Commentaarvrouwenquotum

Streefcijfer bij benoeming topvrouwen haalt weinig uit

Bij de trage opmars van vrouwen naar de top is de rol van werving- en selectiebureaus een blinde vlek.

Minister Ingrid van Engelshoven van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen tijdens de diploma uitreiking aan pabo-studenten op de Hogeschool Rotterdam. Beeld ANP

Het bedrijfsleven kan nog steeds niet tippen aan andere grote werkgevers wat betreft vrouwen aan de top. Bij de overheid staan inmiddels 34 procent vrouwen aan het roer, bij non-profitorganisaties 40 procent. Van de vijfduizend grootste bedrijven in Nederland heeft slechts 15 procent een vrouw in de top.

Deels is het een kwestie van tijd en geduld. Jonge vrouwen zijn beter opgeleid dan mannen. Stereotype denkbeelden en een bedrijfscultuur waarin mannen elkaar de baantjes toeschuiven, zullen met de generatiewisseling ook in de top van het bedrijfsleven vervagen. Toch is de maatschappelijke druk groot om een doorbraak te forceren. Vooral sinds is gebleken dat het krachtloze ‘streefcijfer’ van 30 procent vrouwen in elke Raad van Commissarissen in 2020, zeven jaar geleden verkondigd in Den Haag, weinig heeft uitgehaald.

Voor de Sociaal Economische Raad en werkgeversorganisatie VNO-NCW reden zich uit te spreken voor de dwingender weg van wettelijke quota. Het kabinet heeft gehoor gegeven aan dit pleidooi. Begin deze maand hebben de ministers Van Engelshoven (Emancipatie) en Dekker (Rechtsbescherming) een wetsvoorstel ingediend voor invoering van een ‘ingroeiquotum’. Zolang een Raad van Commissarissen nog niet voor een derde uit vrouwen ­bestaat, mogen er geen mannen worden benoemd.

In de discussie over obstakels en uitsluitingmechanismen die de weg naar de top bemoeilijken, heeft zich een interessante, onderbelichte stem gemengd. In een opiniestuk onlangs in deze krant bepleitte een ­recruiter de vaak cruciale rol van werving- en selectiebureaus onder de loep te nemen en hun werkwijze en resultaten te monitoren.

Deze bureaus zijn vooral actief in het hogere segment van de arbeidsmarkt en worden ingezet voor het zoeken naar kandidaten voor leidinggevende posities. Mogelijk heeft hun financiële afhankelijkheid van de (nog vaak mannelijke) opdrachtgever geleid tot een meegaan in diens wensen, uitzonderingen daargelaten. Met quota zullen ook deze, dikbetaalde, bureaus de noodzaak voelen vrouwelijk én multicultureel talent op te sporen. Monitoring laat zien of ze hun verantwoordelijkheid nemen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden