Henk Poortinga, Groningen

Corrigerend ondergoed

Met verbazing las ik het artikel van Bo van Houwelingen. Waar maken mijn ‘zusterbruiden’ zich toch druk om? Nog daargelaten dat een op de drie huwelijken strandt en je de ‘dag van je leven’ enkele keren kunt meemaken, is het in mijn ogen een feest dat om twee mensen en hun verbintenis draait en geen Instagram-event. Mijn partner en ik plannen alles in overleg. 

De vraag rijst hoe de dynamiek tussen de echtelieden zich na het huwelijk verhoudt als mevrouw alles dirigeert en manlief als een marionet enkel aanwezig hoeft te zijn? Beter op gelijkwaardige voet en als fundament voor de toekomst. Verder heb ik géén dure jurk, corrigerend ondergoed, hoge hakken en al dat andere gedoe. Our wedding, our rules. Van Houwelingen beschouwt zichzelf als een verloren zaak, maar ik zeg: laat lekker zitten dat haar, maak er een feest van en maal niet om de mening van anderen. Brides break free!

Eva de Graaf, to be van Hal-de Graaf, Breda

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden