OpinieBrieven

‘Supersonische vliegtuigen gaan ons niet redden’

De lezersbrieven van maandag 12 oktober.

Beeld Boom Supersonic

Brief van de dag

De luchtvaartsector staat momenteel voor een van de grootste uitdagingen in haar geschiedenis: de opgave de luchtvaart volledig duurzaam te maken. De overstap naar andere energiedragers als opvolger van ‘fossiele’ brandstoffen is daarbij essentieel. Ongeacht de keuze die er uiteindelijk wordt gemaakt, waarbij ‘groene’ waterstof een belangrijke kanshebber is, is het van het grootste belang de energiebehoefte van het vliegtuig verder omlaag te brengen. 

We hebben immers geen overschot aan duurzame energie en die zal er voorlopig ook niet zijn. Een supersoon vliegtuig als de Ouverture, beschreven in deze krant gaat niet efficiënt met de energie om; de energiebehoefte per passagier per kilometer is groter dan bij bestaande vliegtuigen en voldoet daarmee niet aan de eis die wij aan toekomstige vliegtuigen stellen. 

Simpelweg verwijzen naar het gebruik van biokerosine, alsof daar voldoende van beschikbaar is, is een goedkope wijze van het doorschuiven van het probleem, waarbij ook nog eens voorbij wordt gegaan aan andere emissie-effecten dan die van CO2, al helemaal als men op grotere hoogte wil vliegen. Al met al is de Concorde een slechte ontwikkeling waarop de wereld niet zit te wachten.

Henri Werij, Decaan Lucht- en Ruimtevaarttechniek TU Delft

Superverspreider

Steeds meer virologen erkennen dat jongeren een belangrijke rol spelen bij de verspreiding van corona. Meer dan honderdduizend tieners zijn al ziek thuis volgens de raad van voortgezet onderwijs. Meer dan vijfhonderd scholen hebben besmette leerlingen en/of docenten, aldus het schoolmeldpunt. Uit de tabellen met het totaal aantal besmettingen blijkt dat op scholen steeds vaker clusters ontstaan.

Jongeren op school worden zo superverspreiders en dat heeft twee oorzaken. Het grote aantal jongeren dat bijeen is, en het feit dat ze geen onderlinge afstand hoeven te houden. Meer dan 1,5 miljoen tieners die iedere dag acht klokuren dicht tegen elkaar aan zitten, vijf dagen per week. Het RIVM denkt dat dit kan, docenten menen van niet. Scholen vormen de nieuwe brandhaarden.

De oplossingen: verleng de herfstvakantie, test regelmatig alle tieners en verplicht landelijke mondkapjes, ook in alle lessen. Halveer voorts het aantal lessen en de klassen, zodat in alle benauwde klaslokalen een veiliger omgeving ontstaat, waarin de tieners minimaal een meter afstand van elkaar houden. Voor alle duidelijkheid: in Finland krijgen leerlingen al jaren minder les en dit land staat ieder jaar aan de top qua onderwijsprestaties. We moeten samen het onderwijs gezond houden.

Siep de Haan, docent wiskunde

Kunstparadijs

In haar column ‘de vrijheid van de kunstenaar’ opent Elma Drayer: ‘Ooit was de kunstwereld een vrijplaats waar kunstenaars hun goddelijke gang konden gaan’. Een sprookje over een paradijs dat nimmer heeft bestaan en nimmer zal bestaan. De kunstenaar leefde en leeft in strijd met zowel de buitenwereld als met innerlijke werelden.

Rond 1970 kwam met de Actie Tomaat verzet tegen de toenmalige gevestigde orde in de kunsten. Het stond voor drang naar vrijheid en vernieuwing. Vervolgens ontstonden onder deze nieuwbevochten vrijheid nieuwe verplichtingen: kunst moest vooral ‘origineel’ en ‘vernieuwend’ zijn. Het leidde tot ‘geforceerd’ werk.

Tegenwoordig wordt ‘de vrijheid’ van de kunstenaar op andere wijze bestreden. De ketenen worden gesmeed in nieuw ideologisch staal: inclusie, diversiteit, genderneutraal, etc. Er ontstaat zelfcensuur. Ook in de kunstwereld blijft ‘vrijheid’ een beperkt concept.

Johan Bil, Oosterhout

Kansenongelijkheid

Goed idee van GroenLinks om iets te willen doen aan kansenongelijkheid onder jongeren. De uitwerking van die intentie, iedere jongere krijgt op zijn achttiende tienduizend euro, roept allerlei schrikreacties op die horen bij een pril idee: ja-maar, wat-als, kan-niet, onbetaalbaar, goed-idee-maar, enzovoorts.

Gelukkig zijn er ook altijd meedenkers: Frank Kalfshoven (Ten eerste, 10 oktober) herkent de achterliggende intentie en probeert de uitwerking ervan te verfijnen zodat ‘de bedoeling’ van het idee beter tot zijn recht komt. Zijn verbetervoorstel (meer maatwerk, onderscheid in groepen jongeren, koppeling aan de verschillende typen onderwijs; een soort Persoonsgebonden Onderwijs Budget dus) zal best kloppen, maar door de complexitiet zal de uitvoering bijkans onmogelijk zijn.

Een goed idee verdient een eenvoudige en werkbare oplossing. In dit geval: maak al het beschikbare onderwijs gratis toegankelijk voor alle mensen, jong én oud. De prijs daarvan is makkelijker te berekenen. De sociaal- maatschappelijke opbrengsten zullen gigantisch zijn.

Jacco Mokveld, Oosteren

Lees ook de column van Sander Schimmelpenninck over de plannen van GroenLinks. 

Nobelprijs

Al dagen lees ik over wetenschappers die een Nobelprijs winnen. Maar de Nobelprijs wordt iemand toegekend als waardering voor een grote prestatie in wetenschappelijk opzicht. Dat is geen wedstrijd. Elke dag leveren wetenschappers wereldwijd prestaties.

Op de lange duur zijn daarbij enkelen die, historisch gezien, voor eeuwig bekend zullen blijven. Maar elke wetenschapper weet dat hij, zoals Newton al zei, zijn werk slechts heeft kunnen doen ‘omdat zij staan op de schouders van degenen die voor hen het werk hebben gedaan’. Een Nobelprijs eert dus vooral ook degenen die het voorwerk hebben gedaan. Het is geen wedstrijd, het is samen je schouders eronder zetten.

Thomas de Boer, Groningen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden