Surinaamse opvoedstijl kent slechts verliezers

Surinaamse jeugd in het centrum van Paramaribo. Beeld anp

Ik was in de veronderstelling dat het boek Waarom? Daarom! van Roué Verveer als komisch was bedoeld. Sheila Sitalsing komt in het Volkskrant Magazine van 30 mei echter met een warm pleidooi voor de zogenaamde Surinaamse opvoedstijl.

Ik kom uit Suriname en ik werk met kinderen en jongeren in Amsterdam-Zuidoost. In mijn ervaring leidt de manier van opvoeden die Verveer en Sitalsing bepleiten vaak tot zeer ongewenste effecten. Wat is namelijk het gevolg van de cultuur van angst die aan de basis ligt van het 'Surinaamse' opvoeden? De kloof tussen ouder en kind is groot, kinderen zijn in de eerste plaats gewoon bang voor hun ouders. Dat werkt in ieder geval als kinderen klein zijn - straf vaak genoeg en het kind doet wat je wilt. Maar kinderen krijgen tegelijkertijd weinig erkenning voor wie ze zijn en zullen dus ook niet snel dingen die voor hen belangrijk zijn met hun ouders bespreken.

Puberteit

De problemen worden heel duidelijk zichtbaar als de kinderen in de puberteit komen en eigen keuzen moeten gaan maken. De erkenning die zij van hun ouders niet krijgen wordt gezocht in andere - soms ook verkeerde - kringen.De veronderstelde discipline vervalt buiten het zicht van het ouderlijk gezag. De kinderen hebben niet geleerd om voor zichzelf te denken, om hun eigen mening te geven en om het gesprek aan te gaan op een gelijkwaardige manier. Sitalsing betoogt dat het een soort zwakte is van de Nederlandse opvoedstijl om je kind te zien als je beste vriend.

Draait Surinaamse opvoeding vooral om het tonen van respect van kinderen voor hun ouders, in Nederland draait opvoeding om de ontwikkeling van kinderen. Nederland is een klein land waar talent tot volle bloei kan komen en dat begint al vroeg in de opvoeding. Natuurlijk vinden mensen het niet leuk als kinderen dreinen en zeuren in een restaurant. Dat nemen we dan maar voor lief in een pedagogisch klimaat waarin wij kinderen zien als gelijkwaardig, waarin ze worden gestimuleerd om voor zichzelf na te denken en om zich te ontwikkelen. Dat betaalt zich later uit.

Contrast

Nederlandse jeugd scoort in de wereld relatief goed op het gebied van sport, wetenschap of ondernemerschap. Nederlandse kinderen behoren niet alleen tot de gelukkigste van de wereld, ze hebben het ook naar hun zin op school, worden relatief weinig gepest, vechten niet vaak, ze eten gezonder, drinken minder alcohol en beginnen later aan seks dan leeftijdgenoten elders.

Surinaamse jeugd is helaas oververtegenwoordigd in statistieken van bijvoorbeeld criminaliteit, schooluitval, pesten, obesitas of lage Citoscore. En dat staat nog even los van psychische stoornissen zoals angst of onthechting die zich later openbaren. Of van de bizarre politieke keuzen die de Surinamers, waarvan velen op deze manier zijn opgevoed, maken.

Ik laat het aan Sitalsing en Verveer om te beredeneren waar dat aan zou kunnen liggen.In mijn ogen kent de Surinaamse opvoedstijl alleen maar verliezers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden