Column

Trump verdwijnt in de mist van zijn eigen samenzweringstheorieën

Beeld afp

Het is niet een totaal onbekend verschijnsel: in het oude Egypte had je het symbool van de Ouroboros, de slang die zijn eigen staart opeet. Nerveuze inktvissen eten soms hun eigen armen. Maar we hebben nog nooit een president gezien die zo gulzig zijn eigen presidentschap verorbert. Binnenkort resteert niets dan geluid van giechelende mensen.

Verteerd door de paranoia over de 'diepe staat', is Donald Trump verdwenen in de mist van zijn eigen samenzweringstheorieën. Terwijl hij brult in de storm, als een Lear, tierend tegen giftig nepnieuws, spuit hij zijn eigen giftige nepnieuws.

Veel kiezers die een gokje waagden met de vastgoedmakelaar en de reality tv-ster hoopten dat hij volwassener zou worden na de confrontatie met de omgeving van het Witte Huis en de enormiteit van de baan. Maar nee, de functie heeft Trump niet veranderd, Trump heeft de functie veranderd.

Donald Trump tijdens zijn ontmoeting met de Duitse bondskanselier Angela Merkel. Beeld afp

Hij vertrouwt meer op zijn aannamen dan op feiten. Zo veel geheimen, zo veel geruchten in zijn hoofd, er lijkt geen plaats meer te zijn voor realiteit. Zijn grootsheid, zijn insulaire karakter en zijn bedrog hebben Trump ervan overtuigd dat hij zijn eigen wereld kan vormgeven. Zijn wantrouwen jegens de diepe staat, de elites en intellectuelen maakt het hem moeilijk zijn eigen regering te vertrouwen, of de feiten van zijn eigen regering.

Angela Merkel kreeg geen verrassingskneep in haar schouder van de president. Hij negeerde haar verzoek om een handdruk. Maar Merkel zag er nog steeds hypernerveus uit. Velen die Trump ontmoeten - van buitenlandse leiders tot onze eigen Congresleden - zien er uit als katten op een hete oven. Een Democratische senator vertrouwde me toe dat hij er alles aan deed niet te glimlachen in een bijeenkomst met de president, voor het geval dat Trump opeens iets beledigends of dwaas zou zeggen terwijl de senator beleefd aan het glimlachen was tegen de camera's.

Iedereen loopt op zijn tenen rond de gekke koning in zijn vergulde hof. Zijn vazallen maken zichzelf belachelijk in hun pogingen zijn ultramaffe tweets en opzettelijk domme opmerkingen te rechtvaardigen of te interpreteren.

Al twee weken weigert Trump zijn claim terug te nemen dat zijn voorganger zijn telefoon afluisterde.

Volgens Jeff Zeleny van CNN werd Trump furieus toen hij een Breitbart-verhaal las dat opnieuw kwam met de bewering van de conservatieve radiopresentator Mark Levin dat Obama en bondgenoten een 'stille staatsgreep' hebben gepleegd. Raar dat de president in zo'n geval niet de telefoon oppakt en zijn inlichtingenbazen belt voordat hij een opruiende beschuldiging spuit. Hij leeft liever in zijn eigen verwrongen wereld.

Woordvoerder Sean Spicer bood een rammelende Jengatoren van mediacitaten om de president te steunen, inclusief de bewering van Andrew Napolitano van Fox dat Obama de Britse inlichtingendienst had gebruikt om Trump te bespioneren. In een zeldzame publieke verklaring noemde de Britse inlichtingendienst die bewering 'buitengewoon ridicuul'.

Fox zelf twijfelde ook en liet Shepard Smith zeggen dat het 'geen enkel bewijs kent dat de huidige president op enigerlei wijze is afgeluisterd'. Zelfs Devin Nunes, de voorzitter van de inlichtingencommissie van het Huis van Afgevaardigden, gaf de Sisyphusachtige poging op om Trump te verdedigen. Hij zei dat als je Trumps opmerkingen letterlijk neemt, 'de president het duidelijk bij het verkeerde eind had'.

In een artikel van de Wall Street Journal vertelde Steve Bannon dat zijn anti-elitaire kijk op de wereld was gevormd door een besluit van zijn vader in 2008 om zijn AT&T-aandelen te verkopen met een verlies van meer dan 100 duizend dollar. Hoewel een van zijn zonen bankier was bij Goldman Sachs, consulteerde hij hem niet. Hij kreeg, zoals Trump, cruciale informatie van tv-experts. Dus omdat Steven Bannons vader een gehaast financieel besluit nam op basis van tv-kijken, moeten we nu af van Meals on Wheels, Sesamstraat, de kunsten, ziektekostenverzekeringen, immigratie uit moslimlanden, klimaatonderzoek, diplomaten en belastingen voor de rijken.

Als deze elites-die-net-doen-alsof-ze-geen-elites-zijn zich af en toe verwaardigden te praten met de goed ingelichte elites binnen de overheid, zouden ze wellicht een uitweg kunnen vinden uit hun verwrongen wereld, die Amerikanen en onze bondgenoten alarmeert. Ze zouden wellicht zelfs kunnen stoppen met het belazeren van de mensen uit de arbeidersklasse die ze claimen te helpen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden