Opinie

Tunesië verdient onze steun na de terreuraanslag

Tunesië lijdt onder de gevolgen van de aanslag in het Bardo museum. Het land verdient het onze steun te krijgen om de democratische processen verder te helpen. Zo simpel mag het toch niet zijn voor terreurbewegingen om effect te sorteren?

De Franse premier Fillon en senator Retailleau legden donderdag een krans bij de ingang van het Bardo Museum, ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de aanslag.Beeld afp

'Touristes, touristes, madame, monsieur, bienvenue!', klinkt het op de woensdagmarkt in Sers. Mensen kijken ons nieuwsgierig aan. Of we sinaasappels willen kopen, of aardbeien. Nee? Dan artisjokken misschien? Twee meisjes lopen giechelend mee en vragen verlegen waar we vandaan komen. Een gewoon tafereel dat elke toerist zal herkennen. Wat dit anders maakt is de man die vier passen schuin achter ons loopt. Ook zonder het pistool in zijn broekriem overduidelijk herkenbaar als een agent in burger. Hier om ons te beschermen.

Tunesië lijdt onder de gevolgen van de aanslag in het Bardo museum: het aantal toeristen is met een dramatische 60 procent teruggevallen. Cruiseschepen mijden het land, groepsreizen zijn geannuleerd, individuele reizigers laten het land links liggen. Niet veilig. Vindt men.

Beeld belga

Minuut stilte

Het Bardo museum is zelfs op zondagmiddag uitgestorven. Voor de ingang hangen de vlaggen van onder meer Colombia, Frankrijk, Groot-Brittannië, Italië, Polen en Tunesië. Een plaquette aan de muur bevat de namen van de 22 mensen die hier op 18 maart zijn doodgeschoten. Onze gids leest de namen voor, we houden een minuut stilte en lopen dan het museum in.

Boven, in een van de zalen die uitziet op de ingang van het parlement, zijn de kogelgaten in het glas van enkele vitrines nog niet hersteld. Onze gids toont de zaal waar een groepje Italianen door de suppoost werd ingesloten. Het is confronterend, net zoals de stilte op normaal drukbezochte trekpleisters als Dougga en Sbeitla.

Toegegeven, voor ons is het mooi om niet in drommen langs de meest prachtige mozaïeken te lopen, een weidse, schone blik te hebben op het imposante Collosseum in El Jem, alleen op het bergplateau van Jugurta te wandelen met uitzicht op de kleurig bloeiende velden van Tunesië en Algerije. Dat plateau werd voor wij naar boven klommen door twee bewapende beveiligers geïnspecteerd. Hoe serieus zij het zelf namen bleek toen een klein rotsblok opeens naar beneden viel, net naast onze rugzakken. De geweren gingen in de aanslag omhoog. Twee geitjes dartelden voorzichtig naar beneden.

Beeld belga

Wat gebeurde er ook alweer in Tunesië?

Zeventien buitenlandse toeristen en twee Tunesiërs kwamen in maart in Tunis om het leven, nadat twee terroristen met kalasjnikovs het vuur hadden geopend bij en in het Bardomuseum. Na drie uur zetten commando's de tegenaanval in, waarbij de twee aanvallers werden gedood. Ook een commando kwam daarbij om het leven.

Beeld afp

Gemoedelijk

Voor de autoriteiten is het belangrijk dat wij ons veilig voelen. Echter, niet wij maar ons escorte trekt aandacht, als we met een politiewagen voor én achter ons busje een stoffig plattelandsdorpje binnenrijden. Overal worden we vriendelijk begroet, in de stad en op het platteland. De sfeer is gemoedelijk, open zelfs, ook over de huidige situatie. 'U gelooft toch niet wat de kranten over ons land schrijven? Wij zijn geen terroristen!' We generen ons haast als een oude man ons in een theehuis in Kairouan vervolgens bedankt voor onze komst.

Als de plegers van de aanslag daadwerkelijk tot doel hadden het land in algemene zin te treffen dan lijkt dat te lukken. Het effect van de aanslag is groot, de souvenirverkopers verkopen niks, gidsen staan werkeloos bij opgravingen. Na aanslagen in Parijs en London leed het toerisme daar nauwelijks onder. Waarom is het hier anders? Ligt er een sluimerend wantrouwen ten grondslag aan het wegblijven van de toeristen, omdat het hier een aanslag betreft in een land waar de meeste mensen moslim zijn?

De medewerkers van Charlie werden geholpen door een massaal verkochte extra editie van het blad. Tunesië verdient het onze steun te krijgen om de democratische processen verder te helpen. De economie op poten te zetten zodat dit mooie land niet terugvalt door de misdaad van enkele individuen. Zo simpel mag het toch niet zijn voor terreurbewegingen om effect te sorteren? Laten we ons niet gek laten maken, niet door een idioot die toeristen doodt, niet door een overheid die het uiterste doet om toeristen veiligheid te bieden en vooral niet door onszelf door overal terroristen te zien.

Anne Maljers en Herman Obdeijn maakten in april samen met acht anderen een reis door Tunesie.

Beeld afp
Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden