Commentaar Marianne Thieme

Thiemes thema’s vormen nu het hart van het debat

Marianne Thieme verlaat de Tweede Kamer. Ze heeft veel om met voldoening op terug te kijken.

Marianne Thieme tijdens Prinsjesdag 2019. Beeld BSR Agency

Elke poging om de waarde van de politieke carrière van Marianne Thieme op waarde te schatten, begint met een blik over de schouder. De ontvangst van de ‘Dieren’ op het Binnenhof in 2006 was zachtgezegd niet mals. Thieme had al een vergeefse en weggehoonde gooi naar een Kamerzetel achter de rug en toen het dan toch lukte, raakte ook de Volkskrant niet uitgeschreven over de buitenissigheid van deze ontwikkeling. ‘Strikt genomen kun je ze natuurlijk niet een one-issuepartij noemen’, schreef bijvoorbeeld Jan Blokker. ‘Er zijn geloof ik alleen al meer dan een miljoen insectensoorten.’

Toen vervolgens bekend werd dat Thieme was toegetreden tot de Zevendedags Adventisten, werd de toon hier en daar ronduit vijandig. Tot haar verbijstering kreeg ze te maken met pogingen om haar politieke integriteit te ondermijnen door kritiek op haar religieuze opvattingen. Uit die tijd dateert haar bezweringsformule die ze ontleende aan Mahatma Gandhi: ‘Eerst word je genegeerd, dan uitgelachen, dan bevochten, maar uiteindelijk win je.’

Die winst kan Thieme nog niet op haar conto zetten, maar de fase van het negeren en het uitlachen heeft ze ruimschoots achter zich gelaten. Veel concrete resultaten waren er niet – met de op het nippertje mislukte poging om de rituele slacht te verbieden kwam ze het dichtste in de buurt – maar het debat is wel een heel eind in haar richting opgeschoven. Waar haar thema’s in 2006 nog tamelijk marginaal waren op het Binnenhof, vormen ze nu het hart van het politieke debat. Van het klimaatbeleid tot aan de stikstofcrisis: milieu, natuur en leefbaarheid van de planeet zijn van de achterste bankjes helemaal naar voren gekropen. Intussen bouwde Thieme haar partij uit tot een beweging die op alle politieke niveaus aan de weg timmert, met nu ook al achttien zusterpartijen over de grens.

Zo heeft Thieme veel om met voldoening op terug te kijken. De toekomst zal leren of het ook zonder haar lukt, maar de omstandigheden ogen gunstig. Als haar opvolger nou ook nog iets meer ontspanning weet te brengen in het contact met de buitenwereld én wat meer ruimte schept voor intern debat, kan de politieke potentie van de Partij voor de Dieren eigenlijk alleen maar verder stijgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden