SANDER DONKERSIN 150 WOORDEN

Terwijl Tante Jo naar het Rad van Fortuin keek, bouwde ik aan mijn toekomst als rock-‘n’-rollgod

Sander DonkersBeeld -

Kort nadat mijn dierbare Tante Jo zaliger wegens ouderdom haar wekelijkse bezoekjes aan Amsterdam moest staken, bepaalde het lot dat de routine werd omgedraaid – ik werd aangenomen op het conservatorium in haar thuisstad Rotterdam. Eén plus één was twee. Van maandag tot woensdag verzocht zij haar slager voortaan om een extra mals stuk van de varkenshaas, voor haar achterneef.

De situatie was zowel vertrouwd als eigenaardig. Terwijl zij naar het Rad van Fortuin keek, oefende ik mijn vingers blauw op mijn gitaar. ‘Beroemd boek van Couperus: Eline puntje ere’, vroeg Tante Jo. Twaai-die-dwaai, schalde mijn antwoord door de woonkamer. Als het ‘kastje’ uit ging speelden we een potje canasta. Dan douchte ik tussen flessen eiershampoo, bussen haarlak en grote, met de hand gewassen onderbroeken en schoof in het zijkamertje tussen loeistrak opgemaakte lakens. Nadat Tante Jo een lange, droge kus op mijn voorhoofd had geplant, droomde ik extra fijn van een losbandige toekomst als rock-‘n’-rollgod.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden