Lezersbrieven Zaterdag 13 oktober

Treurig dat mijn eigen GroenLinks de briljante slogan I Amsterdam weggooit

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 13 oktober.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag: I Amsterdam

Citymarketing is een bedroevende bezigheid. Al die stadjes en steden die hun uiterste best doen om hun volstrekte niksigheid onder een hoop poeha en ‘vrolijkheid’ te verdoezelen. Al dat gemeenschapsgeld dat in de sloot wordt gegooid. Maar één citymarketingactie is briljant: de slogan I Amsterdam. Die twee woorden hebben zoveel zeggingskracht. Amsterdam is een sfeer, een gemoedstoestand, een manier van leven, een manier van denken. En yes I Amsterdam.

Nog briljanter was het om deze twee woorden meer dan manshoog, 23 meter breed, 5 keer in de stad te zetten. Hoeveel plezier mensen daarvan hebben kun je vooral zien voor het Rijksmuseum. Mensen laten zich voor, op en in de letters uitgebreid fotograferen. Als straatfotograaf heb ik er menige mooie foto aan te danken.

Maar I Amsterdam mag niet meer van de linkse partij waar ik op heb gestemd. Femke Roosma, de Amsterdamse fractievoorzitter van GroenLinks zegt hierover: ‘I Amsterdam staat voor het individualisme, terwijl wij in deze stad solidair en divers willen zijn. Bovendien reduceert deze slogan de stad tot een achtergrondje bij een marketingverhaal.’

Waarom willen mijn linkse geestverwanten het altijd saai, saaier, saaist hebben? I Amsterdam. En waarom zou I niet voor solidair en divers zijn? Altijd dat supercorrecte denken. Je zou een hekel aan ze krijgen. Is er iets leuks in de stad waar je op kunt klauteren en mooie foto’s maken, mag het weer niet. De betutteling, dat je dit als argument durft te gebruiken. Dan moet je toch heel diep in een tunnelvisie vastzitten.

Het treurige is dat Amsterdam hiermee een van de meest succesvolle citymarketingacties ever weggooit. Is die ­actie medeverantwoordelijk voor de toeristenstroom? Ik voorspel: haal de woorden weg en de stroom blijft groeien. Volgend voorstel van GroenLinks: gooi het Rijksmuseum en het Van Gogh Museum dicht. Waarom zoveel aandacht voor voornamelijk mannelijke individuele kunstenaars? Nergens voor nodig!

Gerard Tonen, Dwingeloo

Anti- en pro-Pieten

Jerry Afriyie, anti-Zwarte Pietactivist, weet niet ‘of Friezen zwarte mensen niet mogen’, maar hij meent wel te weten ‘dat ze mensen zoals ik de mond willen snoeren’ (Ten eerste, 12 oktober). Alsof alle Friezen achter de blokkeeractie op de snelweg bij Joure zouden staan, wat zeker niet het geval is. Intussen moeten van dezelfde Afriyie de pro-Pieten maar op diversiteitscursus. Zou het niet beter zijn te pleiten voor een cursus nuancering en dan voor beide partijen? Kunnen de kippetjes en haantjes elkaar eens echt leren kennen, met als bijkomend voordeel dat we eindelijk verlost zijn van deze jaarlijks terugkerende onzin.

Koos Tiemersma, Drachten

Iedereen een warmtepomp

In 2016 stelde ik al voor om met de opbrengst van de laatste aardgasbaten alle Nederlanders een warmtepomp cadeau te doen (U-pagina, 12 november). Nu het geld van de dividendbelasting vrijkomt, zal ik wel te laat zijn met een dergelijk duurzaam voorstel, want het boevenbusje gevuld met bedrijfslui (Ten eerste, 12 oktober) en Rutte hebben elkaar al ­gesproken en de poet moet vast naar het bedrijfsleven. Misschien kan de premier ze nu een warmtepomp schenken (dan is dat afgedekt) en volgen wij (de gewone Nederlanders, of in elk geval die met een minimuminkomen) de volgende jaren met ook een duurzame warmtepomp van die jaarlijks vrijkomende 1,9 miljard.

Paul Moonen, Stitswerd

Nieuwsuur

Nieuwsuur is van de publieke omroep. Dezelfde publieke omroep waar ons kabinet bij voorkeur geen geld in steekt. Nieuwsuur bracht de WW-fraude aan het licht, iets waar het kabinet geen weet van had. Als het kabinet erin slaagt die fraude te stoppen (je mag toch hopen dat dat lukt), heeft de publieke omroep z’n ‘subsidie’ toch voor de komende 50 jaar of zo terugverdiend? Ik zou er zelfs méér geld in stoppen.

Erik de Vroom, Leiden

Beatles

In het stuk over Yorick van Norden (V, 11 oktober) staat dat zijn ouders zijn geboren in 1958 en ‘dus destijds te jong om de Beatles echt te hebben meegemaakt’. Ik ben geboren in 1961 en kan me herinneren dat ik muziek van de Beatles hoorde op de radio. Zowel uit hun begintijd als hun latere hits. Mijn oudere broers luisterden ernaar. Ik kan me zelfs herinneren dat op het nieuws was dat ze uit elkaar gingen in 1970.

Paul Verhaagen, Hasselt

Het leven volgens J.C. Bloem

Na NabokovBeckett en Cleese kunnen we toch niet voorbij aan onze Grote Bloem, die in dezelfde lijn dichtte:

Niet te verzoenen is het leven.

Ten einde is dit wellicht nog ’t meest:

te kunnen zeggen: het is even

Tussen twee stilten luid geweest.

Jan Zwetsloot, Spaarndam

Gewone mensen worden genaaid

Wat een goede column van Sheila Sitalsing (Ten eerste, 12 oktober). De spijker op de kop. Als beroepschauffeur ben ik een normale belastingbetaler. Wat dit ‘normaal’ inhoudt wil ik uw lezers, onder wie hopelijk ook een aantal commissarissen van AEX-bedrijven, niet onthouden. Chauffeurs maken vaak lange dagen en de overuren worden bij ons weggeschreven als ‘tijd-voor-tijd’. Dit houdt in dat ik een vast maandsalaris ontvang en een keer per jaar, in april, de dan nog staande overuren uitbetaald krijg. Daar betaal ik ruim 46 procent belasting over terwijl mijn beroepsgroep qua salaris valt onder de categorie ‘werkende armen’. Overwerk wordt nu eenmaal zwaarder belast in dit mooie land waar Rutte en commissarissen mooie woorden wijden aan de hardwerkende Nederlander, maar in daden vooral de zakken van de aandeelhouders willen spekken. Van mijn zuur verdiende en weer ingeleverde belastingcenten, centen die ik heel goed kan gebruiken om mijn hypotheek af te betalen of zonnepanelen op mijn dak te leggen. ‘Gewone mensen worden genaaid.’ Sheila Sitalsing, jammer genoeg heb je helemaal gelijk!

Kees van den Berg, Krommenie

Geachte voorzitter,

Zoals het een premier betaamt, spreek ik met alle geledingen uit onze samenleving, dus ook met commissarissen van de grote ondernemingen. Graag meld ik dat we hebben afgesproken dat een goed vestigingsklimaat door goede geschoolde inwoners, uitbouw van de kennisinstituten, goede verbindingen, een beschermde leefomgeving en een krachtige en goed georganiseerde overheid uitstekende redenen zijn om in ­Nederland domicilie te kiezen. En dat dit niet afhankelijk meer is van cadeau­tjes. We zijn immers geen bananenrepubliek.

De commissarissen die ik heb ontmoet, hebben dit volmondig onderschreven en gaan bij de besturen van de ondernemingen waarop zij toezicht houden aandringen op een meer maatschappelijk verantwoorde houding. Ook begrijpen zij dat het afdragen van een faire belasting nodig is voor het ­financieren van onze samenleving. Maar dat had u natuurlijk al begrepen.

Was getekend, uw premier

Ed Bielefeld, Pijnacker

Beeld Bas van der Schot

Misbruik in verpleeghuis

Mijn moeder heeft de laatste jaren van haar leven op een gesloten afdeling van een verpleeghuis doorgebracht; ze was zwaar dement. Mijn vader bleef zo vaak en zo lang mogelijk bij haar. Hij heeft ook een misbruiksituatie meegemaakt. Hij zat met mijn moeder in het dag­verblijf en hoorde een vrouwenstem roepen en weer roepen, steeds angstiger. Hij ging kijken en vond een meneer bij die mevrouw in bed en zij was heel erg bang. Hij heeft de man de kamer afgesmeten en zei later: jammer genoeg brak hij niks. Maar het personeel deed er in zijn ogen veel te luchtig over.

Hij maakte zich grote zorgen om zijn Mathilda. Hij bleef iedere avond bij haar tot ze naar bed gebracht was (dat moest met een tillift). Op een bepaald moment had hij het er niet meer over.

Twee jaar later overleed hij zelf en vonden we in een laatje een sleutel met het nummer van de kamer waar mijn moeder had gelegen. De sleutel had hij gejat en als hij wegging draaide hij zelf de deur op slot. Dan was ze veilig.

Anna Breunis, Groningen

Wiskunde en taal

Filosoof Stefan Buijsman (Wetenschap, 10 oktober) laat zich een uitspraak over talen ontglippen: die kun je volgens hem nog wel met handen en voeten spreken, in tegenstelling tot de wiskunde, waar zijn gedachtenexcercitie over gaat. Zelf heb ik me ooit door de verplichte wiskunde A geworsteld, vast met handen en voeten want ik kan me er geen flard meer van herinneren. Maar hoe meer ik over taal en cultuur ontdek, hoe sterker ik besef dat ieder woord ertoe doet, vooral op een abstract niveau. Dat ik bijvoorbeeld een moeilijk boek vertaal, en best wel goed ben in Engels, en veel research doe en dat toch nog altijd pas in mijn moedertaal de nuances van de tekst diep tot me doordringen, zodra ik het juiste woord heb gevonden.

Jaap Slingerland, Utrecht, vertaler Engels

Yvonne de Spionne

Vreemd is het natuurlijk niet, dat er zo weinig bekend is over die vrouwelijke spionnen in het 17de-eeuwse Engeland, die Nadine Akkerman in haar boek Invisible Agents voor het voetlicht brengt (V, 10 oktober). Cabaretière Conny ­Stuart zong in 1960 al een fraai lied over ‘Yvonne de Spionne’ , op tekst van Hella Haasse: ‘Onopvallend dring ik binnen / In de linies aan het front / Ik maak notities en die steek ik / onopvallend in mijn mond / Onopvallend ga ik zitten / Nee, geen mens heeft mij herkend / Dat kan je allemaal presteren / als je onopvallend bent.’

Die vrouwen hebben gewoon hun werk goed gedaan – tot ze verraden of betrapt werden. Maar dat is het risico van het vak en dat is nog steeds zo, kijk maar naar die vier uitgezette Russen.

Hans HoesHengelo

Evolutieperspectief

In de context van de #MeToo-discussie (Zaterdag, 6 oktober) beweert filosoof Jan Sleutels: ‘De evolutionaire redenering is gevaarlijk en gemakzuchtig. Als het beestje zo in elkaar zit, lijkt het alsof we er niks aan kunnen doen.’ Voor lagere diersoorten is er inderdaad niets of weinig aan het gedrag te veranderen, maar Sleutels heeft het over menselijk gedrag. Kennelijk denkt hij dat de evolutietheorie stelt dat evolutionair gevormde ­gedragssystemen onveranderbaar zijn. En als er een evolutionaire oorzaak zit achter mannelijke handtastelijkheid, daar dan ook niets aan te doen zou zijn.

Dat is natuurlijk niet zo. Flexibiliteit van reacties op veranderingen in de ­omgeving heeft een stevige plaats in de evolutionaire theorievorming. Een ­actief ingrijpende sociale omgeving ­tegenover grensoverschrijders zal ook vanuit het evolutionaire perspectief prima werken.

Akko Kalma, Harlingen, ex-docent evolutionaire psychologie

Verbetering: ‘Overwerk wordt nu eenmaal zwaarder belast in dit mooie land waar Rutte en commissarissen mooie woorden wijden aan de hardwerkende Nederlander’, schreef Kees van den Berg. Overwerk wordt echter niet zwaarder belast dan het reguliere werk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.