ColumnWillem Vissers

Sport is een van de laatste bindmiddelen in deze wereld op drift

Laten we alsjeblieft sporten in deze wereld op drift. Verse sport op tv. Of lekker buiten, in de openlucht, met een louterende lentebui op het voorhoofd.

De polarisatie in het huidige debat is soms niet te harden. Alles loopt ook door elkaar. De bestrijding van corona is in de fase beland dat bijna iedereen weer zijn ding wil doen. Dat gevoel van herwonnen vrijheid is vermengd met de vonk uit Amerika na de schandelijke dood van George Floyd, gevolgd door eindeloze demonstraties tegen institutioneel racisme.

Maar wordt er nog geluisterd naar elkaar of schreeuwt iedereen vanaf zijn kansel? Zwart tegen zwart. Zwart tegen wit. Doffe dreunen op het aambeeld van het gelijk. Net als bij de gelovigen in de anderhalvemetersamenleving tegen de afvalligen.

Brood hebben we nog. Geef het volk weer spelen, ook in teamverband. Totdat ze weer volop trainen en voetballen, demonstreren sporters mee tegen ongelijkheid en racisme. Memphis Depay was in Amsterdam en Rotterdam. Memphis, zo anders dan anderen, binnen en buiten het veld, postte dit weekeinde een tekst om meer verbinding, vooral bedoeld om als zwarte broeders naast elkaar te staan in de strijd voor een eerlijkere wereld. Gini Wijnaldum, Ryan Babel en tal van anderen deden hetzelfde. Het eerste zinnetje op Instagram: I am a BLACK MAN.

Als witte man ben je tegenwoordig al gauw een potentiële onderdrukker die op de sofa van zelfonderzoek thuishoort. Om een beginnetje te maken, belde ik dit weekeinde met Kewal Sewbaransingh, de eerste donkere jongen uit mijn leven. De bus met zijn familie reed na de onafhankelijkheid van Suriname in 1975 van Schiphol naar Ulestraten, Zuid-Limburg. Een paar jaar later voetbalde hij bij ons, bij EVV in Echt. Het eten rook heerlijk bij hem thuis en zijn zus was prachtig.

Kewal was razendsnel. Ik vroeg hem of hij zich destijds gediscrimineerd voelde, al was het maar vanwege onwennigheid, omdat we nooit zo’n donkere jongen hadden gezien in het echt. Zijn antwoord was nee. Hij lachte altijd, was positief en paste zich aan. Hij was jarenlang baas van een overdekt speelparadijs. Kan het Nederlandser? Hij spreekt beter Limburgs dan veel ‘echte’ Limburgers en werkte ook bij de belastingdienst. Als praatjes van collega’s over buitenlanders hem zwaar vielen, zei hij wat of ging hij aan een andere tafel zitten. Zijn gematigde geluid is blijkbaar niet meer interessant in de wereld van hashtags. Laten we daarom ook sporten, om het noodzakelijke, zware debat wat lucht te geven. 

De KNVB diende een reddingsplan in voor het voetbal, dat de overheid maximaal 140 miljoen euro kost. Een koopje voor de staat. Ze zullen in Den Haag toch snappen dat voetbal een van de laatste bindmiddelen is, dat Depay en Frenkie de Jong in elk geval op het veld gelijk zijn.

Supporters kopen al massaal seizoenkaarten, terwijl ze niet weten of ze van Jaap van Dissel naar binnen mogen. Maar als we samen in een vliegtuig mogen zitten van vadertje Jaap, kunnen we straks ook naar het stadion. Misschien niet meteen met zijn allen tegelijk, dan toch met een fors aantal. Losraken van de zwaarte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden