Sporters en moeders

Met een smetteloze, geslachtsloze engel zonder zwaktes kan ik me niet identificeren

Een beruchte uitspraak van Keith Richards over zijn verslaving: ‘I’ve never had a problem with drugs. I’ve had problems with the police.’ Zwemmer Michael Phelps en wielrenner Tom Boonen kunnen dat inmiddels beamen; alleen hebben zij niet zozeer problemen met de politie, maar met de bonden die hun sport bestieren.

Phelps maakte dit weekeinde een evenzeer verwachte als verpletterende rentree na drie maanden schorsing. Zijn vergrijp was onnozel te noemen: de 23-jarige Phelps houdt wel van een studentenfeestje op zijn tijd. Op één van die feestjes heeft hij aan een waterpijp zitten lurken. Tom Boonen mag net als vorig jaar niet starten in de Tour de France omdat hij buiten competitie is betrapt op het gebruik van cocaïne.

Beide sporters worden in de media verdedigd door hun moeders. Aldus Debora Phelps: ‘I know my son. He has great values, lots of integrity.’ Agnes Boonen: ‘Als ouders heb je van nature het instinct je kinderen in bescherming te nemen. Bij Tom zijn twee armen niet genoeg.’

Op zich is het vreemd dat Boonen en Phelps worden geschorst omdat ze in hun schaarse eigen tijd cocaïne of cannabis gebruiken. Die drugs staan immers niet op de dopinglijst. Je zou dus denken dat de internationale wielerunie UCI, de ASO en de Amerikaanse zwembond daar geen moer mee te maken hebben.

Wat iemand zoal nuttigt ter recreatie, behoort een privé-aangelegenheid te zijn. Wie tegen de lamp loopt, heeft af te rekenen met justitie, niet met een sportbond. Maar zo werkt dat niet. Vorig jaar zei Tourbaas Christian Prudhomme: ‘Een groot kampioen heeft ook een voorbeeldfunctie.’

Een voorbeeldfunctie, sodemieter op. Wat is een wielrenner? Een professionele atleet die, gesponsord door een groot bedrijf en vol geplakt met zoveel mogelijk reclame, langs reclameborden koerst. Aan het einde van de rit mag de winnaar met zijn houten kloten en een paar lekkere wijven op een podium staan en een fles champagne over het publiek heen spuiten.

Persoonlijk ben ik niet gestikt in mijn eerste glaasje champagne, maar ik vind het op zijn minst grappig dat de Amaury Sport Organisation (de afkorting zegt het eigenlijk al) wel valt over een plasje met feestpoeder, en bijvoorbeeld niet over het feit dat de website van Boonen wordt gesponsord door een biermerk.

Welke genotsmiddelen legaal zijn en welke niet, is voornamelijk een kwestie van cultuur, wetgeving en hypocrisie. Boonen en Phelps zijn tot bijna bovenmenselijke prestaties in staat. De magie daarvan is juist dat het verder gewone mensen zijn, met menselijke verlangens en ondeugden. Volgens mij doet dat meer voor hun voorbeeldfunctie dan volstrekte ongenaakbaarheid.

Met een sporter die worstelt en bovenkomt kan ik me identificeren, met een smetteloze, geslachtsloze engel zonder zwaktes niet. Wen er maar aan: topsporters zijn gewoon mensen. Met moeders die hun hart vasthouden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.