ColumnChris Buur

Stilstaande Mazda moet ogen alsof hij op het punt staat in beweging te komen

De nieuwe Mazda 3

Deze maand won de Mazda 3 de prijs voor de best ontworpen auto bij de World Car Awards, een betrekkelijk prestigieuze prijs die normaal gesproken wordt uitgereikt bij de dit jaar gecancelde autosalon van New York. Speciale vermelding verdiende volgens de jury de manier waarop de Mazda het licht vanuit verschillende hoeken reflecteert met zijn speciaal gewelfde oppervlakken. 

Mooi! Beetje flauw gezegd geeft het maar aan hoe het helpt om een consistente marketingvisie te hebben die je tot in den treure uitdraagt, want Mazda laat precies die gewelfde reflectie zien in zijn commercials, door in clair-obscur de belichting te draaien waardoor een lichtpuntje van voor naar achter over de heupen van de auto glijdt. ‘Bij Mazda ontwerpen we geen auto’s, we creëren ze’,  pompt een hevig aangeblazen vrouwenstem nog wat extra lucht in deze droom van perfect harmonieuze vormen, ‘met de grootste zorg voor de kleinste details’. ‘Grootste zorg’ - dan weet je dat de copywriter een beetje wanhopig wordt, zoals eten altijd ‘alleen de beste, met uiterste zorg geselecteerde ingrediënten’ bevat, alsof een zenmeester hoogstpersoonlijk peinzend met duim en wijsvinger de exclusiefste aardappelen uit de berg pikt, in plaats van dat ze per kilo vanaf de lopende band de zak ik plonzen.

Evengoed is het te prijzen dat Mazda wel degelijk een vastomlijnd idee heeft hoe hun auto’s er esthetisch uit moeten zien. ‘Kodo’ is het label dat ze er nu sinds een jaar of tien op hebben geplakt, wat - zoals het een kort Japans woordje betaamt - ‘de ziel van beweging’ schijnt te betekenen, en concreter wil zeggen dat een stilstaande Mazda de indruk moet wekken dat hij op het punt staat in beweging te komen. Ontdaan van wolkige marketingspeak kom je bij zoiets als: de houding van een kat die op het punt staat een muis te bespringen.

Daar kan je wat mee als ontwerper. Zoals bij wel meer auto’s - paard-achtige Renaults, bijvoorbeeld - suggereert het Mazda-lijnenspel iets dierlijks. Op de flank gezien heeft de opbollende vorm over de zijdeuren iets van een borstkas van een slanke katachtige.

En omdat een roofdier-dat-in-de-aanslag-staat moet accelereren vanuit de achterpoten leggen de Mazda-ontwerpers een sterk accent op de achterpartij. Bij de Mazda 3 beleeft dat een, wat mij betreft, voorlopig hoogtepuntje, met een opvallend superdikke C-stijl, het stuk staal tussen dak en kont. Als de twee dikke dijbenen van een roofdier.

Geestig, wel. Bij een auto met verbrandingsmotor zit de krachtbron juist voorin, en gespierd ogende metaalplaten doen uiteraard al helemáál niks voor de kracht van een auto, dus dit alles is het tegenovergestelde van functioneel. Maar zoals het een droomfabriek betaamt: alles is suggestie.

Meer over mooiste auto’s

Onze eigen gerenommeerde vakjury vond, overigens net als die van de World Car Awards, de Peugeot 208 een heel geslaagd ontwerp, en riep de Polestar One uit tot mooiste auto van het jaar.

De Polestar One testten we ook, trouwens.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden