Column

Stanhope was sip: ze waren hand in hand gaan wandelen

Arendsoog en zijn roodhuid zijn back.

Beeld reuters

Bob Stanhope aka Arendsoog was somber. Daar zijn pillen voor. Maar die slikt hij niet. Kom kom, hij is een cowboy, en wanneer een cowboy somber is - 'of vrolijk, gringo, dat maakt feitelijk geen ene bibs uit' - slaat hij een saloon kort en klein, waarna de cowboy, weer helemaal opgekikkerd maar inmiddels hongerig, zijn vleesfiets de sporen geeft en, hortsik, op jacht gaat naar een bizon om te braden, met als side-dish, voor de pitamientjes, een frisse salade van cactus. In kleine blokjes snijden, twee gekookte addereieren erdoor, gierennek in stukken hakken, uurtje marineren in een papje van oorsmeer en sperma van een nog warme Apache - voor het precieze recept kunt u terecht op volkskrant.nl/volkskeuken.

'Bobbie even leggen, anders?', brabbelt Witte Veder bezorgd. De heren zijn eindelijk weer eens te gast op mijn ranch. Ik krijg veel brieven, waar ze toch gebleven waren, al die tijd - nou, de vriendschap was enigszins bekoeld, in verband met de politiek. Hoewel Witte Veder op Bernie Sanders stemde, aangezien die 'pro-roodhuiden' was en dus ook 'pro-onverdoofd scalperen', galoppeerde Arendsoog hard weg met Donald Trump. 'Eindelijk een revolverheld in het Witte Huis, greenhorn! #koreabythepussy', twitterde hij vanuit Etten-Leur, waar de Stanhoopjes sinds hun pensionering een flat betrekken.

'En het homohuwelijk dan?', antwoordde ik, waarop het ijzig stil bleef, waarschijnlijk omdat de boys dachten dat ze nog in de kast zaten, omstebeurt op elkaars schoot, en dat steeds sneller, zonder dat ik er erg in had.

Jongens, toch. Ik heb niet voor niks Nederlands gestudeerd. Daar hadden we aan De Avonden al genoeg om te weten van welke kunne Gerard Reve was, eenvoudig omdat er in dat hele boek geen seks voorkomt! Zij het pas achteraf, trouwens, toen het allemaal klip en klaar was - kijk, dat is nou literatuurwetenschap. Knap hoor.

Maar evengoed, ik heb inmiddels ruim zestig Arendsoogjes weggetikt, prachtige werken, heus, maar laten we wel wezen: niet één seksscène, boys, en nul blote tieten. En nooit, nee, nee, nooit een hoofdstukje waarin die cowboy en z'n indiaan eens oerendhard een whorehouse aanvegen. Maar wel steeds samen in één wigwam, zeker? Welterusten maar weer, zeker?

Afijn. Stanhope was dus sip, en dat kwam omdat hij en zijn gevederde vriend hand in hand uit wandelen waren gegaan in Etten-Leur, Witte Veder zoals altijd in z'n kralenjurkje, natuurlijk, met op z'n rug een vlecht, en juist toen ze op een brug heerlijk stonden te tongen, hoorden ze: 'kankerhomo's', waarna er een klodder spuug belandde op Arendsoogs reserve deputy sheriff-ster.

Oei.

Deze zespuntige badge of honor, moet edelachtbare begrijpen, kreeg de heer Stanhope in 1881 opgespeld door de Doña Ana Police Office, omdat hij tijdens de beschieting van Billy the Kid met gevaar voor eigen leven sheriff Pat Garrett en zijn team foerageerde met thee en kaakjes, vaak op z'n hurken, soms zelfs kruipend.

Nou ja, om een lang verhaal kort te maken: die vier homofobe knapen hingen na een korte schermutseling ieder aan een eigen lantaarnpaal, huidskleur onbekend, want die was eraf, de ogen uitgestoken, en bovendien gescalpeerd, natuurlijk, 'wat gewoon een kwestie van cultuur is, Bobbie', aldus Witte Veder, maar Stanhope is er niet gerust op, ook al waren die gringo's begonnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden