Column Arnon Grunberg

Tijdens het diner verbaasde ze zich erover dat mensen nog serieus over religie konden spreken

In de winter vatte ik gevoelens van verliefdheid op voor de Amerikaanse schrijver Vivian Gornick. Ik had met haar gedineerd, ze vertelde dat haar relaties doorgaans zes maanden duurden, omdat mannen haar na een halfjaar verveelden. Ze zei het alsof saaiheid een typisch mannelijke eigenschap was, maar er klonk mededogen in haar stem. Het soort mededogen dat mensen doorgaans reserveren voor met uitsterven bedreigde diersoorten.

Ze had een relatie gehad met een getrouwde man, die had iets langer geduurd dan zes maanden, zijn onbeschikbaarheid had zijn saaiheid tijdelijk gecamoufleerd.

Dergelijke uitspraken deden het vuur verder opvlammen.

We dineerden vaker samen, een keer in gezelschap van een uitgever, tijdens dat diner verbaasde ze zich erover dat mensen nog serieus over religie konden spreken. Ook had ze de verrukkelijke gewoonte andere schrijvers in een of twee zinnen af te serveren. Zo zei ze, tussen neus en lippen door, over een auteur van de uitgever die net een boek had gepubliceerd: ‘Je weet dat hij niet kan schrijven, toch?’

Goedheid mag nastrevenswaardig zijn, erotiserend is zij zelden.

Aan mij vroeg ze op een avond, tussen twee slokken champagne door: ‘Vind je het erg dat je miskend bent?’

Verleden week dineerde ik met haar in King Restaurant op King Street. We hadden om acht uur afgesproken, ik kon alleen een tafel om kwart over acht reserveren en omdat het verkeer tegenzat arriveerde ik om tweeëntwintig over acht.

Ze ontving me met de woorden: ‘Dit is de laatste keer.’

‘Pardon’, zei ik.

‘Dit is de laatste keer dat je me zo laat wachten in een restaurant als dit, kijk om je heen.’

Ik keek om me heen. Jonge mensen, vrolijke mensen, restaurantpubliek.

‘De vorige keren was je ook te laat’, zei ze.

In februari was het begonnen. Het was nu oktober. Het halfjaar was voorbij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden