ColumnSheila Sitalsing

Terwijl trekkers de snelweg terroriseren, beleeft de bijstand een kleine ritselende revolutie

null Beeld
Sheila Sitalsing

Terwijl ze zich bij VVD en CDA te midden van de stikstofcommotie vertwijfeld afvragen hoe ze zich moeten verhouden tot Tea Party-achtige facties in hun midden (zelf gecreëerde problemen zijn het en demonen van eigen kweek, dus kalm aan met eventueel medelijden),

en terwijl de voorman van een keurige coalitiepartner in het kader van het door het agrarisch-industriële complex gefinancierde boerenprotest sprak van een dreigende ‘burgeroorlog maar dan beschaafd’ (het speet hem, zei hij achteraf, hij had niet opruiend willen klinken; even later nam het verzet zijn woorden over: ‘De staat is in oorlog met de Boerenrepubliek’),

en terwijl we thuis verwonderd de frappante overeenkomsten zaten te tellen tussen enkele partijen die woensdag wél veilig naar Stroe konden afreizen en enkele partijen die een dag eerder tegen de eerste bevrijding in de abortuswetgeving in veertig jaar tijd hadden gestemd (geen idee of de overeenkomsten toeval zijn, we stellen thuis slechts vragen),

en terwijl de minister van Justitie woensdagavond kordaat liet weten dat ‘onze wetten voor iederéén gelden en er verschillende manieren zijn om op te treden’ (zo kun je demonstranten van Extinction Rebellion die het hoofdkantoor van de Belastingdienst bezetten arresteren en demonstranten van de niet-erkende Boerenrepubliek die met hun trekkers snelwegen platleggen en ongelukken veroorzaken niet),

en terwijl ondertussen elders in het land Daniel Koerhuis een overtuigende parodie op een VVD’er uit de plattehorkenschool aan het uitbeelden was (Koerhuis, Kamerlid en VVD-groeibriljant, was in het kader van de verkeersveiligheid druk doende met het op de bon slingeren van fout geparkeerde pakketbezorgers die volledig zijn uitgeknepen op de ontwrichte arbeidsmarkt; trots twitterde hij een foto),

voltrok zich elders in het land een kleine mooie ritselende revolutie.

De medemenselijkheid keert terug in de bijstand. Geen wantrouwen meer, geen automatische afstraffing meer van elke fout, geen automatische kortingen meer, geen wrekende staat meer die elk ontvangen cadeautje meteen inpikt. Daar komt compassie voor terug, voor de vele slachtoffers van overheidsbeleid die zich in de hoek bevinden waar nogal wat onbedoelde en bedoelde klappen vallen en waar men niet de beschikking heeft over trekkers of over de financiële steun van veevoedergrootbedrijven om hun zaak te bepleiten. De minister van Armoede stond de reuze-ommezwaai toe te lichten in de Volkskrant: ‘Er komt ruimte voor maatwerk.’

Nu kun je je natuurlijk afvragen waarom die medemenselijkheid er überhaupt ooit uit is gesloopt. En waarom er een boete is komen te staan op elkaar helpen (pas op: geld geven kost geld, zo weet iedereen die een dierbare in de bijstand iets extra’s wil toestoppen). En hoe het mogelijk is dat de staat het ooit goed heeft gevonden dat ouders hun jongvolwassen kinderen het huis uit moesten zetten om de bijstandsuitkering veilig te stellen (‘De overheid is de belangrijkste veroorzaker van dakloosheid’, hoorde ik laatst iemand met verstand van de kafkaëske regels in het sociaal domein zeggen).

Je kunt ook blij zijn met de aardverschuiving. Er is nog een berg werk te verzetten; de minister refereerde al aan het gekmakende raderwerk van toeslagen en kwijtschelding, waardoor straffeloos bijverdienen onmogelijk is. Ze wil er vanaf. Zo komt een samenleving die fatsoenlijk omgaat met de mensen die een vangnet nodig hebben schoorvoetend naderbij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden