Column

Stop de Airbnb-melker en neem z'n Ikea Family-pas af

Mijn relatie met Airbnb is grillig en veranderlijk. Boek ik voor mijn eigen gezin een appartement in Berlijn, compleet met - vermoed ik - zeer Berlijnse elementen als grote kamerplanten en schapenwollen dekens op de bank, dan ben ik intens tevreden en denk ik: 'Wat is de deeleconomie toch een mooi iets.'

Verdacht goed opgemaakt bed.Beeld anp

Maar nu zelfs bij mij in de buurt (de allerverste rand van Amsterdam, zo ver dat mensen zeggen 'Moet ik daar helemaal heen fietsen?' en je binnen vijf minuten midden in een weiland kunt staan), nu zelfs dáár gehele huizen fulltime ver-Airbnb'd worden en ik het gerol van rolkoffers door mijn verder dooie straatje al heel normaal vind, net als het feit dat ik elke dag weer andere toeristen rokend op het balkon tegenover ons huis aantref, ja, nu vind ik Airbnb verderfelijk en slecht.

Ik ken buurtgenoten die naast zo'n Airbnb-bordeel wonen en zenuwtrekken krijgen van het geluid van rolkoffers. Ook heb ik al verhalen gehoord van mensen die dronken toeristen door hun eigen trapgat hebben zien rollen. En ik heb, net als alle bewoners van grote Nederlandse steden, ook die ene Tegenlicht gezien over onder anderen twee betreurenswaardige studenten die de derde kamer in hun studentenhuis elke dag met een ander stel stonede toeristen moesten delen.

Dan is Airbnb ineens helemaal niet meer leuk en deeleconomie-achtig.

Maar goed, sinds vandaag is daarvoor een stokje gestoken: Amsterdamse huizen mogen nog maar zestig dagen per jaar verhuurd worden. Ik neem aan dat dit een gevolg is van het feit dat Amsterdammers, als je ze naar hun stad vraagt, al ruim een jaar alleen nog maar kunnen zeggen: 'Het is er zo vol.'

Natuurlijk zijn er mazen in deze wetgeving, zoals na zestig dagen verhuren je huis op een andere site aanbieden. De invasie van de rolkoffers is nog niet voorbij.

Overigens zou het al helpen als iedereen, zoals ik altijd doe, zou checken of het huis dat je via Airbnb huurt een echt huis van echte mensen is, of een spookhuis van een Airbnb-melker.

Dat is makkelijk te zien. In een echt huis staan bijvoorbeeld halfdode planten, zijn de bedden niet zo strak opgemaakt en staat er soms een wasmand in het zicht. In Airbnb-spookhuizen staan louter Ikea-meubels (de afwasbare leren bank Kivik en salontafel Lack), ligt het beddengoed strak opgevouwen aan het voeteneind van elk bed en is er altijd een rare close-upfoto van een fles rode wijn die als welkomstcadeau op de witte Melltorptafel staat. Ook hangt de Audrey Hepburncanvasfoto van Ikea er negen van de tien keer aan de muur. In Airbnb-spookhuizen zijn ook altijd te veel slaapplekken: in elke kamer een slaapbank en een metalen stapelbed. Van Ikea.

Ik zou er niet willen overnachten. Maar ik weet niet of dat geldt voor het gehele leger van rollende rolkoffers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden