ColumnBert Wagendorp

Trump kan het bordspel niet meteen ondersteboven gooien en dat is niet eerlijk

null Beeld

De fraaie kaart van de VS, gisteren in de Volkskrant, met 538 zeshoekjes en vijftig staten in diverse kleuren, leek op een combinatie van Risk en Kolonisten van Catan. Je kon er zo een paar pionnen op zetten en je weg naar het Witte Huis dobbelen. Ik was al druk doende met de ontwikkeling van spelregels en het zoeken van het telefoonnummer van spellenfabrikant 999 Games, toen ik zag dat zulke verkiezingsspellen er allang zijn: The Presidential, Race to the White House, Campaign for President en – ook grappig – Deplorables.

De Amerikaanse verkiezingen zijn nu eenmaal een vermakelijk spel voor het hele gezin. Een spel met smerige kanskaarten, geniepige sluiproutes en hoofdrolspelers waaraan een steekje los is – alles voor een leuke avond dus.

Ter verhoging van het spelplezier zijn er de ‘amerikanisten’ en ‘Amerikadeskundigen’. Die beroepsgroep groeit als kool. De afgelopen weken leek het erop dat er in Nederland meer amerikanisten zijn dan coronadeskundigen. Dat zegt wel iets, want ik zag bij Jinek zelfs Martijn Krabbé als coronist. Als aspirant-Amerikadeskundige hoef je niet veel meer te doen dan goed te luisteren naar andere amerikanisten (bij voorkeur uit Amerika) en die dan na te praten. Je gooit er een paar keer ‘swing state’ en ‘de latinostem’ tegenaan, je spreekt je twijfels uit over de polls en voor je het weet word je gebeld en zit je vrolijk te oreren bij M of Op1 met ‘Amerikadeskundige’ onder je naam.

Voor elke journalist is het verslaan van de Amerikaanse verkiezingen een carrièrehoogtepunt. De ‘reporter ter plaatse’ is daarom ook een interessant karakter in het spel. Liefst op de stoep voor het Witte Huis, maar een parkeerplaats in de een of andere negorij in Arkansas of Mississippi is ook goed. Als er maar iemand langsloopt die je een vraag kunt stellen. Zegt de passant dat Joe Biden een dementerende bejaarde is dan kun je daaruit concluderen dat de gewone man niet veel op heeft met Biden, heeft de geïnterviewde een T-shirt aan met ‘Fuck Trump’ erop, dan is het duidelijk dat de gemoederen hoog oplopen en geweld niet mag worden uitgesloten.

Het is opmerkelijk dat het spel van de Amerikaanse verkiezingen door de Nederlandse media diepgravender, uitgebreider en vaak creatiever wordt verslagen dan het mens-erger-je-nieten van onze eigen stembusstrijd. Verkiezingen in alle andere landen van de wereld komen niet eens in de buurt. Dat komt doordat Nederlanders zich eerder inwoners van de 51ste staat van de VS wanen dan van de 17de Duitse deelstaat – wat dichter bij de waarheid komt. We denken Amerika beter te kennen dan België, dankzij tv-series, films, de socials of een campervakantie.

De tweestrijd is speltechnisch en journalistiek aantrekkelijker dan het groepsgevecht. Het Amerikaanse spel is, door de onderverdeling in staten en hun kiesmannen, en door het winner takes all-principe, ook ondoorzichtiger en biedt meer ruimte voor what if-scenario’s. Amerikanist: ‘Als Trump Wisconsin verliest maar Florida wint en Biden wint Georgia maar verliest Michigan wordt alles weer anders.’ Dat soort getheoretiseer werkt de spanning en het amusementsgehalte van het spel in de hand.

Het is jammer dat het spel dit jaar, als het is afgelopen, vermoedelijk nog niet is afgelopen. Het kan, schreef onze Bert Lanting dinsdag, nog maanden duren voor bekend is wie het spel heeft gewonnen. Dat is een lacune in de spelregels, dat ben ik met Trump eens, en dat moet anders.

Nu kan Trump het spel na verlies niet meteen woedend ondersteboven gooien en dat is niet eerlijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden