Turkije is nooit een rechtsstaat geweest, minderheden zijn altijd achtergesteld of ontkend

Turkije is geen democratische rechtsstaat, omdat het de rechten van minderheden niet beschermt.

St. Hannayoklooster van de Aramese gemeenschap. Beeld Mardin Museum

Een jaar na de mislukte coup is Turkije verder dan ooit verwijderd van het EU-lidmaatschap. Nadat een groep militairen de macht probeerde te grijpen, begon een ware heksenjacht op tegenstanders van de Turkse regering. De noodtoestand werd afgekondigd. Meer dan 100 duizend rechters, militairen, academici en docenten werden gearresteerd of ontslagen. Tientallen kranten werden gesloten. Aanhangers van de islamitische geestelijke Gülen, maar ook personen die zich in het verleden kritisch hebben geuit over de Turkse regering moesten het ontgelden.

Zelfs de kleine Aramees-christelijke minderheid werd niet gespaard. Kerken, kloosters en bezittingen van Arameeërs werden onlangs geconfisqueerd. De militairen die de mislukte coup pleegden, noemden zichzelf de Raad voor vrede in het land. Dat refereert aan een bekende uitspraak van Atatürk die sprak over vrede in het land en vrede in de wereld.

Het lijkt er niet op dat nationalisten de macht probeerden te grijpen. De Turkse regering beschuldigt de islamitische geestelijke Gülen van de mislukte coup. Het gaat in elk geval om een confrontatie tussen twee islamitische bewegingen, namelijk de AK-Partij en de Gülenbeweging.

Turkije wordt conservatiever. De islamitische AK-Partij van president Erdogan heeft alle verkiezingen in de afgelopen 15 jaar gewonnen. De AK-Partij idealiseert het Ottomaanse verleden en is duidelijk op zoek naar een prominente rol voor Turkije binnen de islamitische wereld.

Wat in het afgelopen jaar in elk geval duidelijk werd voor de buitenwereld is dat Turkije geen rechtsstaat is. Jarenlang waren de media ten onrechte heel positief over Turkije. Turkije is geen democratische rechtsstaat. Een rechtsstaat beschermt de rechten van kwetsbare minderheden. In Turkije wordt de religieuze overtuiging vermeld op de identiteitskaart.

Tekst gaat verder na de foto.

Erdogan tijdens de herdenking van de mislukte coup, 16 juli 2017. Beeld AP

In Turkije is het praktisch onmogelijk om een kerk te bouwen, terwijl moskeeën door de staat worden gefinancierd. In Turkije worden in geschiedenisboeken inheemse christelijke onderdanen als verraders en handlangers van het Westen afgeschilderd. De inheems Aramees-christelijke minderheid wordt bijvoorbeeld niet erkend, terwijl Arameeërs al bijna vierduizend jaar in Turkije wonen, sinds de neef van Abraham Laban de Arameeër in Paddan-Aram leefde, in de buurt van het huidige Urfa.

In Turkije is het doceren van het Aramees, de taal van Jezus, formeel niet toegestaan. In het oostelijke deel van de provincie Mardin gaat de confiscatie van bezitting van Arameeërs onverminderd door.

In Turkije is een wet in de maak die het parlementariërs verbiedt om de term Armeense genocide te gebruiken. Zo wil de AK-Partij samen met de rechtse MHP voorkomen dat parlementariërs zoals Garo Paylan het onderwerp bespreekbaar maken.

Honderdentwee jaar na de genocide op Armeniërs, Arameeërs en andere christelijke minderheden houdt Turkije vast aan het ontkennen van deze gruwelijke volkerenmoord. Turkije is nooit een rechtsstaat geweest.

Johnny Shabo is voorzitter van de Aramese Federatie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.