Ingezonden brieven

Toch goed dat het weer borstkankermaand is!

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 6 oktober.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag: borstkankermaand

Vooropgesteld dat kanker geen meevaller is (nooit, denk ik), maar altijd pech, kan ik me zeker vinden in enige nuancering tussen alle verschillende varianten en fasen van borstkanker. Ik ken ook ­dames met een goedaardige variant in de voorgeschiedenis die nog zwelgen in hun ‘ik heb ook borstkanker gehad’. Alsof het een verdienste is. In die zin is Rachel Franses term ‘borstkanker light’ (Sir Edmund, 29 september) best goed gevonden. Zeker niet kwetsend.

Ik heb wel amputatie en chemo gehad, met blijvende effecten. Maar ik ben ook binnen zes maanden weer volledig aan het werk gegaan, tijdens de bestralingen zelfs, en ook ik heb dus geluk gehad, want hé, ik ben er nog, vijftien jaar na dato. Ik vind zeker dat je grappen mag maken over kanker (juist! iedere ­tumor zijn eigen humor) en ook niet ­alleen met lotgenoten. Daar wordt het lichter van.

Niemand wil ziek zijn, niemand wil thuis zitten, maar of het iemand lukt de draad weer op te pakken, hangt van veel meer af dan van de light- of de niet-light-variant: hoe sta je in het leven? Hoe ben je opgevoed? Wat zijn je intrinsieke normen en waarden? Hoe groot is het netwerk waarop je kunt terugvallen of waarvoor je ondanks alles moet terug­veren als bamboe?

Om nog maar te zwijgen over ‘ziektewinst’. Ik heb zelden zoveel aandacht ­gekregen als tijdens mijn ziek zijn. Je zou eraan kunnen wennen.

En juist daarom is het toch goed dat het weer borstkankermaand is. Inderdaad, niets om te vieren, maar wel nog steeds iets om bewustzijn te creëren (bijvoorbeeld om ‘borstkanker light’ te introduceren!) en zeker om geld binnen te halen voor steeds verdergaand onderzoek.

Zonder die initiatieven was de wetenschap niet waar zij nu is en had ook Franse misschien minder ‘geluk’ gehad.

Yvette van Klingeren, Apeldoorn

Schijt aan alles

Is het nou zo dat Rusland een gevoelige slag is toegebracht, nu de GROe met de hand in de snoepjespot is gesnapt? ­Welnee joh. Dit zijn getrainde, ervaren spionnen, die weten heus wel hoe je ­camera’s ontwijkt, je laptop schoonhoudt, en dat je nooit, nooit, nooit taxibonnetjes bij je moet hebben.

Het is juist de bedoeling dat iedereen ziet waar ze allemaal achter zaten, hoe lomp ze te werk gaan, dat ze schijt hebben aan alles en dat niemand ze tegenhoudt. Dát is de boodschap die ex-spion Poetin uitdraagt, en consistent ook. De geheime dienst is zijn public-relations-instrument.

Bas Groot, Amsterdam

Russische humor

Halleluja! Eerst ‘begeleiden’ we betrapte hackers/spionnen netjes en beschaafd het land uit, en pas dán stellen we een strafrechtelijk onderzoek in. Volgens mij doen ze dat in Rusland toch beter.

‘Geen leuke dag voor Moskou’, zegt meneer Rutte. Volgens mij lachen ze zich slap! Nieuwste mop in Rusland: ‘Wat krijg je in Nederland als je op heterdaad wordt betrapt met spioneren? Twintig jaar gevangenis? Werkkamp? Martelingen? Of ‘verdwijn’ je gewoon? Welnee! Je krijgt een escorte.’

J.H. Grunse, Bilthoven

Brutaal

‘Politici boos over verwijt ING’er’ (Ten eerste, 5 oktober). Je moet je afvragen waar ING’er Breukink de brutaliteit vandaan haalt om de Tweede Kamer zo te schofferen. Ik geloof dat hij duidelijk een man is die denkt : We rule the world. Er gaan miljarden door onze handen. De economie draait op bedrijven als wij. En we doen daarom alleen zaken met mensen op het niveau van Rutte. Met controlerende instanties als de Tweede Kamer hebben we helemaal niets te maken.’ Hoe wereldvreemd kun je zijn?

Jan TolsmaGenève

Overstappen

Eerst heette het Postbank, daarna ING. Al die jaren had ik daar mijn girorekening. Dit voorjaar heb ik alles opgezegd, zowel zakelijk als privé. Dat was een fluitje van een cent. Het overstappen naar een andere bank is lang niet zo lastig als vaak wordt beweerd. Ik heb nog geen dag spijt (en ontvang ook nog eens meer rente). Ik snap echt niet waarom iedereen nog bij die bank blijft. Dagelijks ­worden we geconfronteerd met mis­management en arrogantie.

René SiedersApeldoorn

Gewoon werken

Het wordt tijd dat bestuurders en managers weer werkend voorman of -vrouw worden die minimaal twee dagdelen per week gewoon werken in de corebusiness van hun organisatie. De dagelijkse praktijk wordt dan hopelijk ook hun werkelijkheid.

Ina HeijtingDoetinchem

Beeld Bas van der Schot

Marktconforme ontwikkeling werkt wel

Jammer dat Ellen Mangnus van het inzetten van marktconforme instrumenten zo’n karikatuur maakt (O&D, 2 oktober). Het kan zijn dat er in het project BOON onbedoelde neveneffecten zijn opgetreden. In andere projecten werden wel successen geboekt met Nederlandse bedrijven. Groenteveredelingsbedrijf Rijk Zwaan bijvoorbeeld dat zowel in ­India als Afrika naast verkoop van zaden ook investeert in het opleiden van boeren. Natuurlijk doen ze dat om te verdienen, maar het maakt boeren ook beter.

Wat doet de overheid? In alle projecten in ontwikkelingslanden maakt men in het subsidieverleningstraject een impact-analyse. In een project in India worden kleine boeren voorbereid op de teelt van groenten. Daarbij is ook een afnemer betrokken, een grote supermarkt­keten. Dan moet je oppassen dat de boeren geen wurgcontracten krijgen voorgeschoteld. Maar als zij gestimuleerd worden zich te verenigen in een coöperatie, kunnen zij hun positie verstevigen.

Dat gebeurde bij een ander project in India. Daar wilden kleine theeboeren zich verenigen om individueel minder afhankelijk te zijn en een betere prijs te bedingen bij de theeverwerker en misschien een eigen theefabriek op te zetten. Bij veel van deze projecten is er ook aandacht voor de lokale voedselvoorziening, bijvoorbeeld door thuisteelt.

Hans Kuypers, voormalig senior adviseur Rijksdienst voor Ondernemend ­Nederland

Geef boeren betaalbaar krediet

Het verbaast me dat Ellen Mangnus niet zelf antwoord geeft op haar vraag hoe we iedereen toegang kunnen geven tot goede voeding. Boeren die produceren voor BOON geven daarvoor een goede voorzet. Voor investeringen in zaaizaad, meststoffen en gereedschap hebben boeren krediet nodig op betaalbare voorwaarden. En daaraan ontbreekt het vrijwel overal in Afrika. Financiële dienstverleners rekenen namelijk extreem hoge rentepercentages, vaak 1,5 tot 2 procent per maand. Als de overheid een bijdrage wil leveren aan verbetering van voedselzekerheid, dan dienen subsidies aan het bedrijfsleven systematisch te worden gecombineerd met maatregelen die boeren toegang geven tot krediet op betaalbare voorwaarden. Dat zou kunnen door rentesubsidies, in combinatie met financiering van opzet van onderlinge gewasverzekeringen en goede controle op schade geleden als gevolg van weersomstandigheden.

Egbert Hoving, Bennekom, gepensioneerd ontwikkelingswerker

Verbeter marktvoorwaarden

Mooi hoe Ellen Mangnus de naïeve eenzijdigheid van het ontwikkelingsbeleid laat zien. De ‘kanttekening’ van Ronald Berkhuizen (Geachte redactie, 3 oktober), is onbedoeld een groot uitroep­teken. Het heldere voorbeeld van Mangnus gaat namelijk niet over ‘de ene boer’ maar juist over bredere problemen. Inderdaad, leren van elkaar, dus beter onderwijs! En inderdaad, indammen van corruptie dus een beter functionerend ambtenarenapparaat! Dat zijn nog maar enkele van de voorwaarden om iets van een ‘markt’ te laten functioneren. Zeker, slimme innovaties kunnen nuttig werk verrichten. Maar het effect daarvan komt voort uit interactie met de bestaande instituties. Zolang daarin niet wordt geïnvesteerd, levert de ontwikkelingshulp hetzelfde op als de afgelopen zeventig jaar: winstkansen voor grote bedrijven door de inzet van heel veel slecht opgeleide en slecht betaalde Afrikanen.

Harro Maat, hoofddocent Kennis, Technologie en Innovatie, Wageningen

‘Maastricht’ is écht overal

Belangrijke zin in het Commentaar van 1 oktober: ‘De mensen aan de top van de organisatie, doorgaans vorstelijk beloond, staan ver van de dagelijkse onderwijspraktijk (waarmee zij zelf vaak geen ervaring hebben opgedaan) en creëren in de beslotenheid van bestuursgebouwen hun eigen werkelijkheid.’ Als je het woord onderwijs weglaat, is dit een goede samenvatting van de verwording van een groot deel van de managementcultuur in Nederland. Managers die hooguit vijf jaar op een plek zitten en geen idee hebben van de inhoud van het werk, zijn een ramp. Het enige wat ze kunnen, is (re)organiseren, en dat doen ze dan ook zonder enig idee van de ­desastreuze effecten voor de medewerkers en het werk. Want ze zijn toch al weg voordat die effecten zichtbaar worden.

Het is tijd dat we weer voor de stad, voor zorgcliënten en voor leerlingen mogen werken, in plaats van de zinloze tijdbesteding aan bureaucratie en organisatieplaatjes. Waar zijn de opleidingen, managementgoeroes en politici die deze noodkreet kunnen oppakken?

Jan den Boer, Vleuten

Overbevolking

Saskia Bonjour en Evelyn Ersanilli schrijven dat we ‘vandaag in Nederland met 17 miljoen mensen zonder grote problemen leven’ (O&D, 2 oktober). Ik weet niet in welk Nederland zij leven, maar ik zie enorme mobiliteitsproblemen, met volle fietspaden, treinen en autowegen; ik zie milieuproblemen op het gebied van lucht (fijnstof), water en bodem; ik zie mensen vechten om een woning, zowel in de huur- als in de koopsector. Loop eens op een zaterdagmiddag in een stad, ga eens op een mooie zondag recreëren in de natuur. Het woord overbevolking is nog steeds taboe, maar waarom eigenlijk? De voor iedereen waarneembare feiten spreken voor zich.

Marco Rorai, Capelle aan den IJssel

Cristiano Ronaldo wordt belaagd door fans in 2013, bij de presentatie van zijn wassen beeld in Madrid. Beeld EPA

Ronaldo

Als de door fans belaagde Ronaldo een vrouw was geweest die betast en in het nauw gedreven werd, zoals op de foto vrijdag te zien was, hadden we weer een nieuwe #MeToo-affaire gehad.

Mariska StoutenHem

Weerstand

Gelukkig biedt de MIVD meer weerstand tegen buitenlandse hackers dan Mark Rutte tegen buitenlandse aandeelhouders.

Jan de RooAmstelveen 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.