OpinieLezersbrieven

Stop de banencarrousel, kies de burgemeester

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 7 november.

Pauze in het Eerste Kamerdebat over de gekozen burgemeester in 2005. Minister Thom de Graaf (r). trad af toen zijn voorstel voor de gekozen burgemeester werd weggestemd.Beeld Martijn Beekman

Een groep van 31 burgemeesters van grote steden wil niet dat de benoeming van burgemeesters uit de Grondwet verdwijnt (Ten eerste, 6 november).

Voornaamste argument is het wegvallen van de verbindende rol van de burgervader of burgermoeder. Waar is die aanname op gebaseerd? Deze 31 ondertekenaars vertegenwoordigen 8 procent van de 380 burgemeesters in Nederland. Als we weten dat slechts 2 procent van de Nederlanders lid is van een politieke partij, waarvan slechts 15 procent actief in de politiek, dan kun je je nauwelijks voorstellen dat uit dat selecte groepje een kandidaat wordt gekozen ‘van alle inwoners, bedrijven en instellingen’.

Ook de gedachte dat bij de gekozen burgemeester het ambt een meer politieke lading zou krijgen is ongegrond. Door de deconstitutionalisering krijgen juist mensen zonder politieke ideologie een kans. Een verademing omdat er veel bestuurlijk potentieel uit andere sectoren blijft liggen. Het wordt hoog tijd dat er een einde komt aan de omstreden banencarrousel van de gevestigde politieke partijen.

De schimmige procedure van een vertrouwenscommissie die weer wordt gekozen uit de gemeenteraad is politieke inteelt en niet meer van deze tijd.

De brief aan de Eerste Kamer komt vooral voort uit angst en wantrouwen; angst om het pluche te verliezen, wantrouwen in de kwaliteiten van kandidaten buiten de politieke elite.

Fred Jenner, Utrecht

Burgemeesters

Als ik de redenering van de burgemeesters die geen gekozen burgemeester willen, doortrek, dan stel ik voor het lokale bestuur maar helemaal aan het Haagse over te laten (Ten eerste, 6 november). Dan hoeven we ook geen gemeenteraden meer te hebben. Alle macht aan de ambtenaren. De overheid als zichzelf in stand houdende bestuurlijke en bureaucratische machine. Steeds minder mensen zijn geïnteresseerd in politieke verantwoordelijkheid nemen. Hoe zou dat nu toch komen? In mijn stad Deventer voltrekt zich op dit moment een voor burgers volkomen mistig proces bij het benoemen van een nieuwe burgemeester. De vorige twee waren vriendelijk lachende, lintjes knippende bureaucraten, die vooral op de winkel pasten en op hun handen zaten als het erom ging deze stad in de vaart der volkeren op te stuwen. Wanneer stoppen we eens met burgers als kleuters te beschouwen?

Marien van Schijndel, Deventer

Peter Winnen

Een grote pluim voor Peter Winnens column dinsdag (Sport, 6 november). Prachtige zinnen over Rembrandt. Een ervaringsdeskundige die prachtig schrijft over sport en godzijdank niet alleen daarover. Ik ben sportliefhebber en dan is het zeer plezierig dat er stukjes verschijnen die niet tenenkrommend, maar zelfs zeer aangenaam zijn.

Benne Holwerda, Groningen

Kapitalisme

Asha ten Broeke stelt dat het kapitalistische systeem mensen dupeert die geen geld hebben om een meningokokken-vaccin te betalen (O&D, 2 november). Ik zou het willen omdraaien. Het kapitalisme zorgt er juist voor dat we in Nederland genoeg welvaart creëren om ook kinderen van arme ouders toegang te geven tot hoogwaardige zorg. Je moet eerst iets creëren voordat je het kunt verdelen. In dit specifieke geval heeft de overheid gefaald om op tijd toegang te verschaffen tot de juiste zorg. Het is erg flauw om dit op het kapitalisme af te wentelen.

Daniel Kok, Den Haag

Basisinkomen?

Net als Minja Holzhaus (Brief van de dag, 6 november) gun ik de 62-jarige stratenmaker die simpelweg niet meer kan, een basisinkomen. Net zo als de opgebrande docent, de verzorgende met versleten knieën en de kapster met rugklachten in de leeftijdscategorie boven de zestig. Maar de essentie van een basisinkomen is dat iedereen het krijgt, met of zonder medische aanleiding, met of zonder baan. Ook de hoogleraar, de grafisch ontwerper, de beleidsambtenaar en de consultant die 60 worden en topfit zijn. En dan hebben we de AOW-leeftijd teruggebracht naar 60 jaar. Hebben we daar het geld voor?

Saskia Licht, Hengelo

Moffenmeid

Bart Droog haalt twee dingen door elkaar (Geachte redactie, 6 november). Je hebt de zogeheten moffenmeiden en je hebt de vrouwen die lid van de NSB en/of een andere nationaal-socialistische organisatie waren. Van de laatste categorie gingen de meesten naar een kamp, hoewel mijn moeder - lid van de NSB, maar vier kinderen - daarvan verschoond bleef. Dr. Loe de Jong heeft in Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog uitgebreid geschreven over de misstanden in de NSB-kampen. De moffenmeiden konden na te zijn kaalgeschoren naar huis, tenzij ze zich aan andere zaken hadden schuldig gemaakt, zoals verraad. In dat geval kregen ze te maken met de Politieke Opsporingsdienst (POD) en daar is zeker een en ander gebeurd.

Sytze van der Zee, Amstelveen, schrijver/journalist

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden