VerslaggeverscolumnMargriet Oostveen in Hoorn

Tuin te leen, voor wie niet naar het terras kan

. Beeld .
.Beeld .

Deze is voor de mensen die nog steeds niet veilig naar het park kunnen en ook niet naar terrassen. ‘Mensen die in flatjes vastzitten’, zegt Martijn Neuvel in zijn zonnige tuin in Hoorn, waar iepen ruisen. ‘Ook hele gezinnen vaak.’

Martijn is zelfstandig meubelmaker en vader van een zoontje van 4 en een drieling van 1,5. Ze beginnen net te lopen. Toen de coronamaatregelen kwamen en school en kinderopvang sloten, was dat dus even slikken ‘ja, haha’.

Martijn Neuvel (l) en Annabel Masullo. Beeld
Martijn Neuvel (l) en Annabel Masullo.

Je hebt mensen die de zwaarte van die weken vervolgens best langdurig uiteen kunnen zetten. Ook Martijn kon tijdelijk niet werken, maar hij zag zijn tuin vol kinderspeelgoed, zijn vrienden en kennissen die kwamen helpen, en vroeg zich af hoe andere gezinnen met minder ruimte het intussen zouden redden. Of ouderen en zieken. ‘Toen ben ik eerst vrienden gaan bellen: kennen jullie mensen met tuinbehoefte? Die mogen hier best langskomen.’

In het Drentse buurtschap Klatering denkt oud-burgemeester Jan Broertjes van Vlagtwedde en de gemeente Midden-Drenthe er net zo over. Jan heeft ruimte zat en een half weiland erbij, Jan heeft koeien, konijnen, geiten en een vijver ‘met veel goudvisachtige vissen’. En zitjes. Dus mensen die snakken naar een beetje groen en zon, zijn van harte welkom, wat Jan betreft ‘kan dat hier twee keer per dag’.

De leentuin van Jan Broertjes. Beeld Jan Broertjes
De leentuin van Jan Broertjes.Beeld Jan Broertjes

Denkend aan lockdowns en flatjes en verzorgingshuizen kwam Martijn Neuvel in maart op het idee om tuinen te gaan delen. Hij reserveerde alvast de domeinnaam deeltuinen.nl.

Freelance docent Nederlands Annabel Masullo zocht in Hoorn net een tuin, zodat haar moeder Maria van 78 weer eens even buiten kon zitten. Maria kwam door de coronamaatregelen bijna niet meer buiten, want buiten was te druk.

Annabel zag een eerste oproep van Martijn, bood haar hulp aan en schrijft inmiddels de teksten voor deeltuinen.nl. Ook houdt ze de Facebookpagina bij, met foto’s van nieuwe deeltuinen. Er hebben zich tot dusver zo’n vijfendertig mensen met een tuin uit heel Nederland gemeld – het zou leuk zijn als dit aantal na vandaag omhoog schiet.

Om te zorgen dat iedere tuineigenaar belangstellenden trekt die een beetje bij de tuin passen, zijn de deeltuinen ingedeeld in vijf categorieën: tuinen om te spelen; beschutte tuintjes of plaatsjes in de stad waar ouderen een uurtje rustig buiten kunnen zitten; tuinen waar mensen met groene vingers wat in de grond mogen wroeten; ‘relaxtuinen’ waar rust vooropstaat en ‘logeertuinen’ waar je een nachtje een tent mag opzetten. Eigenaar en bezoeker zoeken via de website zelf contact, bellen even om te zien of het klikt en maken dan een afspraak.

Voor het meisje met de leverziekte bijvoorbeeld: haar moeder doneerde een deel van haar lever, het immuunsysteem van het meisje is tijdelijk platgelegd om te voorkomen dat de lever wordt afgestoten. Toen kwam corona en zochten ze een veilige plaats om buiten te spelen. In Blokker bood iemand net een grasveld van 800 vierkante meter aan.

Het lenen van een tuin voor een paar uur of een hele nacht is gratis en voor iedereen toegankelijk. Annabel: ‘Het leuke is ook dat je weer ziet hoe gastvrij mensen zijn.’ Ook oudere alleenstaande mensen met grote tuinen, zoals Antje Postma uit Epse, achter de IJssel bij Deventer. Heeft twee hectare bosgrond in de aanbieding: ‘Ik hou wel van een beetje reuring.’ Streng: ‘Maar het is wél de bedoeling dat mensen zichzelf hier vermaken.’ Antje moet naar haar eigen dingen, zoals de leesclub. Ze heeft alvast een waterkoker en thee in haar prieeltje gezet ‘dan kan men daar zijn gang gaan’.

Dat is overal het idee, tuinen met een ingang buitenom hebben de voorkeur als leentuin, ook tegen besmettingsgevaar, het is niet de bedoeling dat tuinleners in huis komen. Soms is er achterin grote tuinen een extra wc’tje, en anders gaat u maar thuis, net als bij een bezoek aan bos of park.

Een deeltuin hoeft niet groot te zijn. Marijke Nordeman-Vlaar knapte haar voortuintje in haar oude volkswijk middenin Utrecht speciaal op voor mensen die hem nodig hebben. Tegenover een parkeerplaats, maar het postzegeltuintje is groen en lommerrijk en koel, er bloeit eucalyptus, ridderspoor en vingerhoedskruid ‘en nog van alles waarvan ik niet weet hoe het heet’.

Marijke Nordeman-Vlaar in haar deeltuintje. Beeld
Marijke Nordeman-Vlaar in haar deeltuintje.

Er heeft zich al een verloskundige met een bovenwoning gemeld, want ook verloskundigen moeten extra oppassen met het virus. Gewoon even rustig buiten zitten, dolenthousiast was ze. Alles is veel voor wie niet veel verwacht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden