Lezersbrieven Vrijdag 12 april 2019

Stop met afgeven op Almere. Het is onnodig en onjuist

Nieuwbouwwijk Oosterwold in Almere. Beeld Simon Lenskens

Brief van de dag: Wonen in Almere

Graag reageer ik op Patrick van IJzendoorn die in een artikel over de conservatieve verdeeldheid in Engeland Almere als voorbeeld neemt om de achtergrond van Mark Francois, het jongste troeteldier van de eurosceptische achterban te duiden. (Ten eerste, 10 april).

Francois is niet op kostschool geweest, zoals andere bekende conservatieve politici, maar naar een ‘doodgewone openbare school in Basildon, het Almere van Engeland’. Daarnaast gaat het bij Francois om een ‘plat sprekende arbeiderszoon’ die ‘met korting zijn gemeentewoning kocht en rondrijdt in een Ford Mondeo...’ Het beeld is duidelijk.

Ik vraag mij alleen af hoe nodig de vergelijking met Almere is. Nou ben ik zelf nog nooit in Basildon geweest, dus daar weet ik niks van. Van Almere, daarentegen weet ik des te meer, gezien het feit ik er al meer dan 20 jaar met genoegen woon. Daarbij geef ik er les, op een, jawel, openbare school. Zo een waarmee ons hele land trouwens vol staat. Zo een in een grote stad waar mensen, met allerlei accenten, ongeacht hun afkomst, onderwijs kunnen volgen.

Wat voegt de Almere-vergelijking toe aan het artikel, vraag ik me af. Diegenen die hier nog nooit zijn geweest worden bevestigd in een vooroordeel en zullen ook niet snel bezoeker worden. Voor ons, de inwoners van Almere, is het het zoveelste voorbeeld van Almere-bashing.

Onnodig, en belangrijker, onjuist!

Boukje Loopstra, Almere

Bos genoeg?

Altijd gevaarlijk om zomaar een jaar in het verleden te nemen als vergelijking voor een situatie van nu. Zo is er volgens een inzender in deze rubriek (11 april) al bos genoeg in Nederland en mag het gerust ietsje minder. Tenminste, als je als ijkpunt het jaar 1750 neemt. Sindsdien blijkt ons areaal bos alleen maar toegenomen.

Waarom nemen we (als dat ons beter uitkomt) het Carboon niet als uitgangspunt? Toen was Nederland geheel bedekt met tropisch bos. Vergeleken met díé tijd moeten we juist alarm slaan over het geringe oppervlakte bos dat er nu nog aanwezig is. Nederland staat samen met Ierland en IJsland al onderaan in het lijstje met het minste bos.

Michel Backus, Rhenen

Pareltje Dordrecht

Het eiland van Dordrecht, inderdaad een verborgen parel (Ten eerste, 11 april). De prachtige oude stad met al zijn monumenten aan de ene kant, de fantastische natuur van de Hollandse Biesbosch aan de andere kant. Helaas heeft deze parel ook een zwarte kant. Het is een eiland: om er te komen en er vanaf te komen heb je twee tunnels, drie bruggen of anderhalve veerpont. En het spoor. Het spoor waarover van staatssecretaris Stientje van Veldhoven nog steeds dagelijks meerdere treinen met gevaarlijke stoffen mogen rijden, dwars door zeer dicht bevolkt gebied.

Ondanks de Betuwelijn, die is aangelegd juist om hier een eind aan te maken. De 119.000 inwoners dansen op een vulkaan. Daar denk je niet dagelijks aan, dan zou je gek worden. Maar als je weer een trein vol in de remmen hoort gaan vanwege de scherpe bocht schiet het door je hoofd: hoe komen we hier met zijn allen snel genoeg weg als het misgaat?

Er is al eens een trein omgevallen in de bocht, dat was gelukkig een personentrein.

Annelies Jacobs, Dordrecht

Bejaarden in tiny houses

Ik heb een buitengewoon leuk uurtje gehad na het lezen van het stukje van M.L. Cuijpers, met name zijn/haar oplossing: gemeentegrond waar tiny houses voor ouderen op worden gezet (Brieven , 11 april). ‘Als alle ouderen verdwenen (dus gestorven) zijn, kan de gemeente de grond (waarop de tiny houses staan) weer voor iets anders gebruiken’, aldus haar brief van 11 april.

Een schitterende oplossing van het ouder worden. Hij/zij heeft dan waarschijnlijk voor zichzelf besloten én is voorstander van euthanasie voor iedereen boven de pakweg 65, want dan zijn er uiteraard óók geen senioren meer die in zo’n tiny senior huisje gaan wonen: subliem.

Carel Blazer, Lelystad

Chinese macht

Steeds meer wordt het gevaar van de groeiende macht van China gezien (economie, 11 april). Wat we niet zien, is dat wij als consument die groter wordende macht hard steunen. Wij kopen immers maar al te graag ontzettend veel producten uit China.

Jeste Steur, Amsterdam

Betalen voor seks

Het strafbaar stellen van het betalen voor seks is een interessant idee (Ten eerste, 10 april). Maar hoever gaat dit voorstel eigenlijk? Ben je ook strafbaar als je je partner overlaadt met cadeaus, of als je met een ‘golddigger’ trouwt?

Of ben je alleen strafbaar als zij of hij aantoonbaar alleen vanwege je geld seks met je heeft? En hoe bewijs je dat dan? Wordt nog knap lastig.

Peter Simon, Apeldoorn

Bevrijding

Toen ik het artikel over de laatste nog levende bevrijder van Breda las (Ten eerste, 10 april), vroeg ik me af: hoeveel generaties zullen er nog gebukt gaan onder traumatische gevolgen van oorlog en geweld?

Elk jaar rond mei komen de herinneringen boven.

Als dochter van een Poolse soldaat en bevrijder van de stad Breda weet ik dat oorlog mensen onherstelbaar kan beschadigen. Gelukkig heb ik ook mensen ontmoet die de kracht bezitten weerstand te bieden aan allerlei vormen van geweld, die zich door niets uit het veld laten slaan.

Oorlog en geweld, het is misschien te naïef om te denken dat het uit te bannen is. Maar ik weet zeker dat zolang er mensen zijn die het bestaan van geweld, in welke verschijningsvorm dan ook, niet accepteren er hoop is.

Doret Benner, Zwartebroek

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden