Column Laura van der Haar

Steeds vraag ik me af of daar echt mensen staan, om spiegels af te stellen

Nu moest het er maar eens van komen. Ik ben er al zo vaak langsgereden en denk dan iedere keer weer: wat? Huh wat wát? Spie-gel-af-stel-plaats? Steeds vraag ik me af of daar echt mensen staan, om spiegels af te stellen. Dus neem ik eindelijk eens de afslag.

Op het oog is het gewoon een parkeerplaats langs de A2. Daar google ik het woord ‘spiegelafstelplaats’ en de eerste hit is een PDF getiteld ‘Handleiding Aanleg Spiegelafstelplaats’. Direct downloaden natuurlijk. De benodigdheden voor een spiegelafstelplaats: een vrije ruimte van 27 bij 19 meter, een meetlint, krijt en genoeg witte verf voor een lijn van 115 meter. Kortom: iedereen kan een spiegelafstelplaats maken! Ik zou NU naar huis kunnen rijden en op de stoep een spiegelafstelplaats vervaardigen! Maar is er vraag naar in mijn straat? Is er überhaupt vraag naar? Wat ís het? Volgens mijn PDF zijn ze bedoeld voor vrachtwagens en deze hier ligt vlak voor de oprit. Gewoon een extra groot parkeervak met iets meer strepen plus een baan witte bakstenen in het naastgelegen gras; mijn voorstelling was weer eens spannender dan de realiteit. Maar wie weet, ik heb de actie nog niet gezien!

Zoals gewoonlijk op een parkeerplaats moet ik plassen en wil ik een zak Tikkels, maar ik ga niet van mijn plek voor ik hier een vrachtwagen heb gezien en de chauffeur heb uitgehoord. Of hij hier vaker komt, of hij favoriete spiegelafstelplaatsen heeft en of ik mag meekijken als hij gaat afstellen. Een kwartier gaat voorbij. Twintig minuten. Een half uur. Dan parkeert er een Toyota Corolla, iets van het Turn Up The Bass-repertoire bonkt uit zijn speakers. De bestuurder stelt helemaal niets af; hij rommelt in het dashboard, laat een blikje Monster Energy vallen en vlamt weer de A2 op met z’n spiegels.

Misschien sta ik in de weg! Gauw parkeer ik iets verderop, en subiet nadert er een vrachtwagen. Ik veer op, ik hoef gelijk niet meer te plassen en ook geen Tikkels meer, ik hoef helemaal niets, alleen nog maar dit. Gaat hij zijn spiegels afstellen? Hier, nu, live? Ik hol naar hem toe zodra hij uitstapt. Het is een Pool en ik weet niet hoe je spiegelafstelplaats in het Pools zegt, dus zeg ik maar hello.

Hello.

What are you doing here?

Hij begrijpt de vraag niet.

What are you going to do here?

Hij begríjpt de vraag wel, maar vindt het een vreemde. Ja sorry is ook raar, maar meneer beseft u wel waar u staat? Dit is één van de slechts vijfendertig spiegelafstelplaatsen op aarde! Very very special!

De Pool loopt om zijn wagen en haalt een aluminium pannetje tevoorschijn, een butagasfles en een blik knakworsten. Oké.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden