Column

Tip voor Kelder: probeer de vrouwtjes wat serieuzer te nemen

Column Loes Reijmer

Voelde u het, afgelopen week op de voorpagina's? Of zag u het gebeuren in Nieuwsuur, RTL Nieuws en het NOS Journaal? Het moet geruisloos zijn gegaan, althans, niet met het geweld dat gepaard gaat met de meeste revoluties. Gelukkig was daar Jort Kelder die op een zomerse avond eindelijk de roze glitters uit mijn ogen wreef.

Foto anp

Er is, zo zei de presentator vorige week in een interview op Radio 1, een emotionele revolutie gaande. 'Het nieuws vervrouwelijkt', beweerde Kelder. Die feminisering van het nieuws is 'aardig en gezellig', maar 'we moeten terug naar de rationele overwegingen'. Kortom: 'Geen hysterisch vrouwengezeur de hele dag op tv: we vinden dit, we voelen dat.' Hij wilde, zo benadrukte hij nog eens, 'de feiten'.

Mogelijk kan Kelder alleen de vrouwenzenders RTL8 en Net5 ontvangen en brengt hij de dagen al zappend door tussen The real housewives of Beverly Hills en The bold and the beautiful. Het was interessant dat zijn tirade het slotstuk vormde van een interview waarin hij op verzoek leegliep over zijn mislukte relatie met de presentatrice Lauren Verster, het overlijden van zijn moeder, de vriendschap met Mark Rutte (die hem meteen had gebeld nadat het uitging) en zijn warme waardering voor de ietwat geestdriftige Thierry Baudet. De koele ratio, die is voor de ander.

Nu is Kelder een vermakelijk provocateur, een clown op Italiaanse handgemaakte schoenen. Maar zijn malle aanklacht oogstte op Twitter nogal wat bijval, vooral onder mannelijke schreeuwaccounts met het uitroepteken immer binnen handbereik. Blijkbaar hebben die ook het idee dat hysterische, emotionele vrouwen hen het zicht op de ware feiten ontnemen.

Ironisch genoeg onderbouwde Kelder zijn kritiek op vrouwelijke feitenarme media niet met feitelijke voorbeelden - hetgeen waarschijnlijk ook ondoenlijk is. Dat bij zo'n slag in de lucht toch instemmend wordt gejuicht, deed me denken aan de filter bubble: het idee dat mensen online nog louter in het eigen gelijk worden bevestigd door hun eigen clickgedrag en algoritmen van sites als Google en Facebook. De term werd al in 2011 gemunt door Eli Parisier, maar ik denk dat we in 2016 de invloed van de filter bubble pas echt hebben gezien.

De opkomst van Trump is er een fascinerend voorbeeld van. Zeynep Tufekci, 'technosocioloog', schreef onlangs op de site van The New York Times hoe ze dagelijks ronddwaalde in de spelonken van Twitter om de aanhangers van Trump te observeren. 'Het is een wereld van wilde leugens en een beetje waarheid', concludeerde ze - wilde leugens die veel verder gaan dan wat er dagelijks op de Amerikaanse partijdige tv-zenders voorbijkomt. Op een rally probeerde ze in discussie te gaan met de fans, maar kwam er al snel achter ze er weinig mee opschoot: 'We deelden niet hetzelfde feitelijk universum'.

De campagne maakt handig gebruik van die multipele waarheden. Toen de speechschrijver van Melania Trump overduidelijk had gewinkeld in een speech van Michelle Obama, ontkende de campagneleider dat aanvankelijk met stalen gezicht. Niets aan de hand, zei hij, Melania had slechts wat 'algemene woorden en waarden' opgenoemd. De gedachte dat er sprake zou zijn van plagiaat was 'crázy'. Een dag later moesten ze alsnog toegeven.

Nieuws is ontegenzeggelijk persoonlijker geworden, de strijd om het eigen gelijk soms emotioneel en hysterisch. Maar wie dat labelt als feminisering heeft weinig van vrouwen begrepen. Daarom nog maar een zeer feminiene relatietip voor Kelder: probeer de vrouwtjes wat serieuzer te nemen. Vinden ze leuk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.