LEZERSBRIEVENDinsdag 16 juni

Stop met die term ‘cruciale beroepen’

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 16 juni.

Medisch personeel behandelt een coronapatiënt in het Ikazia-ziekenhuis in Rotterdam.Beeld Arie Kievit

Brief van de dag; cruciale beroepen

Jesse Klaver zei tijdens het partijcongres van Groen Links dat het duidelijk is geworden welke mensen een cruciaal beroep hebben (en dus wie niet). Hij noemde uiteraard de zorg. Hij koppelt hier de noodzaak van een hogere beloning aan vast.

Ik heb moeite met deze vorm van groepsindeling. Waarom moeten we dit onderscheid überhaupt maken? Zijn mensen met een kantoorbaan minder waard? En zijn beroepen alleen cruciaal als ze tijdens deze gezondheidscrisis belangrijk waren, zoals inderdaad de fantastische mensen uit de zorg? Zijn alle groepen die aan vele mensen ontspanning geven zoals theatermensen, zangers, restauranthouders, winkeliers en sportinstructeurs niet belangrijk?

Als er brand woedt, moet er worden geblust. Daarna moet het huis, het gebouw of wat daarvan over is, weer worden opgebouwd; zijn er weer meubels nodig, nieuwe muren en daken. Mensen die ons land weer gaan opbouwen, hebben we ook hard nodig. En dan kunnen de zorgverleners hopelijk genieten van hun welverdiende rust.

Anderen nemen het stokje over. Iedereen is een stukje van de mooie puzzel. Dus Jesse Klaver, maak dit onderscheid niet, je doet daarbij vele mensen tekort. En het is niet nodig.

Karin Starren, Amstelveen

Korpschef

‘Als er een medicijn is tegen discriminatie, hoor ik het graag’, zegt politiebaas Henk van Essen. Het is goed om te horen dat Van Essen op zoek is naar een medicijn, maar het is zorgwekkend dat hij niet weet dat dit al eeuwen bestaat en overal verkrijgbaar is.

Het medicijn tegen discriminatie? Onderwijs. De vooroordelen die ten grondslag liggen aan discriminatie zijn aangeleerd, en gedrag dat is aangeleerd kan door goed onderwijs ook weer worden afgeleerd.

Van Essen kan in elk handboek sociale psychologie leren hoe vooroordelen ontstaan, en hoe ze weer onschadelijk kunnen worden gemaakt. Ik raad hem aan vanmiddag na het werk even langs de lokale boekhandel te gaan om een stapeltje lectuur in te slaan. Dat is alvast een begin.

Evi Aarens, Cambridge (GB)

Vliegvakantie

We mogen weer over de grens op vakantie. Ook Frankrijk schaart zich nu bij de landen waar wij opnieuw welkom zijn.

Inmiddels is het virus dermate onder controle dat dit vakantieverkeer, mits omkleed met de nodige voorzorgsmaatregelen, geacht wordt te kunnen plaatsvinden. Op de vraag of vliegen met 300 personen veilig is, durft de ceo van TUI zonder aarzeling ‘ja’ te verkopen. Er zijn dan ook grote belangen. Denk aan al die vliegtickets die al in januari zijn geboekt: wie wil die in vouchers moeten omzetten?

Aan de andere kant horen we steeds wetenschappers zeggen dat er nog zo veel onbekend is over covid-19. Ik vraag me af of ook timing hier een grote rol speelt. Stel dat de crisis eerder was gekomen en we nu in februari hadden gezeten. Was het toerisme dan ook met zo’n kracht opengegooid? Of hadden we nog een paar maanden genomen om rustig te kijken hoe het zich zou ontwikkelen?

Boukje Loopstra, Almere

Kafeel

Jesse Klaver roept Rutte op om excuses te maken voor ons slavernijverleden. Als dat geen geld kost ben ik voor, maar daarna graag over tot de orde van de dag. Slavernij bestaat namelijk nog steeds: het kafalasysteem in het Midden-Oosten bijvoorbeeld, waar dienstmeisjes als bezit worden beschouwd.

De kafeel zorgt voor werk, onderdak en levensonderhoud als je je paspoort inlevert en je als slaaf wilt gedragen. Systemen die hier op lijken kennen wij in de prostitutie, de tuinbouw en in slachthuizen. Is het niet beter om onze aandacht hierop te richten in plaats van te blijven hameren op het maken van excuses aan mensen die al lang zijn overleden?

Kees de Jong, Utrecht

Demonstreren

Als docent Mens en Maatschappij in het vmbo volg ik het nieuws rond het thema racisme op de voet. Ik heb het met mijn leerlingen vaak over vooroordelen, stigma’s en stereotypen, waarbij ik vertel dat iedereen anders maar gelijkwaardig is. Open discussiëren op het scherpst van de snede, maar ook nuanceren bij extremen is aan de orde van de dag in ons lokaal.

De demonstranten tegen racisme zijn aanleiding om het thema opnieuw aan te snijden. So far so good.

Het vmbo heeft niet bij iedereen een goede reputatie maar mijn klassen zijn een mooie afspiegeling van de maatschappij, waarop ik ze probeer voor te bereiden. ‘Als wij discussiëren, brengen wij anderen graag in gevaar om ons gelijk te krijgen.’ ‘De hardste schreeuwer krijgt gelijk, anders schreeuwen we gewoon harder.’ ‘We wisselen geen argumenten maar maken elkaar uit voor racist of roepen hard dat de ander dom is.’ ‘Als je dan nog geen gelijk krijgt, slopen we gewoon spullen die niet van ons zijn.’

Af en toe probeer ik als leraar wat anders en vertel ik ze over respect, samenhorigheid en heel soms zelfs over de liefde. Ik snap dat iedereen graag anderen in gevaar brengt, schreeuwt, niet luistert en dingen sloopt. Maar als er demonstranten zijn die het liever op een constructieve manier willen hebben over racisme, dan vraag ik jullie het volgende: lieve demonstranten, willen jullie mij alsjeblieft helpen om mijn zwarte, bruine, gele, witte en roze leerlingen het goede voorbeeld te geven? We mogen het oneens zijn en we mogen van ons laten horen. Maar alsjeblieft, zullen we dit doen op basis van liefde en respect, zodat we in de toekomst samen vooruit kunnen, in plaats van recht tegenover elkaar te blijven staan?

Erwin Wolters, Maassluis

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden