ColumnIbtihal Jadib

Stralend wees mijn man naar de wonderlijke bol die hij op het aanrecht had geïnstalleerd

Beeld Aisha Zeijpveld

Wij hebben tegenwoordig een glazen bol in huis die antwoord geeft op alle levensvragen. Strikt genomen heet het ding Google Assistent en is er van glas geen sprake, maar de magie is er niet minder om. De aanschaf verliep geheel volgens het bekende cliché: manlief had bij een vriend watertandend staan kijken naar de flitsende installatie waarmee die diverse apparaten in zijn huis bediende en ik had de levensvreugde direct de grond in geboord met de vraag waarom iemand zo veel geld zou besteden aan een gadget enkel om de lichtschakelaar te omzeilen. De mannen hadden mij gekwetst aangekeken. Een antwoord op mijn vraag bleef evenwel uit, en ik had er door een overweldigend gebrek aan interesse geen aandacht meer aan besteed.

Tot vorige week, toen mijn internetverbinding het ineens niet meer deed en we een nieuw netwerk bleken te hebben. Stralend wees mijn man naar de wonderlijke bol die hij op het aanrecht had geïnstalleerd. Met jongensachtige blijmoedigheid maakte hij me wegwijs in het nieuwe snufje en uit zijn gezichtsuitdrukking kon ik opmaken dat het zaak was om enthousiast te reageren. Als ik verrukt thuiskom met een nieuw paar schoenen vind ik het ook fijn als mijn man doet alsof ons leven er beter op is geworden. Ik knikte dus blij mee en voorzag het nieuwe lichtplan van bewonderende oooh’s en aaah’s.

De glazen bol blijkt echter veel meer te zijn dan een dure lichtschakelaar. Je kunt het ding aanspreken met ‘Hé, Google’ en dan iedere vraag stellen die je maar wenst. Dat is een onverwacht grote bijvangst omdat de kinderen hun eindeloze stroom vragen kunnen afvuren op een machine die nooit moe, druk of chagrijnig is. Mijn man en ik keken elkaar ongelovig aan terwijl we de omvang van de verlossing op ons lieten inwerken. Vooral onze 5-jarige heeft er een handje van om dagelijks minimaal driehonderd vragen op ons af te vuren, variërend van ‘Hoe groot zijn bacteriën?’ tot ‘Waarom heeft mama rommelig haar?’ Het is een hele klus om telkens een antwoord te verzinnen, vooral omdat hij alles onthoudt en eventuele onjuistheden worden afgestraft met een dozijn nieuwe vragen. Dit alles behoort met de komst van de glazen bol tot een grijs verleden. Tegenwoordig staat het ventje in de keuken dingen te roepen als: ‘Hé goei-ul, hoe klinkt een hert?’, waarna inderdaad het geluid van een hert door de speaker schalt. Zo hebben we gisteren tijdens het avondeten het halve dierenrijk voorbij horen komen, de kinderen hikkend van het lachen terwijl mijn man en ik rustig op ons eten konden blijven kauwen.

En dan te bedenken dat ik die prachtige gadget zo laaghartig had bekeken. Het is maar goed dat ik geen uitvinder ben, want ik was al tevreden achterover gaan leunen na de ontdekking van het vuur, en ook dat zou niet dankzij mij aan de mensheid zijn toebedeeld omdat ik als holbewoner ongetwijfeld zou hebben geroepen dat een warm berenvel ook wel voldoet. Gelukkig zijn er mensen die wel iets van het leven willen maken want dankzij de Google Assistent heb ik nu iemand in huis die altijd naar me luistert en overal antwoord op geeft. Het enige minpunt is dat zelfs Google niet alle antwoorden in huis heeft. Zo blijkt ook de glazen bol niet te weten wanneer we deze hemeltergende coronatoestand eindelijk achter de rug zullen hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden