Column Witteman heeft iets gelezen

Uren leesplezier in HP/De Tijd

‘Leve het papier, en leve digitaal’ kopt het hoofdcommentaar van HP/De Tijd deze maand, bij monde van Tom Kellerhuis, de zoveelste hoofdredacteur van het misschien nog niet zinkende maar wel wat stuurloos ronddobberende maandblad, voorheen tweewekelijks, voorheen wekelijks.

Kellerhuis schept op over het digitale succes van het blad, maar laat een ronkende smeekbede volgen: ‘Neem eens zo’n ouderwets tijdschrift uit het schap ter hand. (…) voel het papier door je vingers glijden, duw je neus erin en ruik. Blader van achter naar voren…’ et cetera.

Nou vooruit dan maar. Al is dat van achteren naar voren bladeren misschien niet zo’n goed idee, want dan stuit je ­allereerst op een paginagrote advertentie voor een tentoonstelling van ‘geert jan jansen’ (zonder hoofdletters), een man die ik alleen ken als vervalser van Karel Appelschilderijen. Hij draagt een overhemd dat met rode fietsjes is geborduurd.

Ook een andere advertentie is curieus: De KLM, die een soort strippenkaart aanbiedt voor mensen die vaak vliegen, en dat in een tijdschrift waarin drie (3!) grote stukken over duurzaamheid staan.

Al bladerend stuit ik op een interview met Ivan Heylen ‘bij ons bekend van zijn megahit De wilde boerndochtere’. Inderdaad komt dat liedje, uit 1974, prompt uit de krochten van mijn geheugen ­bovendrijven. Een pastorale ballade met gitaar, door het Oost-Vlaamse dialect volkomen onverstaanbaar voor Hollanders, en zeker voor mij, want ik was 9. Alleen de woorden ‘Hé schoon wijveke, doe ut dan, doe ut dan’ kan ik me herinneren, maar wát dat schone wijveke moest doen, is me ontgaan. Het bleek een leuk interview, dat wel. Die Heylen, oud en gammel, is nog steeds een schilderachtig type, en interviewer Jan Haerynck (u weet nog wel, die indertijd een uiterst lugubere kinderontvoering in een pretpark compleet uit zijn duim zoog) zet hem sappig neer. ‘Rijden en drinken mocht toen nog. Tenminste als je beroemd was.’

Ook de verdere inhoud van het blad valt, afgezien van die overmaat aan duurzaamheid (‘het D-woord’) beslist niet tegen. Nathalie Huigsloot interviewt ‘talkshowtijgers’ Peter R. de Vries, Sander Schimmelpenninck en Angela de Jong, en doet dat bekwaam. Ze krijgt ook lekker de ruimte, 7 pagina’s, daar houd ik wel van.

Datzelfde geldt voor het stuk van Emma Brunt over dierenliefde (‘de liefde voor een kameel is waarschijnlijk gedoemd om onbeantwoord te blijven’) en een verhaal van Daniela Hooghiemstra over het huwelijk als instituut (‘De enige die je tegenwoordig nog blozend van enthousiasme over het huwelijk kunt horen spreken is Kees van der Staaij van de SGP, maar hij pleit ook voor de doodstraf’) al had dat overbekende gedicht van Elsschot er wat mij betreft niet integraal in afgedrukt hoeven worden.

Het stuk ‘acht vuistregels voor gezond leven’ daaren­tegen is slecht, op het bespottelijke af. Een combinatie van dooddoeners ‘roken is echt heel slecht’, ‘elke dag een half uur stevig wandelen is gezond’ en twijfelachtige modieuze inzichten als ‘kunstmatige zoetjes zijn even ongezond als suiker’.

De sterke rubriek ‘zelfportret’, dit keer met Hans Goedkoop, blijft al jaren overeind, in zijn stuk ‘Vroeger was alles beter’ moppert Max Pam er onderhoudend op los, en ook als je het interview met Freek en Hella overslaat (wegens recente overdaad aan Freek en Hella) en alles over duurzaamheid (wegens recente overdaad aan duurzaamheid) blijven er nog uren leesplezier over.

Al hoeft dat natuurlijk niet per se op papier. HP/De Tijd kost € 6,95, maar is voor 3 euro minder ook digitaal te lezen. Dat is wel zo duurzaam. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.