Toch weer onder water

Het kabinet heeft inzake de Westerschelde alsnog eieren voor zijn geld gekozen. De omstreden Hedwigepolder op de grens met Vlaanderen wordt toch onder water gezet, als compensatie voor de natuur die verloren gaat bij het uitdiepen van de vaargeul naar Antwerpen. Het was de voorspelbare uitkomst van een kwestie die nodeloos schade heeft toegebracht aan de Nederlands-Vlaamse betrekkingen en tot chagrijn in de coalitie leidde.


De Vlaamse regering en het stadsbestuur van Antwerpen zeggen – wijs geworden – pas echt tevreden te zijn als de baggermolens gaan draaien. Wanneer dat zal zijn, hangt mede af van de vraag of de milieuorganisaties het beroep dat zij eerder bij de Raad van State hebben ingesteld, handhaven. Ook moet de Tweede Kamer zich deze week nog over het kabinetsbesluit uitspreken.

Tot dusverre was een meerderheid van de Kamer tegen de ‘ontpoldering’ van de Hedwigepolder, maar tijdens het debat begin deze maand maakten PvdA en ChristenUnie al duidelijk niet echt meer in een alternatief voor de Hedwigepolder te geloven. Dat betekent dat de bal nu bij het CDA ligt. Handhaaft de CDA-fractie haar verzet tegen ontpoldering dan loopt het gezag van premier Balkenende een nieuwe deuk op, ook al is de kans klein dat het CDA nog een meerderheid vindt voor zijn standpunt.

Rest de vraag hoe een probleem dat al lang leek te zijn opgelost, toch zo uit de hand kon lopen. Treft premier Balkenende regelmatig het verwijt zaken op zijn beloop te laten, in dit geval was het juist aan zijn ongevraagde bemoeienis te wijten dat alsnog werd gemorreld aan het akkoord met Vlaanderen over uitdieping van de Westerschelde. Daarbij werden ook afspraken gemaakt over het compenseren van de schade aan de natuur. Nederland is daartoe krachtens Europese richtlijnen verplicht.
Meerdere studies gaven aan dat het weer onder water zetten van de Hedwigepolder de beste oplossing is. Niettemin besloot het kabinet dit voorjaar alsnog een alternatief te laten onderzoeken. Dat Balkenende daarmee volgens eigen zeggen slechts tegemoet wilde komen aan de bezwaren van de Tweede Kamer, moest verdoezelen dat vooral zijn eigen partij, het CDA, dwars lag. Vrijdag moest ook de premier toegeven dat zo’n alternatief er niet is.

Dat het teruggeven van land aan de zee in Zeeland gevoelig ligt, is begrijpelijk. De ontpoldering van de Hedwigepolder brengt de veiligheid van Zeeland echter niet in gevaar. Voor Vlaanderen staat er des te meer op het spel. Alleen wanneer de Westerschelde wordt uitgediept, kunnen ook de grootste containerschepen Antwerpen bereiken. Dat is wellicht niet in het belang van Rotterdam, maar Nederland heeft zich bij de afscheiding van België nu eenmaal verplicht de haven van Antwerpen bereikbaar te houden. Vlaanderen verwachtte dan ook terecht niet anders dan dat Nederland zijn afspraken zou nakomen.

In deze afweging van belangen was het, hoe spijtig misschien ook, onvermijdelijk dat Zeeland aan het kortste eind zou trekken. Een minister-president die verder kijkt dan het belang van zijn eigen partij, had Nederland en zichzelf veel problemen kunnen besparen door deze conclusie een half jaar geleden al te trekken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.