Column Sylvia Witteman

Tot welke leeftijd is een kind eigenlijk onschuldig? En is het daarna ‘schuldig’? Waaráán dan?

Het was warm in het park. In de zogeheten ‘kindervijver’ plensde het stadsgrut rond in verschillende stadia van ontkleding. Sommige kindertjes waren helemaal bloot, andere droegen een zwembroek of zo’n ‘zwemluier’ waarvan ik het hygiënisch nut betwijfel ( ja, een nette, stevige drol houdt zo’n ding wel binnen, maar al het andere niet, lijkt me); ook waren er nogal wat T-shirtjes, hoedjes en petjes voorhanden en een enkeling droeg zelfs een zwempak dat armen en benen bedekte, compleet met Darth Vader-achtig hoofddeksel ter bescherming van het nekje ­tegen de zon.

Achter me, in het gras, lieten drie jongelui een fles rosé rondgaan. Het waren twee meisjes en een jongen van begin 20. De jongen had een grote tatoeage op zijn borst; een kinderfiets uit de jaren zeventig, met zo’n hoog stuur en een ­banaanvormig zadel. Op zijn kuit stond bovendien een van de ‘constelaciones’ van Miró. Het blonde meisje links van hem droeg, behalve een jurkje met zonnebloemen, een kleine tatoeage van een lemniscaat op haar onderarm. Dan was er nog een bruin meisje in een kort afgeknipte spijkerbroek. Zij had tot dusver aan de tatoeëernaald weten te ontkomen.

‘Dat snap ik dus echt niet’, zei de blonde. ‘Dat je je kind zo helemaal bloot laat spelen. Je weet toch nooit wat voor gore pedo’s hier zitten te ­geilen.’ De jongen lachte laatdunkend. ‘Denk je nou echt dat hier iemand zich gaat zitten afrukken?’, zei hij. ‘Tussen al die mensen?’

Het bruine meisje rilde, alsof ze het vóór zich zag. ‘Nou’, zei ze. ‘Maar als-ie nou foto’s maakt van zo’n onschuldig bloot kindje. En dan gaat-ie thuis...’ Ze rilde nog eens en maakte de zin niet af.

‘Onschuldig’, ze zei het écht. Tot welke leeftijd is een kind eigenlijk onschuldig? En is het daarna ‘schuldig’? Waaráán dan? ‘Doe niet zo ­bekrompen, zeg’, smaalde de jongen. Zijn strokleurig haar was opzij weggeschoren, en de rest droeg hij in een slordig knotje. ‘Wat maakt het nou uit wat zo’n man thuis doet met een fokking fóto? Daar heeft dat kind toch geen last van?’

Naar de letter der wet had hij gelijk, natuurlijk. Maar... ‘Jezus, Jelle, doe niet zo éng!’, riep de blonde. ‘Stel je even voor, dat jóuw kind...’ De ­jongen onderbrak haar: ‘Zou me geen fuck ­kunnen schelen’, sprak hij. ‘Vrijheid, blijheid.’ Hij blies de blonde speels in haar oor, maar ze maakte een puffend geluid en schoof met een ruk een heel eind van hem af.

‘Wacht maar tot je zélf kinderen hebt’, zei het bruine meisje boos.

Dan kon ze lang wachten.

Misschien wel tot ze een ons woog.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden