Column Elma Drayer

Te vaak vergeten we dat vrouwen gewoon mensen zijn – geneigd én in staat tot al het goede, tot al het kwade

Het leedvermaak was, zoals dat heet, niet van de lucht. Aanleiding: de strapatsen van de Italiaanse actrice-regisseur Asia Argento – een van de aanjagers van de #MeToo-beweging.

Zij zou in 2013 een jongeman hebben gedwongen tot seks. Toen ze in oktober vorig jaar filmproducent Harvey Weinstein beschuldigde van aanranding, besloot deze Jimmy Bennett er werk van te maken. Met succes. Volgens The New York Times betaalde Argento hem 380.000 dollar om een officiële aanklacht af te wenden.

Natuurlijk verklaarde Weinsteins advocaat meteen dat hier sprake was van ‘hypocrisie op een verbijsterend niveau’. Natuurlijk schreef De Telegraaf meteen: ‘#MeToo ontploft in eigen gezicht’. En natuurlijk zag je meteen de guitige hashtag ‘#SheToo’ voorbijtrekken.

Elders overheerste geloof ik vooral de verbazing. Een vrouw die ontucht pleegt – bestaat dat dan? Mij lijken zowel het leedvermaak als die verbazing behoorlijk misplaatst.

Wangedrag

Wat het eerste betreft: het ene wangedrag wist het andere niet uit. Dat een vrouw die een man van ongewenste belaging beschuldigt, zelf niet zonder zonde lijkt te zijn, pleit hém niet als vanzelfsprekend vrij.

Zo mogelijk nog belangrijker: slachtofferschap betekent niet dat je geen dader kunt zijn. De mensheid laat zich nu eenmaal niet zo prettig overzichtelijk indelen. Zie de talloze mishandelde kinderen die als volwassene zelf aan het meppen slaan. Traumatische ervaringen maken je helaas niet per se tot een moreel hoogstaand wezen.

Wat je Argento wel kunt aanwrijven is haar onnozelheid. Nog in mei dit jaar fulmineerde ze op het filmfestival in Cannes tegen genoemde filmproducer – ruimschoots dus na het advocatengedoe met Bennett. Zou ze werkelijk hebben gedacht dat zo’n schikking tot in de eeuwen der eeuwen geheim blijft? Hoe peilloos naïef.

Dan de verbazing bij nieuwsconsumenten over daders met een vagina. Gisteren haalde de Volkskrant er zelfs studies bij waaruit blijkt dat vrouwelijk seksueel geweld heus vaker voorkomt. Alsof die conclusie niet nogal voor de hand ligt.

Gewone mensen

Te vaak naar mijn smaak vergeten we dat vrouwen gewoon mensen zijn – geneigd én in staat tot al het goede, tot al het kwade. Te vaak hoor ik betogen dat de wereld beter af zou zijn als wij het maar voor het zeggen kregen. Vanwege onze zachtmoediger inborst, geloof ik.

Hoezo? Wij zouden er evenzeer een potje van maken. Of evenzeer niet.

Te vaak ook naar mijn smaak vergeten we de klassiek-feministische wijsheid dat seksueel misbruik bitter weinig met seks te maken heeft, en heel veel met macht. Seks is het instrument, niet het doel.

Rooms-katholieke geestelijken die kindertjes bepotelden worstelden niet zozeer met het celibaat (zoals menig columnist dezer dagen op hoge toon beweert). Zij genoten er bovenal van om hun macht te botvieren op weerloze wezens. Net als bijvoorbeeld sommige rabbijnen, imams, dominees, tantramasseurs, crècheleiders, zwemtrainers, bankdirecteuren en filmproducenten deden. (Terwijl zij er bij mijn weten geen knoopje in hoeven te leggen.)

Het zou, kortom, geen verbazing moeten wekken dat vrouwen in toenemende mate grensoverschrijdend gedrag vertonen. Sterker nog: hoe succesvoller ze zijn, des te vaker het zal gebeuren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.