Opinie Lezersbrieven

Stem solidair, niet uit eigenbelang

Henk Krol. Beeld Arie Kievit

Brief van de dag: stem solidair, niet uit eigen belang

Vorige week gaf de politiek te kennen dat jongeren vaker moeten worden betrokken bij de ­besluitvorming. Dat is terecht en verstandig. Zo wordt voorkomen dat er verkeerde besluiten worden genomen, voor jongeren en voor de maatschappij.

Niet veel later werden deze ­berichten gevolgd door de wens ouderen hun stemrecht te ontnemen. Dit komt met enige regelmaat op. Het hoofdargument is dat ouderen met hun stem invloed hebben op maatregelen waarvan ze de consequenties maar gedeeltelijk hoeven te dragen. Ze regeren aldus over hun graf heen, kun je zeggen.

Wat me bezighoudt is het uitgangspunt dat mensen in het stemhokje uitgaan van hun eigen belang. Ik ben opgevoed met een heldere set van waarden en normen. Een van de belangrijkste daarvan is: solidariteit. Solidariteit met mensen die het minder hebben en met generaties na ons. Daarom heb ik altijd gestemd op partijen met een linkse signatuur. Dat is zeker niet in mijn persoonlijk belang, maar ik slaap er gewoon beter van.

Natuurlijk ben ik tegen partijen die de belangen van slechts een deel van de bevolking behartigen. Die gaan alleen voor zichzelf. Als 50Plus-stemmers hun stemrecht wordt ontnomen, heb ik daar geen principiële ­bezwaren tegen.

Hans Hofhuizen, Ravenstein

Tsjaikovski

Karel van ’t Reve hield niet van Tsjaikovski’s muziek, die deed te veel zijn best (Column 150, 17 september). Dat Tsjaikovski volgens Van ’t Reve ‘heel erg zijn best’ deed op zijn muziek, klinkt alsof de componist zijn onvermogen trachtte te verhullen door urenlang aan zijn muziek te sleutelen, in een uiterste krachtsinspanning er nog iets van te maken. De geschiedenis vertelt een ander verhaal: Tsjaikovski componeerde vaak in onvoorstelbaar korte tijd – dus zonder te ‘sleutelen’ – meesterwerken, zoals de opera Schoppenvrouw (drie uur muziek in zes weken) en de beroemde Zesde Symfonie, die hij in drie weken schreef.

Het Vioolconcert stond in 11 dagen op papier. In dat Vioolconcert toonde Tsjaikovski, samen met ­Simone Lamsma, aan Paulien Cornelisse een ‘prachtig landschap’. Zij zag zelfs ‘de plekken die wij net niet konden zien’, en dat is precies wat kunst vermag.

Rien Schraagen, Hilversum

Taal

Het valt op dat politici steeds vaker het woord ‘investeren’ gebruiken, als ze bedoelen ‘uitgaven’. Dat zijn twee heel verschillende begrippen.

Roland Wiersema, Hillegom

Rome

Met een kleine grijns het Bericht uit Rome van Jarl van der Ploeg gelezen (14 september). In zijn beschouwing wordt naar mijn idee een creatieve happening overgeslagen: ook senioren hebben seks en denken hopelijk ook na over zelfbescherming. Het kan toch zomaar dat deze gejaagde Italiaanse dame met een hele goeie date bezig was?

Wilbert de Greeve, Utrecht

Veteranen

Het zal ongetwijfeld kloppen dat het voor een instituut als Defensie moeilijk is veteranen met ptss op te vangen. Deze mensen passen immers in geen enkel hokje en houden zich ­alleen aan hun eigen regels.

Maar de reactie van minister Ank Bijleveld op het artikel over getraumatiseerde veteranen is bedroevend. De Britten hebben een goede uitdrukking voor de gladde woorden van de minister: weasel words, wezelwoorden, nietszeggende opmerkingen. Eerst meeveren door te zeggen hoe aangrijpend het verhaal van de veteranen is. Dan uitgebreid vertellen hoe fantastisch goed het Nederlandse zorgsysteem voor veteranen is. En de gemiddelde veteraan geeft zijn leven een 7,9.

Dan wordt de baksteen naar de rand van het dak geduwd, klaar voor de val. Nu gaat het over de zorgmijders en wordt er alvast afstand van ze genomen; Defensie is reuzeblij dat ze opvang vinden in een setting ‘die ze beter bij zichzelf vinden passen’. Het laatste zetje: Defensie kan verder niks doen, want het is niet inzichtelijk hoeveel mensen gebruik zouden willen maken van beschermd wonen plekken. Tot zover de bemoeienis van Defensie. De staat laat veteranen vallen als een baksteen. Terwijl deze mensen beter ­verdienen, veel beter.

Wijna Kerr-de Beij, Meppel

Boerentrien

In de Volkskrant van 17 september omschrijven Frénk van der Linden en Pieter Webeling de moeder van Jetske van der Schaar als ‘boerentrien’. Ik heb Van Dale er even op nageslagen en een trien is een lompe en onhandige vrouw. Wat vindt Jetske hier zelf van? Zelf ben ik opgegroeid op een boerderij, mijn moeder was in 1953, toen ze mijn vader trouwde, de enige vrouw in het dorp ergens langs de IJssel, met een rijbewijs. Ze hielp volop mee op de boerderij, kon omgaan met de windbuks (tot hilariteit van mijn stadse vriendinnen) en lakte ’s avonds voordat ze naar een feestje ging haar nagels.

Marijke Wes-Sloot, Losser

Kennismaking

Tegen moeder Mariëlle Vervoort (Brief van de dag over KMT, 16 september) zou ik willen zeggen: dien een klacht in bij de betreffende studentenvereniging en vraag geld terug. Of neem uw verlies, accepteer het als een miskoop en wees blij met uw nieuw verworven kennis.

Tegen zoonlief zou ik willen zeggen: prima besluit genomen, ga lekker studeren, maak vrienden, sport, al dan niet in clubverband, neem een bijbaantje en ga in de vakantie misschien eens een weekje als vrijwilliger mee met een zomerkamp voor minder kansrijke kinderen. Van harte welkom in het gewone leven.

Toon Rutjes, Arnhem

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden