Stamgast Jan (61): 'Als je echt goed mensen wil kijken moet je naar Rotterdam of Amsterdam, maar daar voel ik mezelf niet thuis'

Het is druk deze zondagavond in gasterij De Merode, in het kerkdorp Spoordonk. Met ‘de jeugd’ uit de voetbalkantine, zoals Jan (61) zegt, en zijn clubje‘oud-Merodegangers’, dat door zijn vrouw is opgetrommeld.

Jan: Vroeger gingen we altijd naar het café in Moergestel, een dorp verderop. Maar als je ouder wordt, ga je het dichterbij huis zoeken hè. Op maandagavond haal ik de dubbeltjespot leeg met de kastelein en zondagavond ben ik er meestal van een uur of negen tot twaalf. Vroeger gaf ik dan vol gas, nu is het meer ouwehoeren en op m’n gemak een potje bier drinken, niet meer met geweld. Wat ik op maandagochtend moet doen? Gewoon, werken. 

Stamgast Jan Foto Chris Rovroy

‘Ik ben machinaal houtbewerker. Wij vullen de gaten die metselaars openlaten, zo moet je het opschrijven. Mijn vrouw en ik zijn ingetrouwd bij haar ouders en hebben lang in haar ouderlijk huis gewoond. Sinds twaalf jaar wonen we in de straat achter het café. Dat is nieuwbouw, maar ik heb zelf de vullingen voor de gaten mogen maken - die werden toevallig besteld bij het bedrijf waar ik werk, in Eindhoven.

‘De tijd dat ik ’s avonds nog ging karweien is voorbij. Ik ben tegenwoordig voorzitter van de carnavalsvereniging, daar kom ik mijn tijd goed mee door. Regelen en organiseren is een van mijn grootste hobby’s. Ik kijk uit naar de zomeravonden. Ik hoef niet naar de Spaanse zon, dat trekt me niet. Ik hoef ook niet ergens anders aan het strand te liggen, laat mij maar op m’n gemak op het terras zitten, aan de Spoordonkseweg. Ik kan hèndig een hele dag op een stoel zitten. Mensen kijken, wie wil dat nu niet? In de zomer komt er veel fietsvolk voorbij. ‘Kende gij die?’, gaat het dan. ‘Nee. Maar hij steekt z’n hand omhoog? Ja, da ken toch hèndig?’ In een klein dorpje als Spoordonk zie je natuurlijk veel bekende gezichten. Wil je echt goed mensen kijken, dan moet je naar Rotterdam of Amsterdam, maar daar voel ik mezelf niet thuis. Te hectisch.

‘Morgenochtend sta ik om half zeven op, om zeven uur ga ik van huis. Mijn boterhammen heb ik al gesmeerd voor ik naar De Merode ging, vier stuks. Het zal wel weer over voetbal gaan in de kantine. Ik heb daar niks mee, maar het gaat vaak over voetbal. Als er niet over voetbal gepraat wordt, valt het gesprek geregeld dood. Er zijn nu ook wat jongens die net als ik meer om de Formule 1 geven. Dan kunnen we het mooi over de botsing van Max Verstappen en Daniel Ricciardo hebben.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.