Column

'Tegen de schuiftrombone die de jongen had hangen, was ik compleet kansloos'

Op de vraag of het formaat er nu wel of niet toe doet, antwoordden vrouwen vroeger heel sportief dat-het-allemaal-niets-uitmaakt-als-ie-maar-lief-is, schrijft Erik Jan Harmens. Nu gaan ze ineens met beide wijsvingers een minimumformaat in de lucht staan uitmeten. ''Stop, stop!', roep je als man.'

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

Waar vriendinnen van mij voortdurend spamberichten ontvangen over borstvergrotingen, krijg ik regelmatig vage mailtjes over de mogelijkheden van een penisverlenging. De mensen die deze berichten versturen hebben dat dus allemaal sekse-specifiek uitgedokterd. 'She will not be able to get her hands off you from now', staat er bij mij in de onderwerpregel. Of: 'I'm so happy my guy upsized: it's much greater to ride'.

Ik zou niet eens weten hoe dat werkt, een penisverlenging. Ooit heb ik wel eens een plaatje gezien van een sip kijkende adolescent, daarnaast een foto van een plastic pijp met een handpompje eraan vast, en daar weer naast een plaatje van diezelfde jongeman, maar dan superzelfverzekerd. Ik neem aan dat het de bedoeling is dat je dagelijks je ding in die pijp hangt en dan gaat knijpen, maar zeker weten doe ik het niet. En ik wil het ook niet opzoeken op het internet. U hoeft het me ook niet, bij wijze van commentaar, onderaan deze column uit te gaan leggen. Ik wil écht niet weten hoe een man zijn penis kan verlengen.

Minimumformaat
Ongetwijfeld kun je een penis trouwens ook operatief verlengen, met hulp van een donor of op een andere manier. Daar zullen wachtlijsten voor zijn. Een prothese zul je je ook kunnen laten aanmeten, veronderstel ik. Binnenkort ook per 3D-printer. Maar ik ga het niet checken, al ben ik dan wel weer benieuwd welk gewenst formaat klanten aankruisen op het intakeformulier. Extra large, of liever toch een meer vertrouwd middenmaatje? Vragen waar ik dus absoluut géén antwoord op wil hebben. Al blijft het lastig dat vrouwen op de vraag of het formaat er nu wel of niet toe doet, vroeger heel sportief zeiden dat-het-allemaal-niets-uitmaakt-als-ie-maar-lief-is, en nu ineens met beide wijsvingers een minimumformaat in de lucht gaan staan uitmeten. Zodra die twee wijsvingers zich verder van elkaar verwijderen, roep je als man: 'stop, stop!', maar nee hoor, ze gaan door tot er een 'monster schlong' wordt voorgesteld waar je in het vliegtuig een extra stoel voor moet bijreserveren.

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

De meeste mannen zullen dapper door blijven roeien met de riemen die ze hebben, denk ik zo. Al moet ik zeggen dat mijn zelfvertrouwen wel een tik kreeg toen ik pas met de hond op het strand bij IJmuiden wandelde, waar een groep hippies aan het naaktzwemmen was. Althans, ze hadden lang haar en zwommen naakt, dus ik nam aan dat het hippies waren. Een van de jongens kwam het water uit om zich provisorisch af te drogen met zijn verwassen T-shirt. Ik knikte 'm vriendelijk toe en probeerde uit alle macht niet naar zijn klokkenspel te kijken, maar dat lukte helaas net niet helemaal. Wat die jongen had hangen tartte elke beschrijving. Als ik de blaaskapel even als metafoor gebruik: ik bespeel ook weer niet de piccolo, maar tegen deze schuiftrombone was ik echt compleet kansloos. En dan stapte die gast ook nog eens uit ijskoud water. Kun je nagaan waar ie mee aan komt zetten na een warm bad!

'Maar ik bén al in je'
Baas boven baas, zeggen we dan, met hetzelfde respect als wanneer we op de snelweg worden ingehaald door een Aston Martin. Al hebben we het ook weer niet zo zwaar als het nieuwe vriendje van Samantha in die beroemde aflevering van Sex & The City, die heel leuk is, alleen microscopisch klein geschapen. Op haar buik gelegen spoort ze haar nieuwe minnaar aan: kom in me, kom in me. Waarop hij verbaasd zegt: maar ik bén al in je. 'Why? Why?' verzucht Samantha later tegen haar vriendinnen. 'Why does he have a small dick? I really like him.'

De Amerikaanse cultschrijver Charles Bukowski, wiens werk in Nederland recent opnieuw werd uitgebracht door Lebowski Publishers, draait in een van zijn verhalen de zaak dan weer om. Zijn protagonist wijt een mislukte vrijage niet aan het beperkte formaat van zijn geslacht, maar aan het feit dat de vrouw 'te wijd' is. En zo is alles toch ook weer ontzettend relatief.

Soms denk ik overigens nog wel eens terug aan het gezamenlijk douchen vroeger na de gymles, waarbij alle jongens eerst een beetje ging zitten friemelen aan hun apparaatje alvorens de betegelde ruimte te betreden, zodat ie niet zo klein leek. Want niemand keek naar elkaar, maar iedereen keek naar elkaar. Al was het wel zaak ervoor te zorgen dat je handeltje ook weer niet teveel opzwol, want dan zouden ze kunnen denken dat je op jongens viel. In de tijd waarin ik opgroeide kon je dan net zo goed dood zijn.

Erik Jan Harmens is dichter en columnist voor Volkskrant.nl.
@ErikJanHarmens

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden