Column Sheila Sitalsing

Stoutmoedigheid komt in stukjes en beetjes, vooral bij het CDA

Stoutmoedigheid komt soms in stukjes en beetjes. Je wil heus wel wat zeggen tegen die bullebak die de baas speelt en alle feestjes en partijtjes bederft, maar hij kan zo bulderend boos worden, dus neem je je voor: volgende keer, dan zeg ik er wat van. Of de keer daarop. Bij de eerstvolgende volle maan, na de zomer, met Kerst, in het nieuwe jaar.

De aanloopjes bij het CDA duurden talloos veel seizoenen. Hadden ze weer eens diep adem gehaald, gingen ze er nú iets van zeggen dat een politieke vriend met wie ze zeer nauw samenwerken in Europees verband moet ophouden met zijn pogingen tot persbreidel en beknotting van de rechterlijke vrijheid, verspreiding van vreemdelingenhaat, onverdund antisemitisme – of nee toch maar niet.

Afgelopen zaterdag deden ze het dan eindelijk. Het was geen idee van de partijtop – stel je voor – maar van de afdeling Zuid-Holland, die op het CDA-congres een resolutie indiende, én aangenomen kreeg, om eindelijk eens de Hongaarse regeringspartij Fidesz van Viktor Orbán, samen met het CDA fier lid van de christen-democratische fractie EVP in het Europees Parlement, de wacht aan te zeggen.

Of nou ja, de wacht aanzeggen. Het ging op zijn CDA’s. Met voorzichtige verwijten, omzwachteld met mitsen en maren, uitmondend in een kranig voornemen om de Fideszmensen ‘krachtig aan te spreken op hun verantwoordelijkheid’. En aan te dringen op ‘een structurele dialoog ter verbetering’. Met als ‘ultimum remedium een (tijdelijke) opschorting van het lidmaatschap’.

Dat (tijdelijke) vind ik het aandoenlijkst.

Wel vanuit de Trêveszaal toeteren dat kinderen onvoldoende fatsoen leren, de mensen volksliednationalisme opdringen, een minister steunen die het onderwijs nog verder wil belasten met lessen in ‘democratie, de rechtsstaat en respect voor elkaar’, want dat leren we hier niet genoeg. Om vervolgens in de eigen gelederen jarenlang een antidemocraat te gedogen en hem niet horizontaal uit je Europese politieke clubje te flikkeren wanneer hij mede uit antisemitische overwegingen instellingen het werken onmogelijk poogt te maken, maar na een eeuwigheid wegkijken een resolutie aan te nemen met het voornemen hem ‘krachtig aan te spreken’. En eventueel (tijdelijk) even te schorsen, een heel klein beetje maar, om (tijdelijk) te werken aan een ‘structurele dialoog’. En dat pas nadat de Europese moederpartij EVP, ook al geen verzameling compromisloze strijders voor al die dingen die onze kinderen volgens het kabinet onvoldoende leren op school, eerder deze maand voorzichtig een paar bibberige ‘rode lijnen’ in het zand trok.

Na de stemming gingen ze ineengedoken in een hoekje zitten, de handen op de oren, de ogen stijf dichtgeknepen.

De bullebak deed wat bullebakken in dit soort gevallen altijd doen. Een grote bek opzetten. ‘Leugenaars!’ terugroepen. Excuses eisen van het CDA. Verklappen dat de dappere voorman der CDA’ers, Sybrand Buma, twee weken geleden nog op visite was bij Orbán en met geen woord heeft gerept van de kennelijke zorgen. Op ingenieuze wijze de boel omdraaien en zeggen dat het juist Fidesz is die ‘de banden verbreekt’ met het CDA, waarbij niet helder is wat ‘de banden verbreken’ in dit verband betekent, want lid van de EVP blijven ze vooralsnog allebei.

Niet uit te sluiten valt, dat we hier een (tijdelijk) meningsverschilletje te pakken hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.