Twitteraars krijgen 2 keer zo veel ruimte: een ode aan de 140 tekens

Twitter breidt definitief uit naar 280 tekens, maakte het bedrijf dinsdag bekend. Tot verdriet van Arjan Peters, die een ode schreef aan de 140 tekens. 'Let maar op: dit is het begin van het einde'.

Het logo van Twitter op de New York Stock Exchange. Beeld afp

Tot dusver was Twitter het walhalla van de toeteraar die van alles meteen iets vindt en die geen ruimte heeft om zijn exclamaties toe te lichten, zo hij daar al toe in staat zou zijn. Die beperking heeft dus grote voordelen - want om Jules Deelder (72) te citeren, die al 50 jaar dezelfde kunstjes opvoert, op papier en op toneel, en wiens schare fans nimmer slinkt: 'Als je je beperkingen kent, kun je daarbinnen onbeperkt te werk gaan.'

Het prettige aan de voortdurende stroom van citaten en kreten is bijvoorbeeld dat je die kunt aanzetten bij wijze van ondertiteling, wanneer er een onopwindend programma op de televisie is, en daar hoef je in Nederland nooit lang op te wachten. Talkshowtje aan én Twitter aan, de barometer van onze nationale opwinding, en je weet niet wat je leest: inventieve scheldpartijen, oliedomme reacties, goede grappen en taalfouten, ironie en gezanik, maar ook aandacht voor details die je zelf waren ontgaan. Een eigenaardig kledingstuk, een mafketel in het publiek, een fout in de aftiteling. Na een uurtje heb je er schoon genoeg van, wat niks geeft, want ook dit amusement is beperkt houdbaar.

Het hoeft niet altijd láng. Catullus wist dit ook al, de Latijnse twitterkoning avant la lettre, eerste eeuw voor Christus, alsof hij het fenomeen voorvoelde: 'Odi et amo', ik haat en ik bemin. Twitter is een ode aan de oprisping. Flauw of in de roos, vluchtig of toch beklijvend, als een deuntje dat je hoofd niet uit wil. Natuurlijk kun je zonder, maar het is soms leuker met.

Na een aantal triomfjaren zit de mot nu in de hype en daarom wordt het aantal te gebruiken tekens ineens verdubbeld, van 140 naar 280. Een wanhoopsactie. Alsof je een haiku-dichter verplicht zijn tere vondsten over een sonnet uit te smeren.

De intrigerende dubbele tweets van de Amerikaanse president Donald Trump, een soort trailer van zijn onvoorspelbare acties (niet zozeer amusant als wel dreigend: de ondertiteling van iets dat nog moet komen!), zouden aan kracht inboeten. Trump was er een meester in om tweet 1 af te sluiten met een cliffhanger en een paar tergende puntjes ('Vannacht mijn staf bijeengeroepen om...'), waardoor de hele wereld de adem inhield.

Veel van de spanning die bij Twitter hoort, gaat teloor. In plaats van een kreet krijgen we een korte verhandeling voorgeschoteld. Wie wil dat? Straks komen er ook nog argumenten bij, of doet de redelijkheid haar intrede en kun je er niet eens meer tegen zijn. Dan is de oprisping kaltgestellt, en gaat het lezen van die ellenlange ondertitels nog wérk worden. Let maar op: dit is het begin van het einde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden