Opinie Op het tweede gezicht

Typisch Viktor Orbán om het Songfestival een boycot waard te vinden

Olaf Tempelman legt Bekende Buitenlanders op de sofa. Deze week: dat Viktor Orbán het Eurovisiesongfestival een boycot waard acht, is typerend voor deze Hongaarse premier.

Zou Conchita Wurst de ondergang van Viktor Orbán betekenen? Beeld Javier Muñoz

Het tafereel werd niet met camera’s vastgelegd, toch weet je ­precies hoe het is gegaan. De Orbáns zaten die betreffende zaterdagavond in mei 2014 met glaasjes palinka voor de forse flatscreen in hun buitenhuis in het gat Felcsút, dat de premier van Hongarije met Europees geld opnieuw per trein bereikbaar heeft gemaakt en waar hij een voetbalstadion heeft laten optrekken waar drie keer zoveel mensen in passen als er in de wijde omgeving wonen. Het liep al tegen middernacht toen alle deel­nemende landen hun punten hadden uitgedeeld en Conchita Wurst uit Oostenrijk, een uurtje rijden vanuit Felcsút, in glitterjurk het podium betrad als winnaar dan wel winnares van het Eurovisiesongfestival.

Viktor Orbán riep spontaan iets als: ‘Een vrouw met een baard, zijn ze nou helemaal gek geworden? Die homo’s en travestieten nemen verdomme heel Europa over. Straks ­veranderen gezonde heteroseksuele Hongaarse mannen ook in vrouwen met baarden!’

Anikó Orbán-Lévai, al sinds 1986 gelukkig getrouwd met de ‘thuis altijd zachtmoedige’ politicus, zei iets als: ‘We moeten onze mensen beschermen tegen vrouwen met baarden, Viktor, ook al zijn ze even verslaafd aan het Songfestival als hun premier en zijn vrouw.’

In 2020 vindt het Eurovisiesongfestival plaats in een klein land aan de Noordzee waar, elke Orbán-fan weet het, gays de dienst uitmaken – een mooie aanleiding voor le viktateur iets te doen aan dalende populariteitscijfers met een aankondiging dat Hongarije niet naar Rotterdam komt. De rest van voormalig communistisch Europa geeft komend voorjaar wel gewoon acte de présence in de poel des verderfs, ook al reageren de meeste inwoners net zo op vrouwen met baarden als de meeste Hongaren en, laten we eerlijk zijn, de meeste West-Europeanen.

Ach, het is alleen al typerend voor Viktor Orbán dat hij zoveel aandacht heeft voor zoiets als het Eurovisiesongfestival. ‘Je moet de vijand kennen’, verklaarde Frits Bolkestein zijn studies van het marxisme. Wie het Songfestival met dezelfde instelling bestudeert, bevestigt geruchten dat hij een oppervlakkig ­politicus is.

Vergelijk de Hongaarse staatsman eens met die ándere politicus die ­nationaal-conservatief verzet tegen de ‘homoseksualisering’ van Europa personificeert, Jaroslaw Kaczynski in Polen: die gunt zichzelf geen schuldige pleziertjes op tv, voor zover die al wéét wat het Eurovisiesongfestival is, heeft het zeker nooit gezien.

De machtigste man van Polen is een soort politiek mysticus, die van Hongarije een opportunist van het niveau Wilders die per week bekijkt waarmee hij kan scoren. Geen representant van de EU zal het hardop zeggen, maar in tegenstelling tot Kaczynksi vrezen ze Orbán niet omdat hij plat, doorzichtig en voorspelbaar is, maar omdat er geen diepere lagen in hem schuilgaan.

Daarbij is zijn land een kleine EU-lidstaat: precies een eeuw geleden verknipten Britten en Fransen in Versailles een rijk tot rompstaatje. Die historisch slechte behandeling van Hongarije faciliteert nu rancunepolitiek. Orbán laat zich geen vluchtelingen, multiculti-toestanden en gayfestijnen opdringen.

Of de boycot van het Songfestival politiek even gunstig zal uitpakken als de hekken tegen Syriërs, valt te bezien. Hongaren zijn gewone Europeanen en vinden dat songfestival een gênante decadente bedoening – maar kíjken doen ze elk jaar en ze willen er hun land zien. Wie weet schrijven historici van de toekomst: de ondergang van Viktor Orbán begon met de zege van Conchita Wurst.

Meer Op het Tweede Gezicht

De ándere Oost-Europese politicus die nationaal-conservatief verzet tegen West-Europese decadentie en perversie symboliseert, Jaroslaw Kaczynski in Polen, lag ook al op de sofa. Zijn laatste monsterzege deed in Brussel wél alarmbellen afgaan: Polen is een grote en belangrijke lidstaat.

Op het Tweede Gezicht besteedde ook al aandacht aan prins Andrew, die volgens de Britse pers deze week stevig werd berispt voor zijn avonturen met minderjarige sekslavinnen door zijn vader, de 98-jarige prins Philip. In deze rubriek kreeg al een stevig standje van zijn 93-jarige moeder, Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden