Recensie

Thomas' personages komen in blubber van de polder helemaal tot hun recht

Onder het Melkwoud van Afslag Eindhoven op Karavaan. Foto Moon Saris.

Dylan Thomas’ personages, die overlopen van begeerte en angst, komen in de blubber van de polder helemaal tot hun recht. 

Er is geen plot, er zijn alleen rare figuren die zich te buiten gaan aan seksuele losbandigheden.

Sommige toneelteksten smeken erom in de blubber gespeeld te worden. ­Onder het melkwoud (1953) van Dylan Thomas bijvoorbeeld, met al zijn zintuiglijke poëzie en uit de klei getrokken personages, overlopend van begeerte, angsten en verlangens. Zelden kwamen ze beter tot hun recht dan tussen de muggen en in de lichte mist in een overgroeide Noord-Hollandse polder bij vallende duisternis.

Onder het melkwoud

Theater

Van Dylan Thomas door Afslag Eindhoven, regie Yvonne van Beukering. 2/6, Theaterfestival Karavaan, De Rijp. Daar nog 8 en 9/6. 22/8 t/m 8/9 in Eindhoven.

Terecht programmeerde het Noord-Hollandse theaterfestival Karavaan – ‘buitengewoon theater op locatie’ – ­Onder het melkwoud in de prachtige Eilandspolder, een laagveengebied onder Alkmaar. Een tribune in een weiland en acteurs op laarzen tussen het natte gras, we zien dit niet voor het eerst. Maar met deze tekst klopt het ook echt. De voorstelling is van theatergezelschap Afslag Eindhoven en regisseur Yvonne van Beukering en ging vorig jaar in première in een duinpan op Oerol. Deze zomer is het stuk weer te zien.

Onder het Melkwoud van Afslag Eindhoven op Karavaan. Foto Moon Saris.

Van Beukering laat zes acteurs de vele personages spelen in een regie vol korte scènes die veelal soepel in elkaar overlopen. Er is geen plot, er zijn alleen rare figuren die zich te buiten gaan aan immorele, vaak seksuele losbandigheden. De kracht van Onder het melkwoud zit hem in de taal van Thomas, in 1957 uitmuntend vertaald door Hugo Claus. Zo is het dorpje waar alles zich afspeelt ‘zonder ster en bijbelzwart’ en het ligt vlak bij ‘de sleezwarte, trage, zwarte, kraaizwarte, sloepdobberende zee’.

En als de voorstelling een momentje indut, is daar de magistrale muziek van Woody Veneman. Schipperend tussen americana en Depeche Mode-achtige, duistere synthpop voorziet hij het stuk van een verrassend moderne, maar melancholische soundtrack.

Onder het Melkwoud van Afslag Eindhoven op Karavaan. Foto Moon Saris
Onder het Melkwoud van Afslag Eindhoven op Karavaan. Foto Moon Saris.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.