Opinie

Stop met mythevorming rond Sytze van der V.

Van der V. wordt onterecht als slachtoffer neergezet. Discussie over de positie van pedofielen is nodig, maar in dit geval is er iets anders aan de hand.

Sytze van der V.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

'Mijn lichaam is kapot. Ik kan niet tegen die stress', klaagde de veroordeelde pedofiel Sytze van de V. (21 juli). Hij vond een luisterend oor bij Aleid Truijens (22 juli). Zij is verbijsterd over de overheid die Van der V. weigert te beschermen tegen doodsbedreigingen. Dat is niet alles. Beschamend zijn de reacties van de volksmeute; schokkend is het oordeel van de Hoge Raad over de vereniging Martin; bedreigend is de lakse houding van de politie en ongelooflijk is het begrip van de Ombudsman daarvoor. Van der V. verdient bescherming tegen de kolkende haat uit de onderbuik.

Maar alle verontwaardiging ten spijt, draagt Truijens met haar aantijgingen bij aan de mythevorming over zijn persoon: Van der V. is het slachtoffer van hysterische burgers en verzakende overheden. Zo zou hij door de burgemeester van Amersfoort uitgeleverd zijn aan een lynchende menigte door zijn adres bekend te maken. De huisvesting van pedofielen is een bijzonder lastig dilemma. Burgers willen hem niet als buurtbewoner, maar pedofielen moeten na het uitzetten van hun straf wel ergens kunnen wonen. In het geval van Van der V. is er echter iets anders aan de hand.

Sommen geld

Eerst het punt van de huisvesting: Van der V. stond er in zijn zoektocht naar een woning niet altijd alleen voor. Zo bood de gemeente Amersfoort Van der V. niet alleen hulp aan met het vinden van een nieuw onderkomen, maar zelfs hulp met de sanering van zijn schulden. Volgens burgemeester Bolsius stelde Van der V. echter onmogelijke eisen en wilde hij grote sommen geld. Een paar jaar eerder weigerde hij een aangeboden flatwoning op een galerie: 'Er woonden wel vijfhonderd mensen in dat gebouw, vooral allochtonen. Ik vertrouwde dat niet.', aldus Van der V., die blijft volhouden dat hij die woning niet geweigerd heeft.

Een tweede punt betreft zijn handelen. Tijdens het onderzoek in het Pieter Baan Centrum liet hij zich ontvallen dat hij weliswaar 'wat' had gedaan en 'niet helemaal onschuldig' was, maar dat er 'van alles was opgeblazen'. Ook Truijens doet een duitje in het onschuldzakje: Van der V. was zo 'stom om twee 13-jarige jongens te pijpen'. Of 'stom' een handige kwalificatie is, laat ik hier in het midden. Feit is dat hij door het hof werd veroordeeld voor ontucht met vier minderjarige kinderen, waaronder een 8-jarige jongen.

Daarnaast legde het hof verplicht reclasseringstoezicht op om de kans op herhaling terug te dringen. De onrust onder de buurtbewoners doet Truijens af als 'kolkende haat uit de onderbuik', maar recidivegevaar was volgens het hof wel degelijk aanwezig. Van der V. werd overigens al in 1988 veroordeeld voor een relatie met een jongen van 15.

Van der V. ziet zichzelf overigens wel als slachtoffer. De burgemeester van Eindhoven vaardigde een gebiedsverbod uit voor Van der V., omdat de laatste zich niet aan beperkende maatregelen wilde houden. Dat besluit werd tot twee keer toe door de rechter vernietigd, omdat het verbod niet goed was afgebakend in tijd en plaats. Van der V. eiste voor dit onrecht 200.000 euro voor immateriële schade en 20.000 voor materiële schade. (Het hof wees die vergoeding resoluut van de hand. Hij moest het doen met een schamele 1649 euro.)

Sytze van der V.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Inlevingsvermogen

Een derde punt betreft zijn houding. Die getuigt van een totaal gebrek aan inlevingsvermogen. Als Van der V. een still van zijn beveiligingscamera op zijn weblog plaatst, waarop een leidster van een kinderdagverblijf met een aantal peuters staat, is hij zeer verbaasd dat de buurt dat als provocatie ziet. 'De kinderen waren niet herkenbaar door balkjes voor hun ogen', en dus is er volgens Van der V. helemaal niets aan de hand. (Die leidster was het verschil tussen hoog en laag aan het uitleggen. Ze wist niet wie daar woonde.)

Ook typerend: in 2012 krijgt hij 3 maanden voorwaardelijke celstraf, omdat hij zich niet houdt aan de aanwijzingen van de reclassering. De reden om geen seks te hebben met jongeren onder de zestien ('dan word ik gelyncht of kom ik in de bak') zal voor zijn achtjarige slachtoffertje niet echt overtuigend klinken.

Volgens Truijens is het schokkend dat zelfs de Hoge Raad in de zaak-Martijn (de pedofielenvereniging) meegaat met de opgekropte haat uit de collectieve onderbuik en pedofielen hun grondrechten ontneemt vanwege veronderstelde fantasieën en wensen, niet vanwege hun daden. Terloops voorspelt ze de Apocalyps met het dreigende 'welke gedachten zullen de volgende keer worden verboden?'. Die aantijgingen raken kant noch wal. De Raad verbood de vereniging wel degelijk vanwege de daden: het ging juist om 'de gedragingen en de aard van de werkzaamheid van de vereniging'. Die werkzaamheden waren gericht op "het bagatelliseren van gevaren' en "het propageren van seksuele contacten met kinderen'. Overdreven? Misschien, maar met het verbieden van gedachten heeft dit alles niets van doen.

De problematiek rondom pedofielen verdient zeker een discussie, maar niet een die plaatsvindt in de onderbuik van Aleid Truijens.

Burgemeester Lucas Bolsius (R) neemt handtekeningen in ontvangst en gaat in gesprek met een aantal inwoners van de Amersfoortse wijk Soesterkwartier, in 2014. Bewoners protesteren tegen de vestiging van Van der V. in hun wijk.Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden