Column

'Toch een beetje beladen: een foto van je ex in je nieuwe huis'

'De vraag is natuurlijk, lieve - ik bedoel - beste ex: wanneer ben je officieel over iemand heen', schrijft Erik Jan Harmens.

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

Lieve - ik bedoel - beste ex,

Super bedankt voor de foto die je me per post stuurde, ingelijst en wel, van ons jonge gezinnetje, zo- en zoveel jaar geleden genomen in Artis. Dankzij de bubbelfolie is ie helemaal heel aangekomen. We hebben op de foto allemaal hetzelfde regenjack aan, althans van dezelfde winkel, natuurlijk wel in verschillende maten. Ik buk een beetje, anders paste ik er niet op; omdat ik in die tijd vaak last van mijn rug had, maak ik daardoor een wat getormenteerde indruk.

Het lijstje om de foto komt trouwens van de Blokker, zegt de Sherlock in mij, die tot die conclusie kwam op basis van het prijsstickertje achterop. De vraag is wel waar in huis ik het portretje nu moet zetten, want het is toch een beetje beladen: een foto van je ex in je nieuwe huis. Plaats ik 'm pontificaal op het TV-meubel, dan lijkt het net alsof ik nog niet over je heen ben. Maar verdwijnt ie half achter een plant, dan lijkt het ook net alsof ik nog niet over je heen ben. En leg ik 'm weg in een doos in de berging, zelfs dan lijkt het net alsof ik nog niet over je heen ben.

Tussen de niet-beladen foto's
Voorlopig compromis is dat ik 'm tussen vier andere lijstjes met niet-beladen foto's op de schoorsteenmantel heb gezet, recht onder het drankkastje. In het drankkastje stonden normaal gesproken mijn glazen en flessen opgesteld, maar omdat ik niet meer drink liggen daar nu de bordspellen. Die deden we graag toen we nog een jong gezinnetje waren: bordspellen. Maar de kinderen zitten nu liever op Snapchat en dat is natuurlijk ook hartstikke gezellig.

Vanavond komt er iemand bij me eten, nog niet echt een vriendinnetje hoor, we hebben pas één keer getongd. Mocht zij bij het inspecteren van mijn appartement bij de schoorsteenmantel haar oog onmiddellijk op de beeltenis van ons jonge gezinnetje laten vallen, terwijl er toch echt vier andere lijstjes omheen staan, en mocht de sfeer dan helemaal naar de gallemiezen zijn, dan moet het fotootje helaas weer weg. Ik hoop dat je dat begrijpt en ik heb de bubbelfolie bewaard, zodat ie ook weer heel bij je terugkomt.

Vriendinnetje in Parijs
De vraag is natuurlijk, lieve - ik bedoel - beste ex: wanneer ben je officieel over iemand heen? En is het belangrijk, of zou het ook helemaal niet erg zijn als je je hele leven lang níet 100 procent over iemand heen raakt? Ik had ooit een vriendinnetje in Parijs en ik denk dat ik pas over háár heen ben als ik tussen zes plankjes lig. Of misschien bal ik dan nóg mijn vuisten en vertrek ik mijn gezicht in een grimas, om de herinnering van hoe ze rook en bewoog en 'jij bent heel leuk' zei, maar dan met een dik Frans accent. Maar die herinnering zegt u natuurlijk helemaal niets, daar moet je bij geweest zijn.

In de knockoutfase van het WK wordt iedere wedstrijd weer één team gedwongen om zich over een nederlaag heen te zetten. Veel spelers gaan na het laatste fluitsignaal, of na de laatste gemiste penalty, met gesloten ogen op het veld liggen. Straks word ik wakker, denken ze, en dan blijkt het allemaal een boze droom geweest te zijn. Maar ja, dan gaan die ogen weer open en dan is de waarheid zo schel.

Bronwater van Saskia
Zulke spelers doen me denken aan mijn manisch-depressieve vriend Koen, die als het een beetje tegenzit zijn dagen (weken) (maanden) vult met in bed liggen en de tijd laten passeren. Zolang ik mijn ogen niet open, klinkt dan vanonder de lakens, is het er niet. Wát is er dan niet? vraag ik dan. De waarheid, zegt Koen. Vervolgens sluiten we de gordijnen nog eens extra goed, zodat er echt geen daglicht naar binnen komt. Hij drinkt een portje en ik een glaasje 'Saskia', dat is een goedkoop merk bronwater.

Die kochten wij ook altijd toen we nog een jong gezinnetje waren: bronwater van Saskia. Maar dat is toeval, lieve - ik bedoel - beste ex. Koen had dat gewoon in de koelkast liggen, die fles. Als ik de Saskia uit de koelkast haal om een glas in te schenken, dan lijkt het net alsof ik nog niet over je heen ben. Maar als ik de Saskia vermijd en kraanwater drink, ook dan lijkt het net alsof ik nog niet over je heen ben. En als ik de Saskia leeggiet en de fles vervolgens op de grond leg om erop te stampen, zelfs dan lijkt het net alsof ik nog niet over je heen ben.

Erik Jan Harmens is dichter. Twitter: @ErikJanHarmens

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden